EN ISO 8130 အပေါ်ယံလွှာမှုန့်များ

အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ စံချိန်စံညွှန်းသတ်မှတ်ရေးအဖွဲ့အစည်း (ISO) မှ တီထွင်ခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် သဟဇာတဖြစ်အောင် ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများ၏ အတိုင်းအတာအတွင်း ဥရောပစံနှုန်းအဖြစ် ထုတ်ဝေခဲ့သော “EN ISO 8130 Coating Powders” စံနှုန်းတွင် တူညီသောခေါင်းစဉ်အောက်တွင် ထုတ်ဝေထားသော အောက်ပါအပိုင်းခွဲများ ပါဝင်သည်-

• “EN ISO 8130-1 အပိုင်း ၁: ဇကာဖြင့် အမှုန်အရွယ်အစား ဖြန့်ဖြူးမှုကို ဆုံးဖြတ်ခြင်း” စံနှုန်းတွင် ဇကာခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်းဖြင့် အပေါ်ယံလွှာမှုန့်များ၏ အမှုန်အရွယ်အစား ဖြန့်ဖြူးမှုကို ဆုံးဖြတ်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခုကို ဖော်ပြထားသည်။ 100 µm ထက် သေးငယ်သော အမှုန်အရွယ်အစား ဖြန့်ဖြူးမှုများကို လေဆာ ဒစ်ဖရက်ရှင်းဖြင့် ဆုံးဖြတ်သည် (EN ISO 8130-13)။ ဤနည်းလမ်းကို အထူးသဖြင့် အရွယ်အစားကြီးမားသော ပစ္စည်း သို့မဟုတ် ညစ်ညမ်းမှုများ ရှိနေခြင်းကို ခွဲခြားသတ်မှတ်ရန် အသုံးပြုပြီး တစ်ခုတည်းသော ဇကာတွင် ကျန်ရှိနေသော ပမာဏကို စစ်ဆေးခြင်းဖြင့် အရည်အသွေးထိန်းချုပ်မှု လုပ်ထုံးလုပ်နည်း (အောင်မြင်/ကျရှုံးမှု စမ်းသပ်မှု) အဖြစ် အသုံးပြုနိုင်သည်။

အောက်ပါ အမှုန်အရွယ်အစားများသည် အပေါ်ယံလွှာအမှုန့်များအတွက် ပုံမှန်ဖြစ်သော်လည်း အမှုန်အရွယ်အစားသည် အသုံးချမှုပေါ် မူတည်၍ ကွဲပြားနိုင်သည်-

• ပါးလွှာသောဖလင်နည်းပညာ: 1 µm မှ 63 µm အထိ
• လျှပ်စစ်ဓာတ်လိုက်အပေါ်ယံလွှာ: 10 µm မှ 200 µm အထိ
• အရည်ပျော်အိပ်ရာ နည်းလမ်း: 100 µm နှင့်အထက်

32 µm ထက် သေးငယ်သော mesh အရွယ်အစားရှိသော filter များသည် လက်တွေ့မကျဘဲ အသုံးပြုနေစဉ်အတွင်း ပိတ်ဆို့လွယ်ပါသည်။

အခြေခံအားဖြင့်၊ အလေးချိန်ရှိသော အပေါ်ယံလွှာမှုန့်ပမာဏကို ဇကာတစ်ခု သို့မဟုတ် တစ်ခုထက်ပိုသောဇကာများကို အသုံးပြု၍ အပိုင်းအစများအဖြစ် ခွဲထုတ်ပြီး ဇကာပေါ်တွင် ကျန်ရှိနေသော အပိုင်းအစ၏ အလေးချိန်ကို ဆုံးဖြတ်သည်။ ဇကာခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်းကို ကိုယ်တိုင် သို့မဟုတ် စက်ဖြင့် တစ်ဦးချင်းဇကာများ သို့မဟုတ် ဇကာအစုံကို အသုံးပြု၍ ပြုလုပ်နိုင်သည်။ အပေါ်ယံလွှာမှုန့်အမှုန်များ ဇကာကွက်မှတစ်ဆင့် ဖြတ်သန်းသွားခြင်းသည် ဆွဲငင်အား၊ ညှပ်အား သို့မဟုတ် စီးဆင်းမှုအားများကြောင့် ဖြစ်သည်။

