EN 13300 ဆေးများနှင့် ဗာနစ်ရှ်များ - အတွင်းပိုင်းနံရံနှင့် မျက်နှာကြက်ဆေးများနှင့် ဗာနစ်ရှ်များ - အမျိုးအစားခွဲခြားခြင်း

ဥရောပစံနှုန်း “EN 13300 ဆေးများနှင့် ဗာနစ်ရှ်များ - အတွင်းနံရံနှင့် မျက်နှာကြက်ဆေးများနှင့် ဗာနစ်ရှ်များ - အမျိုးအစားခွဲခြားခြင်း” သည် အသစ်နှင့် အဟောင်း၊ ဆေးသုတ်ထားသောနှင့် ဆေးမသုတ်ရသေးသော မျက်နှာပြင်များကို အလှဆင်ရန်အတွက် အတွင်းနံရံနှင့် မျက်နှာကြက်ဆေးများနှင့် ဗာနစ်ရှ်များကို အမျိုးအစားခွဲခြားရန် အထွေထွေစနစ်တစ်ခုကို ဖော်ပြသည်။

ဤစံနှုန်း၏ရည်ရွယ်ချက်များအတွက်၊ အောက်ပါအသုံးအနှုန်းများနှင့် အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဆိုချက်များ အကျုံးဝင်သည်-

• အလှဆင်ခြင်း- ၎င်းတို့သည် မျက်နှာပြင်၏ အသွင်အပြင်ကို ပြောင်းလဲရန် သို့မဟုတ် ပြန်လည်ထိန်းသိမ်းရန် ဆောင်ရွက်သော လုပ်ငန်းစဉ်များဖြစ်သည်။ ဤလုပ်ငန်းစဉ်များ၏ လုပ်ဆောင်ချက်တွင် ဥပမာအားဖြင့် အရောင်၊ တောက်ပြောင်မှု၊ အသွင်အပြင်နှင့် အလားတူ ဝိသေသလက္ခဏာများ ပါဝင်သည်။
• ဆေး- မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် လိမ်းလိုက်သောအခါ မှုန်ဝါးခြောက်သွေ့သော အလွှာတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး အကာအကွယ်ပေးသော၊ အလှဆင်သော သို့မဟုတ် အထူးနည်းပညာဆိုင်ရာ ဂုဏ်သတ္တိများရှိသော ရောင်ခြယ်ပစ္စည်းပါသော အပေါ်ယံပစ္စည်း။
• ဗာနစ်ရှ်: ပွင့်လင်းမြင်သာသော အပေါ်ယံလွှာပစ္စည်း။

ယေဘုယျအားဖြင့် အတွင်းနံရံနှင့် မျက်နှာကြက်ဆေးများနှင့် ဗာနစ်များကို ဤစံနှုန်းတွင် သတ်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း အမျိုးအစားခွဲခြားထားသည်-

• အသုံးပြုမှုအလိုက် အမျိုးအစားခွဲခြားခြင်း- အတွင်းနံရံနှင့် မျက်နှာကြက်ဆေးများနှင့် ဗာနစ်များကို အမျိုးအစားနှစ်မျိုးခွဲခြားထားသည်-
• အပြင်အဆင်
• အထူးအင်္ဂါရပ်များ
• ဘိုင်ဒါ ဓာတုပစ္စည်း အမျိုးအစားအလိုက် အမျိုးအစားခွဲခြားခြင်း- ဘိုင်ဒါ ဓာတုပစ္စည်း အမျိုးအစားအလိုက် အမျိုးအစားခွဲခြားခြင်းကို ဘိုင်ဒါ အစိတ်အပိုင်းမှ ဆင်းသက်လာပြီး၊ ၎င်းသည် နောက်ဆုံး အပေါ်ယံလွှာစနစ်၏ ဝိသေသဂုဏ်သတ္တိများကို ဆုံးဖြတ်ပေးသည်။ ဘိုင်ဒါ ဓာတုပစ္စည်း အမျိုးအစားကို အောက်ပါ အသုံးအနှုန်းများကို အသုံးပြု၍ ပေးသင့်သည်-
• အက်ခရီလစ်အစေး၊ ဗီနိုင်းအစေး၊ အယ်လ်ကစ်အစေး၊ အီပိုစီအစေး
• ဟိုက်ဒရောလစ်ထုံး၊ ဘိလပ်မြေ၊ ဆီလီကိတ်

