MAN M 3150-6 Yüzey Kalitesi - Son Kaplamanın Değerlendirilmesi - Otobüs

MAN otomotiv şirketi tarafından geliştirilen “MAN M 3150-6 Yüzey kalitesi - Son kaplamanın değerlendirilmesi - Otobüs” standardında, otobüslerin yüzey kalitesi kapsamında son kaplamanın değerlendirilmesine yönelik bir prosedür açıklanmaktadır.

Esasen MAN M 3150 standartlar serisi, MAN ticari araçlarında (kabin, kabin eklenti parçaları, şasi ve otobüs dış kaplaması) kaplamaların yüzey kalitesinin ve yapı ve renk uyumunun tekdüze bir şekilde değerlendirilmesine izin vermek amacı ile tasarlanmıştır. Ayrıca bu konuda MAN M 3600 standardı da bütünüyle geçerlidir.

Bu standart serisi, bileşen malzemesinin kalitesi ve türünden (sac, plastik) bağımsız olarak hem şirket içi parçalar hem de satın alınan parçalar için geçerlidir.

M 3150 standart serisinin bu bölümünün amacı, otobüslerde renk, parlaklık ve yapı açısından tekdüze bir yüzey koşulu garantilemek için son kaplamanın yüzey kalitesinin değerlendirilmesi için tekdüze kriterlerin belirlenmesidir. Gereksinimler müşteri gereksinimlerinden ve son teknolojiden türetilmiştir. MAN M 3150-6 standardı, boyalı yüzeyler ile dokulu boyalı ve grenli yüzeyler arasında ayrım yapar. Bölüm 2 ve 3 boyalı yüzeyler için, Bölüm 4 ve 5 ise dokulu boyalı veya grenli yüzeyler için geçerlidir.

Gerekli yüzey kalitesi, otobüsler için yüzey yapısı, parlaklık derecesi, bulanıklık ve renk için gerekli tolerans aralıkları içinde yer alır. Bu konuda standart içinde verilen tabloya uygun gereklilikler dikkate alınır.

Alt tabaka kaplaması (yapı, renk) için gereklilikler, kaplama malzemelerinin teknik teslimat şartlarında belirtilmiştir (M 3094, M 3031, M 3022 ve benzer standartlarda). Astar kaplaması hakkında MAN M 3150-5 standardı geçerlidir.

Parlaklık derecesinin testi ilgili üst kat standartlarına (M 3094, M 3031, M 3022 standartlarına) göre yapılmalıdır. Normal durumda yüksek parlaklık, DIN EN ISO 2813 standardında tanımlanan reflektometre aralığına uygun olmalı, geliş açısı 20 derece olmalı ve gücü en az 80 birim olmalıdır.

Renk ve parlaklık derecesinin testi genellikle belirtilen kaplama standardına (örneğin M 3018, M 3300, M 3022, M 3031, M 3094 standartlarına) göre yapılmalıdır. Özel araçlar için özel düzenlemeler dikkate alınmalıdır. Yüksek parlaklıktaki yüzeyler için şunlar geçerlidir: Bölge A ve Bölge B yüzeyleri için bileşenlerde birbirleriyle karşılaştırıldığında parlaklık derecesinde maksimum yüzde 10 farka izin verilir.

Bu bölümle uyumlu kolorimetrik değerlendirme testleri, ilgili test ekipmanı gereksinimleri karşılandığı takdirde gerçekleştirilir.

MAN M 3150-6 standardı, otobüs boyası ve ekler dahil olmak üzere renk sapmalarının değerlendirilmesi için değerlendirme kriterlerini ve ayrıca aparat tabanlı renk farklılıklarının belirlenmesi için ölçüm ve değerlendirme koşullarını tanımlar. Taneli bir yüzeye sahip boyalı ve renkli eklerin değerlendirilmesi, M 3150-7 standardında tanımlanmıştır.

Bu standardın amaçları doğrultusunda,

• Katı boyalar, esas olarak dağınık yansıma özelliklerine sahip renk pigmentleri içeren boya yapısıdır. Renk izlenimi büyük ölçüde aydınlatma ve görüntüleme yönünden bağımsızdır.
• Efekt boyası, dağınık yansıma özelliklerine sahip renk pigmentlerine ek olarak özellikle yansıtıcı efekt elemanları (alüminyum pulları) içeren boya yapısıdır. Renk izlenimi büyük ölçüde seçilen aydınlatma ve görüntüleme yönüne bağlıdır.
• Efekt açısı (test açısı), gelen ışığın ayna açısından gelen ışık demeti yönünde ölçülen açıdır (DIN 6175-2).

• Orijinal numune, tasarım departmanı tarafından tamamlanan yüzey geliştirme sürecinin sonucu, bu süreç için girdi olarak numune biçimidir.
• Master, orijinal numunenin özelliklerine göre en iyi sonucu veren numunedir. Master, bağlayıcı ölçülen değerleri içerir.
• Master-master, orijinal numunenin tolerans aralığında olan diğer tüm çoğaltılmış numuneler. Master-master numuneler ayrıca görüntüleme numuneleri olarak kullanılır ve bu amaçla işyerlerine ve muhtemelen tedarikçilere dağıtılabilir.
• SMC (istatistiksel ölçüm kontrolü) modu, istatistiksel ortalama değer hesaplaması için bir kalite karakteristiğidir. SMC, yüksek istatistiksel öneme sahip temsili değerler elde etmeyi mümkün kılar. Bu amaçla bir standart hata tanımlanmalıdır. Minimum ölçüm sayısı (N test numunesi) test sürecinde tanımlanır; maksimum sayı 20 ile sınırlıdır.
• DIN EN ISO 11664-4 standardına göre renk farkı, renk uzayına göre iki renk arasındaki algılanan farkın büyüklüğüdür.
• DIN 6173 standardına göre alan görüş boyutu ve görüş mesafesi, karşılaştırılacak alanların yaklaşık 10 derecelik bir alan görüşü sağlayacak şekilde seçilmelidir.

Görsel değerlendirme için önemli ön koşul, renk eşleştirmesi için iyi renk ayırt etme yeteneğine sahip gözlemciler kullanılmalıdır (DIN 6173).

Kuruluşumuz, çeşitli sektörlerdeki işletmeler için verdiği sayısız test, ölçüm, analiz ve değerlendirme çalışmaları arasında, eğitimli ve uzman bir kadro ve gelişmiş teknolojik donanımı ile, “MAN M 3150-6 Yüzey kalitesi - Son kaplamanın değerlendirilmesi - Otobüs” standardında tanımlanan test hizmetleri de vermektedir.