• “EN ISO 8130-2 အပိုင်း ၂: ဓာတ်ငွေ့နှိုင်းယှဉ် pycnometry (referee နည်းလမ်း) ဖြင့် သိပ်သည်းဆကို ဆုံးဖြတ်ခြင်း” စံနှုန်းတွင် ဓာတ်ငွေ့နှိုင်းယှဉ် pycnometry ကို အသုံးပြု၍ အပေါ်ယံလွှာမှုန့်အမျိုးအစားအားလုံး၏ သိပ်သည်းဆကို ဆုံးဖြတ်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခုကို ဖော်ပြထားသည်။

အခြေခံအားဖြင့် သိပ်သည်းဆကို စမ်းသပ်နမူနာ၏ အလေးချိန်နှင့် ထုထည်မှ တွက်ချက်သည်။ အလေးချိန်ထားသော စမ်းသပ်နမူနာ၏ ထုထည်ကို စမ်းသပ်နမူနာကို ကွန်တိန်နာအတွင်း ထည့်သွင်းလိုက်သောအခါ ရွှေ့ပြောင်းခံရသော ဓာတ်ငွေ့ပမာဏကို တိုင်းတာခြင်းဖြင့် ဆုံးဖြတ်သည်။ ၎င်းကို ဓာတ်ငွေ့ရွှေ့ပြောင်းမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဖိအားကွာခြားချက်ကို တိုင်းတာခြင်းဖြင့် ပြီးမြောက်သည်။

• “EN ISO 8130-3 အပိုင်း ၃: အရည်ရွှေ့ပြောင်းမှု pycnometry ဖြင့် သိပ်သည်းဆကို ဆုံးဖြတ်ခြင်း” စံနှုန်းတွင် အပေါ်ယံလွှာမှုန့်များ၏ သိပ်သည်းဆကို ဆုံးဖြတ်ရန်အတွက် အရည်ရွှေ့ပြောင်းမှု pycnometry နည်းလမ်းကို ဖော်ပြထားသည်။ ဤနည်းလမ်းသည် စမ်းသပ်နမူနာ၏ အလေးချိန်နှင့် ထုထည်ကို ဆုံးဖြတ်ခြင်းအပေါ် အခြေခံသည်။ 1 g/cm³ အထိ သိပ်သည်းဆရှိသော အပေါ်ယံလွှာမှုန့်များကို ISO 1183-1 စံနှုန်းနှင့် သင့်လျော်သောနည်းလမ်းအရ သဘောတူညီချက်ဖြင့် တိုင်းတာနိုင်သည်။

အခြေခံအားဖြင့်၊ အပေါ်ယံလွှာမှုန့်၏သိပ်သည်းဆကို စမ်းသပ်ထားသောထုတ်ကုန်ကို ရောင်ရမ်းခြင်း သို့မဟုတ် ပျော်ဝင်ခြင်းမရှိဘဲ လုံးဝစိုစွတ်စေသည့် အရည်ကို အသုံးပြုသည့် အရည်ရွှေ့ပြောင်းမှု pycnometer တွင် ဆုံးဖြတ်သည်။

• “EN ISO 8130-4 အပိုင်း ၄: ပေါက်ကွဲမှုအနိမ့်ဆုံးကန့်သတ်ချက်တွက်ချက်ခြင်း” စံနှုန်းတွင် အပေါ်ယံလွှာမှုန့်၏ ပေါက်ကွဲမှုအနိမ့်ဆုံးကန့်သတ်ချက်၊ ဆိုလိုသည်မှာ လေထဲတွင် ပေါက်ကွဲစေတတ်သော ရောစပ်မှုတစ်ခုဖြစ်ပေါ်စေမည့် အပေါ်ယံလွှာမှုန့်၏ အနည်းဆုံးပါဝင်မှုကို တွက်ချက်သည့်နည်းလမ်းကို ဖော်ပြထားသည်။ ဤနည်းလမ်းသည် ISO 1928 စံနှုန်းတွင်ဖော်ပြထားသည့် နည်းလမ်းဖြင့် ဆုံးဖြတ်ထားသည့်အတိုင်း ထုတ်ကုန်၏ စုစုပေါင်းကယ်လိုရီတန်ဖိုးကို တိုင်းတာခြင်းအပေါ် အခြေခံသည်။