အပေါ်ယံလွှာနည်းပညာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ နောက်ထပ် binder များကို ခွဲခြားသတ်မှတ်နိုင်စေရန်အတွက် ဤအသုံးအနှုန်းများစာရင်းသည် ပြည့်စုံခြင်းမရှိပါ။ အတွင်းပိုင်းအပေါ်ယံလွှာပစ္စည်း၏ အရည်အသွေးသည် အသုံးပြုထားသော binder အမျိုးအစားများပေါ်တွင်သာ မူတည်ခြင်းမဟုတ်ပါ။ binder များ သို့မဟုတ် အခြားအစိတ်အပိုင်းများ၏ ပမာဏသည် ပိုမိုအရေးပါနိုင်သည်။

• တောက်ပမှုအလိုက် အမျိုးအစားခွဲခြားခြင်း- ဤအမျိုးအစားခွဲခြားမှုသည် EN ISO 2813 စံနှုန်းတွင်ဖော်ပြထားသောနည်းလမ်းကို အသုံးပြု၍ စမ်းသပ်သောအခါ ၆၀ ဒီဂရီ သို့မဟုတ် ၈၅ ဒီဂရီရှိ specular brightness တန်ဖိုးများပေါ်တွင် အခြေခံသည် (specular brightness ဖြင့် အမျိုးအစားခွဲခြားခြင်းဟု ခေါင်းစဉ်တပ်ထားသော ဇယားတွင်ပြထားသည့်အတိုင်း)။

၆၀ ဒီဂရီတွင် တိုင်းတာထားသော ရောင်ပြန်ဟပ်မှုသည် ၁၀ အောက်ဖြစ်ပါက ၈၅ ဒီဂရီတွင် ထပ်မံတိုင်းတာသင့်သည်။ ၈၅ ဒီဂရီတွင်ရရှိသော တန်ဖိုးသည် အမျိုးအစားခွဲခြားမှုကို ဆုံးဖြတ်ပေးသည်။

လက်တွေ့တွင် ရရှိလာသော တောက်ပြောင်မှုအဆင့်သည် အောက်ခံမျက်နှာပြင်၏ အခြေအနေနှင့် သဘောသဘာဝပေါ်တွင် မူတည်ပါသည်။ တောက်ပြောင်မှုကို ကြမ်းတမ်းသော အပေါ်ယံလွှာများ၏ မျက်နှာပြင်ဖွဲ့စည်းပုံတွင် တိုင်းတာ၍မရပါ။

• အကြီးဆုံးအမှုန်အရွယ်အစားအလိုက် အမျိုးအစားခွဲခြားခြင်း- ဤအမျိုးအစားခွဲခြားခြင်းသည် သိသာထင်ရှားသောပမာဏဖြင့်ရှိနေသော အကြီးဆုံးအမှုန်များ၏ အရွယ်အစားအပေါ် အခြေခံထားပြီး၊ ၎င်းသည် အောက်ပါအုပ်စုများအလိုက် အပေါ်ယံလွှာစနစ်၏ အသွင်အပြင်ကို သက်ရောက်မှုရှိစေမည်ဖြစ်သည်။
• S1 အမှုန်အမွှား- EN ISO 1524 စံနှုန်းအရ သတ်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း 100 µm အထိ။
• S2 အလတ်စား- EN ISO 787-7 သို့မဟုတ် EN ISO 787-18 စံနှုန်းများအရ သတ်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း 300 µm အထိ။
• S3 ကြမ်းတမ်းသောအမှုန်အမွှား- EN ISO 787-7 သို့မဟုတ် EN ISO 787-18 စံနှုန်းများအရ သတ်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း 1500 µm အထိ။
• စိုစွတ်သောပွတ်တိုက်မှုခံနိုင်ရည်အလိုက် အမျိုးအစားခွဲခြားခြင်းကို အလွှာ၏ ထပ်ခါတလဲလဲသန့်ရှင်းရေးလုပ်ခြင်းခံနိုင်ရည်ကို တိုင်းတာခြင်းဖြင့် အကဲဖြတ်သင့်သည် (စိုစွတ်သောပွတ်တိုက်မှုခံနိုင်ရည်အလိုက် အမျိုးအစားခွဲခြားခြင်းဟု ခေါင်းစဉ်တပ်ထားသောဇယား)။ ၎င်းကို ချောမွေ့သော၊ ဖွဲ့စည်းမှုမရှိသော သို့မဟုတ် ကြမ်းတမ်းသောမျက်နှာပြင်များတွင် လိမ်းထားသော အလွှာများတွင်သာ တိုင်းတာနိုင်ပြီး အကြီးဆုံးအမှုန်အရွယ်အစား (အမှုန်အမွှား) သည် 100 µm ထက်နည်းသည်။

EN ISO 11998 စံနှုန်းတွင်ဖော်ပြထားသော စမ်းသပ်နည်းလမ်းသည် "စိုစွတ်သောမျက်နှာပြင်ခံနိုင်ရည်အတန်းအစားများနှင့်ပတ်သက်သည့် မသေချာမရေရာမှု" ခေါင်းစဉ်ဇယားတွင်ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း မရေမရာမှုတစ်ခုရှိသည်။ ဤအခြေအနေသည် အပေါ်ယံလွှာပစ္စည်း၏ တူညီသောနမူနာနှစ်ခု သို့မဟုတ် နှစ်ခုထက်ပိုသော စမ်းသပ်မှုရလဒ်များကို ကွဲပြားသောအတန်းအစားနှစ်ခုအဖြစ် ခွဲခြားသတ်မှတ်နိုင်သည်။

• အဖြူရောင် သို့မဟုတ် အရောင်ဖျော့ဖျော့ မှုန်ဝါးနေသော ဆေးများအတွက် ဖုံးအုပ်မှု- အပေါ်ယံလွှာ၏ ဖုံးအုပ်နိုင်စွမ်းကို EN ISO 6504-3 စံနှုန်းတွင် ဖော်ပြထားသော လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအရ ဆုံးဖြတ်သည်။ ၎င်းကို "မှုန်ဝါးမှုအလိုက် အမျိုးအစားခွဲခြားခြင်း" ခေါင်းစဉ်ပါ ဇယားတွင် ပေးထားသော H10 တန်ဖိုးအရ အမျိုးအစားခွဲခြားထားသည်။

EN 13300 စံနှုန်းသည် အတွင်းပိုင်းနံရံများနှင့် မျက်နှာကြက်များကို အလှဆင်ခြင်းနှင့် ကာကွယ်ခြင်းအတွက် အသုံးပြုသည့် ရေအခြေခံဆေးများ၊ ဗာနစ်ရှ်များနှင့် အပေါ်ယံလွှာစနစ်များအတွက် စံသတ်မှတ်ထားသော အမျိုးအစားခွဲခြားမှုစနစ်ကို ပံ့ပိုးပေးပြီး မျက်နှာပြင်အသစ်များနှင့် ယခင်က ဆေးသုတ်ထားသော မျက်နှာပြင်များပေါ်တွင် အသုံးပြုသည်။ ၎င်းသည် ထုတ်လုပ်သူများ၊ ပညာရှင်များနှင့် စားသုံးသူများအား မရေမရာသော စျေးကွက်ရှာဖွေရေး အခိုင်အမာပြောဆိုချက်များထက် တိုင်းတာနိုင်သော စွမ်းဆောင်ရည်စံနှုန်းများအပေါ် အခြေခံ၍ ထုတ်ကုန်များကို ဘက်မလိုက်ဘဲ နှိုင်းယှဉ်နိုင်ရန် ကူညီပေးသည်။