အခြေခံအားဖြင့် အပေါ်ယံလွှာမှုန့်၏ အနိမ့်ဆုံးပေါက်ကွဲမှုကန့်သတ်ချက်ကို စံတွင်ပေးထားသောဖော်မြူလာကို အသုံးပြု၍ ထုတ်ကုန် ၁ ဂရမ်၏ လောင်ကျွမ်းခြင်းအပူမှတစ်ဆင့် စုစုပေါင်းကယ်လိုရီတန်ဖိုးကို တိုင်းတာခြင်းဖြင့် တွက်ချက်သည်။ တနည်းအားဖြင့် အခြားဖော်မြူလာမှစတင်၍ လောင်ကျွမ်းနိုင်သော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုစီ၏ စုစုပေါင်းကယ်လိုရီတန်ဖိုးကို ထုတ်ကုန် ၁ ဂရမ်တွင်ရှိသော အလေးချိန်ဖြင့် မြှောက်ခြင်းဖြင့် အနိမ့်ဆုံးပေါက်ကွဲမှုကန့်သတ်ချက်ကို ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

• “EN ISO 8130-5 အပိုင်း ၅: အမှုန့်/လေ ရောစပ်မှု၏ စီးဆင်းမှုဂုဏ်သတ္တိများကို ဆုံးဖြတ်ခြင်း” စံနှုန်းတွင် အပေါ်ယံလွှာအမှုန့်နှင့် လေ ရောစပ်မှု၏ စီးဆင်းမှုဂုဏ်သတ္တိများကို ခန့်မှန်းသည့် နည်းလမ်းကို ဖော်ပြထားသည်။ ရရှိလာသော ရလဒ်များကို အပေါ်ယံလွှာအမှုန့်၏ ပါဝင်မှု၊ သိပ်သည်းဆ၊ အမှုန်အရွယ်အစား ဖြန့်ဖြူးမှုနှင့် အမှုန်ပုံသဏ္ဍာန်အပြင် အမှုန်များ စုပုံပြီး အားသွင်းလက်ခံသည့် သဘောထားတို့က လွှမ်းမိုးမှုရှိသည်။

အခြေခံအားဖြင့် အပေါ်ယံလွှာမှုန့် ပမာဏတစ်ခုကို ကွန်တိန်နာတစ်ခုထဲတွင်ထည့်ပြီး အပူချိန်၊ စိုထိုင်းဆနှင့် လေထုဖိအားအခြေအနေများအောက်တွင် သန့်ရှင်းခြောက်သွေ့သောလေဖြင့် အရည်ပျော်အောင်ပြုလုပ်သည်။ မှုန့်၏အမြင့်ကို အရည်ပျော်အောင်ပြုလုပ်ခြင်းကာလအတွင်းနှင့် ပြီးနောက်တွင် တိုင်းတာပြီး သတ်မှတ်ထားသောအချိန်အပိုင်းအခြားအတွင်း သတ်မှတ်ထားသောအပေါက်မှတစ်ဆင့် စီးဆင်းသော အရည်ပျော်အောင်ပြုလုပ်ထားသောမှုန့်၏ထုထည်ကို ဆုံးဖြတ်သည်။ ဤတိုင်းတာမှုများကို အရည်ပျော်အောင်ပြုလုပ်ခြင်းအချက်နှင့် မှုန့်စီးဆင်းမှုနှုန်းကို တွက်ချက်ရန်အသုံးပြုပြီး အတူတကွ မှုန့်၏သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးနှင့် ဖြန်းပက်ဂုဏ်သတ္တိများကို သတ်မှတ်ပေးသည်။