သတ်မှတ်ထားသော အမျိုးအစားများသည် အပြီးအပိုင် အရည်အသွေး အဆင့်သတ်မှတ်ချက် မဟုတ်ပါ။ အမျိုးအစားမြင့်ခြင်းသည် အလုံးစုံ "ပိုကောင်းသည်" ဟု အမြဲတမ်း မဆိုလိုသော်လည်း၊ သီးခြား အသုံးချမှုပေါ် မူတည်၍ အသိပညာဗဟုသုတရှိသော ရွေးချယ်မှုကို ခွင့်ပြုသည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ လူသွားလူလာ များသော နေရာများနှင့် လူသွားလူလာ နည်းသော အလှဆင် မျက်နှာပြင်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သန့်ရှင်းမှု ကောင်းမွန်ရန် လိုအပ်ပါသည်။

အဓိက အမျိုးအစားခွဲခြားမှု စံနှုန်းများမှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်-

• သက်တမ်းကုန်ဆုံးရက်:
• အပြင်အဆင်
• အထူးအင်္ဂါရပ်များ (ဥပမာ၊ မှိုဒဏ်ခံနိုင်ခြင်း၊ မြင့်မားသော တာရှည်ခံမှု)
• ဓာတုပစ္စည်းပေါင်းစပ်ပစ္စည်းအမျိုးအစား (နည်းပညာတိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ စာရင်းကို တိုးချဲ့နိုင်သည်)-
• အက်ခရီလစ် ရာဇင်
• ဗီနိုင်း ရာဇင်
• အယ်လ်ကစ် ရာဇင်
• ဆီလီကိတ်များ
• ဘိလပ်မြေအခြေခံ
• အခြားသူများက
• တောက်ပမှုအဆင့် (EN ISO 2813 စံနှုန်းအရ ၆၀ သို့မဟုတ် ၈၅ ဒီဂရီတွင် တိုင်းတာသည်):
• G1 တောက်ပမှု- ထောင့် ၆၀ ဒီဂရီ၊ တောက်ပမှုတန်ဖိုး အနည်းဆုံး ၆၀။
• G2 အလတ်စား တောက်ပမှု- ထောင့် ၆၀ ဒီဂရီ၊ တောက်ပမှုအဆင့် ၁၀-၆၀ အကြား။
• G2 အလတ်စား တောက်ပမှု- ထောင့် ၈၅ ဒီဂရီ၊ တောက်ပမှုတန်ဖိုး အနည်းဆုံး ၁၀။
• G3 Matte: ထောင့် ၈၅ ဒီဂရီ၊ တောက်ပြောင်မှုအဆင့် ၅-၁၀ ကြား။
• G4 က လုံးဝ မှိန်နေပါတယ်။ ထောင့် ၈၅ ဒီဂရီ၊ အမြင့်ဆုံး တောက်ပမှုအဆင့် ၅။
• အများဆုံး အမှုန်အရွယ်အစား- ဖြည့်ပစ္စည်း/တိုးချဲ့ပစ္စည်းများ၏ အမှုန်အရွယ်အစားဖြင့် ဆုံးဖြတ်သည် (EN ISO 1524 စံနှုန်း)။ အမျိုးအစားများသည် အမှုန်အမွှား (အမျိုးအစား ၁) မှ ကြမ်းတမ်း (အဆင့်မြင့်အမျိုးအစားများ) အထိ ရှိသည်။
• စိုစွတ်သောပွတ်တိုက်မှုခံနိုင်ရည်ရှိခြင်း (အရေးအကြီးဆုံး တာရှည်ခံမှုစံနှုန်း၊ EN ISO 11998 စံနှုန်း)။ အထပ်ထပ်စိုစွတ်သော သန့်ရှင်းရေး/ပွန်းပဲ့မှုခံနိုင်ရည်ကို တိုင်းတာသည်။ အတန်းအစားအလိုက် 200 ကြိမ်လည်ပတ်ပြီးနောက် ဖလင်အထူဆုံးရှုံးမှုမှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်။
• အမျိုးအစား ၁: အများဆုံး ၅ μm
• အမျိုးအစား ၃: ၂၀-၇၀ မိုက်ခရိုမီတာ
• အမျိုးအစား ၃: ၂၀-၇၀ မိုက်ခရိုမီတာ
• အမျိုးအစား ၄: အနည်းဆုံး ၇၀ μm
• အမျိုးအစား ၅: ပွတ်တိုက်မှုဒဏ်ခံနိုင်ခြင်းမရှိပါ။

အမျိုးအစား ၁ သည် အမြင့်ဆုံးခံနိုင်ရည်ရှိသည် (မီးဖိုချောင်များ၊ စင်္ကြံများနှင့် ကလေးအခန်းများအတွက် အသင့်တော်ဆုံး)၊ အမျိုးအစား ၅ သည် အလွန်နိမ့်သောခံနိုင်ရည်ရှိသည် (အခြေခံအလှဆင်ဆေးများ)။

• ဖုံးအုပ်မှု (အဖြူရောင်/အဖျော့ဖျော့ မှုန်ဝါးဆေးများအတွက် မှုန်ဝါးမှု): သတ်မှတ်ထားသော ပျံ့နှံ့မှုနှုန်း (EN ISO 6504-3 စံနှုန်း) တွင် လိမ်းပြီးနောက် ဆန့်ကျင်ဘက်အချိုးအဖြစ် တိုင်းတာသည်။ အတန်းအစားများသည် ၁ (အမြင့်ဆုံး ဖုံးအုပ်မှု) မှ အတန်းအစားနိမ့်များအထိ ရှိသည်။
• သန့်ရှင်းရေးလုပ်နိုင်စွမ်း- အစွန်းအထင်းများနှင့် အမှတ်အသားများကို အလွယ်တကူ ဖယ်ရှားနိုင်ခြင်းကို အကဲဖြတ်သည် (များသောအားဖြင့် စိုစွတ်သော ပွတ်တိုက်မှု အဆင့်သတ်မှတ်ချက်များနှင့် ဆက်စပ်နေသည်)။

နာမည်ကောင်းရှိသော ဆေးထုတ်လုပ်သူများစွာသည် EN 13300 စံနှုန်းအရ ၎င်းတို့၏ အတွင်းခန်း emulsion များကို စေတနာ့ဝန်ထမ်း တံဆိပ်တပ်ကြသည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျွန်ုပ်တို့၏အဖွဲ့အစည်းသည် ၎င်း၏ အရည်အချင်းပြည့်ဝပြီး အတွေ့အကြုံရှိသော ဝန်ထမ်းများနှင့်အတူ ၎င်း၏ဖောက်သည်များ၏ လိုအပ်ချက်များကို နားလည်ခြင်း၊ ၎င်းတို့လိုအပ်သော အဆင့်မြင့်စမ်းသပ်ခြင်းဝန်ဆောင်မှုများကို ပေးအပ်ခြင်းနှင့် စီမံခန့်ခွဲမှုစနစ်များ တည်ထောင်ခြင်း၊ အကောင်အထည်ဖော်ခြင်းနှင့် တိုးတက်ကောင်းမွန်အောင်လုပ်ဆောင်ခြင်းတို့တွင် ၎င်းတို့အား ကူညီပေးခဲ့ပါသည်။ ဤမူဘောင်အတွင်း၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် EN 13300 စံနှုန်းနှင့်အညီ စမ်းသပ်ခြင်းဝန်ဆောင်မှုများကိုလည်း ပေးဆောင်ပါသည်။