• “EN ISO 8130-6 အပိုင်း ၆: သတ်မှတ်ထားသော အပူချိန်တွင် သာမိုဆက် အပေါ်ယံလွှာမှုန့်များ၏ ဂျယ်အချိန်ကို ဆုံးဖြတ်ခြင်း” စံနှုန်းတွင် သတ်မှတ်ထားသော အပူချိန်တွင် သာမိုဆက် အပေါ်ယံလွှာမှုန့်၏ ဂျယ်အချိန်ကို ဆုံးဖြတ်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခုကို ဖော်ပြထားသည်။ ၎င်းသည် အသုတ်ပြောင်းလဲမှုကို ထိန်းချုပ်ရန်နှင့် သတ်မှတ်ထားသော အပေါ်ယံလွှာမှုန့်၏ အရည်အသွေးထိန်းချုပ်မှုကို သေချာစေရန် နည်းလမ်းတစ်ခုကို သတ်မှတ်ပေးသည်။ ဤနည်းလမ်းသည် အလွန်တိုတောင်းသော ဂျယ်အချိန် (၁၅ စက္ကန့်အောက်) ရှိသော အပေါ်ယံလွှာမှုန့်များနှင့် သက်ဆိုင်ခြင်းမရှိပါ။

အခြေခံအားဖြင့် အပေါ်ယံလွှာမှုန့်နမူနာကို အပူပေးဘလောက်၏ အခေါင်းပေါက်တွင် သတ်မှတ်ထားသော အပူချိန်အထိ အပူပေးသည်။ အရည်ပျော်နေသော ထုတ်ကုန်မှ ချည်မျှင် ထပ်မံဆွဲထုတ်၍မရတော့သည့် အချိန်ကို ဆုံးဖြတ်သည်။

• “EN ISO 8130-7 အပိုင်း ၇: ဖုတ်နေစဉ်အတွင်း အလေးချိန်ဆုံးရှုံးမှုကို ဆုံးဖြတ်ခြင်း” စံနှုန်းတွင် ဖုတ်နေစဉ် (အပူပေးနေစဉ်) လျှပ်စစ်ဓာတ်ဖြင့် ဖြန်းခြင်း၊ flock spraying သို့မဟုတ် fluidized bed နည်းလမ်းများဖြင့် အသုံးပြုသော အပေါ်ယံလွှာမှုန့်များ၏ အလေးချိန်ဆုံးရှုံးမှုကို ဆုံးဖြတ်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခုကို ဖော်ပြထားသည်။ ဤနည်းလမ်းသည် ဖုတ်နေစဉ် (အပူပေးနေစဉ်) ၂ ရာခိုင်နှုန်းခန့် (အလေးချိန်အားဖြင့်) ဆုံးရှုံးသော အပေါ်ယံလွှာမှုန့်များအတွက် လုံလောက်သော တိကျသောရလဒ်များကို ပေးစွမ်းသည့် ရိုးရှင်းပြီး လက်တွေ့ကျသော စမ်းသပ်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၂ ရာခိုင်နှုန်းအထက်တွင် အလေးချိန်ဆုံးရှုံးမှု တိုးလာသည်နှင့်အမျှ တိကျမှု လျော့ကျသွားသည်။ ဤနည်းလမ်းသည် ရေအပါအဝင် ပျံ့လွင့်လွယ်သော အရာအားလုံး၏ ပမာဏကို ဆုံးဖြတ်ပေးသည်။ ISO 11358 စံနှုန်းစီးရီးတွင် ဖော်ပြထားသော သာမိုဂရာဗီမက်ထရစ်စမ်းသပ်မှုကို နှိုင်းယှဉ်နည်းလမ်းတစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်သည်။

အခြေခံအားဖြင့် အမှုန့်နမူနာကို ပန်းကန်ပြားပေါ်တွင်တင်ပြီး ဖုတ်ပါ (အပူပေးသည်)။ ဖုတ်နေစဉ်အတွင်း ဖြစ်ပေါ်သော အလေးချိန်ဆုံးရှုံးမှုကို ဖုတ်ခြင်းမပြုမီနှင့် ဖုတ်ပြီးနောက်တွင် ယူထားသော အလေးချိန်မှ တွက်ချက်သည်။

• “EN ISO 8130-8 အပိုင်း ၈: သာမိုဆက်အမှုန့်များ၏ သိုလှောင်မှုတည်ငြိမ်မှုအကဲဖြတ်ခြင်း” စံနှုန်းတွင် သာမိုဆက်အပေါ်ယံလွှာအမှုန့်များ၏ သိုလှောင်မှုတည်ငြိမ်မှုကို ခန့်မှန်းသည့်နည်းလမ်းကို ဖော်ပြထားသည်။ ဤစံနှုန်းတွင် သာမိုဆက်အပေါ်ယံလွှာအမှုန့်၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအခြေအနေနှင့် ဓာတုဗေဒဆိုင်ရာတုံ့ပြန်မှုနှစ်မျိုးလုံးတွင် ပြောင်းလဲမှုများအပြင် ကျေနပ်လောက်ဖွယ်ကောင်းသော နောက်ဆုံးအပေါ်ယံလွှာဖွဲ့စည်းနိုင်စွမ်းကို ဆုံးဖြတ်ရန် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများ ပါဝင်သည်။

အခြေခံအားဖြင့် သာမိုဆက်အပေါ်ယံလွှာမှုန့်ကို သတ်မှတ်ထားသော အပူချိန်တွင် အချိန်ကာလတစ်ခုအတွင်း အတုသိုလှောင်မှုအခြေအနေများတွင် ထားရှိသည်။ ထို့နောက် အမှုန့်၏ ပျော့ပြောင်းမှုနှင့် အစုအဝေး သို့မဟုတ် အခဲဖြစ်ခြင်း သဘောထားတွင် မည်သည့်ပြောင်းလဲမှုကိုမဆို မှတ်တမ်းတင်သည်။ ထို့နောက် အမှုန့်၏ ဓာတုဗေဒနည်းဖြင့် ဓာတ်ပြုပြီး ကျေနပ်ဖွယ်ကောင်းသော နောက်ဆုံးအပေါ်ယံလွှာကို ဖွဲ့စည်းနိုင်စွမ်းတွင် မည်သည့်ပြောင်းလဲမှုကိုမဆို အကဲဖြတ်သည်။ ကွန်တိန်နာ၏အောက်ခြေရှိ အခြေအနေများကို ဖိသိပ်မှုကို တုပရန် စမ်းသပ်အပိုင်းတွင် အလေးချိန်အပိုင်းအစတစ်ခုထည့်ခြင်းဖြင့် တုပနိုင်သည်။

• “EN ISO 8130-9 အပိုင်း ၉: နမူနာယူခြင်း” စံနှုန်းတွင် တင်ပို့မှုများမှ အပေါ်ယံအမှုန့်များကို နမူနာယူခြင်းနှင့် ဤစံနှုန်း၏ အခြားအပိုင်းများတွင် သတ်မှတ်ထားသော သင့်လျော်သော စမ်းသပ်နည်းလမ်းများကို အသုံးချရန်အတွက် နမူနာကို သင့်လျော်သော ပမာဏများအဖြစ် ပိုင်းခြားခြင်းနည်းလမ်းများကို ဖော်ပြထားသည်။ ဤစံနှုန်းကို သင့်လျော်သော အရည်အချင်းနှင့် အတွေ့အကြုံရှိသူများက အသုံးပြုပြီး အသုံးချမည်ဟု ယူဆရသည်။ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများကို သင့်လျော်စွာ လေ့ကျင့်ထားသော သို့မဟုတ် ကြီးကြပ်မှုရှိသော ဝန်ထမ်းများက လုပ်ဆောင်ရန် ရည်ရွယ်ပါသည်။
• “EN ISO 8130-10 အပိုင်း ၁၀: စုပုံမှုထိရောက်မှုကို ဆုံးဖြတ်ခြင်း” စံနှုန်းတွင် သိရှိထားသော စုပုံသေနတ်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်အခြေအနေများအောက်တွင် စမ်းသပ်အရာဝတ္ထုပေါ်တွင် စုပုံထားသော စုပုံမှုအမှုန့်၏ ရာခိုင်နှုန်းဒြပ်ထုအချိုးကို ဆုံးဖြတ်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခုကို ဖော်ပြထားသည်။ ဤနည်းလမ်းသည် corona သို့မဟုတ် tribo အားသွင်းမှုဖြင့် လိမ်းထားသော အမှုန့်များအတွက် သက်ဆိုင်ပြီး တူညီသော သို့မဟုတ် မတူညီသော သေနတ်များဖြင့် တူညီသော အမှုန့်၏ စုပုံမှုထိရောက်မှုကို နှိုင်းယှဉ်ရန် အသုံးပြုနိုင်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ပစ္စည်းကိရိယာများ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် အချိန်နှင့် နေရာအလိုက် သိသိသာသာ ကွဲပြားနိုင်သောကြောင့် ဤနည်းလမ်းကို အမှုန့်များ သို့မဟုတ် သေနတ်များကို အစဉ်လိုက် အကဲဖြတ်သည့်အခါတွင်သာ နှိုင်းယှဉ်ရန်အတွက် အသုံးပြုသည်။

အခြေခံအားဖြင့် ဤနည်းလမ်းတွင် သိရှိထားသော စီးဆင်းမှုနှုန်းဖြင့် သိရှိထားသော အပူချိန်နှင့် စိုထိုင်းဆအခြေအနေများအောက်တွင် အားသွင်းထားသော အမှုန့်ကို ဖြန်းခြင်းပါဝင်သည်။ အမှုန့်ကို အလူမီနီယမ်သတ္တုပြားဖြင့် ထုပ်ပိုးထားသော သံမဏိအပိုင်းငါးပိုင်းပေါ်သို့ ဖြန်းသည်။ အလယ်ဗဟိုအပိုင်းပေါ်တွင် စုပုံနေသော အမှုန့်၏အလေးချိန်ကို ဆုံးဖြတ်ပြီး ၎င်းမှ စုပုံခြင်းစွမ်းဆောင်ရည်ကို တွက်ချက်သည်။ လုပ်ငန်းစဉ်ကို လေဝင်လေထွက်ခန်းတွင် ဆောင်ရွက်သည်။ ရလဒ်များသည် အမှုန့်၏ အောက်ပါဂုဏ်သတ္တိများပေါ်တွင် မူတည်သည်-

• ဓာတုဖွဲ့စည်းမှု
• ပြင်းထန်ခြင်း
• အမှုန်အမွှားအရွယ်အစားဖြန့်ဖြူး
• အမှုန်ပုံသဏ္ဍာန်
• ရောစပ်ထားသော အရည်၏ လေစီးဆင်းမှု ဂုဏ်သတ္တိများ
• အစိုဓာတ်ပါဝင်မှု
• “EN ISO 8130-11 အပိုင်း ၁၁: စောင်းနေသော မျက်နှာပြင်စီးဆင်းမှုစမ်းသပ်မှု” စံနှုန်းတွင် အလျားလိုက်မျက်နှာပြင်နှင့် သတ်မှတ်ထားသောထောင့်တွင် စောင်းနေသော မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ အရည်ပျော်နေသော သာမိုဆက် အပေါ်ယံလွှာမှုန့်၏ စီးဆင်းမှုဝိသေသလက္ခဏာများကို ဆုံးဖြတ်ရန် နှိုင်းယှဉ်နည်းလမ်းကို ဖော်ပြထားသည်။ ဤစမ်းသပ်နည်းလမ်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အပေါ်ယံလွှာမှုန့် ခြောက်သွေ့နေစဉ်အတွင်း ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည့် အရည်ပျော်စီးဆင်းမှုအတိုင်းအတာကို ညွှန်ပြရန်ဖြစ်သည်။ ဤဝိသေသလက္ခဏာသည် မျက်နှာပြင်အသွင်အပြင်နှင့် ချွန်ထက်သောအနားများပေါ်ရှိ အပေါ်ယံလွှာ၏အတိုင်းအတာကို အထောက်အကူပြုသည်။ ဤစမ်းသပ်မှုသည် သတ်မှတ်ထားသော အပေါ်ယံလွှာမှုန့်၏ အပြုအမူတွင် အသုတ်လိုက်ကွဲပြားမှုကို စစ်ဆေးရန်အတွက် နှိုင်းယှဉ်နည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ မတူညီသောပါဝင်ပစ္စည်းများ၏ အပေါ်ယံလွှာမှုန့်များမှရရှိသောရလဒ်များအကြား ဆက်စပ်မှုမမျှော်လင့်ထားပါ။ ဤနည်းလမ်းသည် ISO 8130-6 စံနှုန်းအရ လက္ခဏာရပ်ပြသောအခါ စမ်းသပ်အပူချိန်တွင် ဂျယ်အချိန် ၁ မိနစ်အောက်ရှိသော အပေါ်ယံလွှာမှုန့်များအတွက် မသင့်တော်ပါ။ ဤနည်းလမ်းသည် မျက်နှာပြင်ဖွဲ့စည်းပုံရှိသော အမှုန့်များအတွက်လည်း မသင့်တော်ပါ။

အခြေခံအားဖြင့် အပူပေး၍ အရည်ကျိုထားသော အပေါ်ယံအမှုန့်ကို စံအရွယ်အစားရှိသော အလုံးလေးအဖြစ် ဖွဲ့စည်းပြီး အပူပေးထားသော စောင်းနေသောပြားပေါ်တွင် အရည်ပျော်စေပြီး အောက်သို့စီးဆင်းစေသည်။ စီးဆင်းမှုနှုန်းကို အလုံးလေး၏ စတင်အနေအထားမှ သတ်မှတ်ထားသော အချိန်ကာလအတွင်း တိုင်းတာသည်။

• “EN ISO 8130-12 အပိုင်း ၁၂: ကိုက်ညီမှုဆုံးဖြတ်ခြင်း” စံနှုန်းတွင် မတူညီသော အပေါ်ယံလွှာမှုန့်နှစ်မျိုး ရောနှောသောအခါ နောက်ဆုံးအပေါ်ယံလွှာ၏ မျက်နှာပြင်အရည်အသွေး ယိုယွင်းပျက်စီးမှုကို ဆုံးဖြတ်ရန် မျက်မြင်နည်းလမ်းတစ်ခုကို ဖော်ပြထားသည်။ မျက်နှာပြင်အရည်အသွေးသည် အပေါ်ယံလွှာမှုန့်များ၏ အောက်ပါဂုဏ်သတ္တိများပေါ်တွင် မူတည်သည်-
• ဓာတုဗေဒ ဓာတ်ပြုမှု
• ဓာတုဖွဲ့စည်းမှု
• အရည်ပျော်ဂုဏ်သတ္တိများ။

အမြင်အာရုံကွဲလွဲမှု၏ စတင်ခြင်း၊ သဘောသဘာဝနှင့် အတိုင်းအတာသည် အမှုန့်များ၏ ရောစပ်အချိုးအစားပေါ်တွင် များစွာမူတည်သည်။ မျက်နှာပြင်အသွင်အပြင်ကွဲလွဲမှု၏ သဘောသဘာဝသည် ဤနေရာတွင်ဖော်ပြထားသော နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ထင်ရှားနိုင်သည်။

ဤစမ်းသပ်မှုသည် ထုတ်လုပ်မှုလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်းနှင့် အပေါ်ယံလွှာမှုန့်လိမ်းခြင်းအတွင်း မတူညီသောအမှုန့်များ ရောနှောခြင်းမှ ပေါ်ပေါက်လာသော သဟဇာတမဖြစ်မှုဖြစ်နိုင်ခြေကို ခန့်မှန်းရန်အတွက် အသုံးဝင်ပါသည်။

ဤစံနှုန်းသည် အပေါ်ယံလွှာ၏ အမြင်အာရုံဆိုင်ရာ ပြောင်းလဲမှုများကိုသာ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းသည်။ ရောစပ်ထားသောစီးရီးကို စက်ပိုင်းဆိုင်ရာဂုဏ်သတ္တိများ၊ ဓာတုဂုဏ်သတ္တိများ၊ ချေးခြင်းဂုဏ်သတ္တိများနှင့် ခရမ်းလွန်ရောင်ခြည်ဒဏ်ခံနိုင်ရည်ရှိခြင်းကဲ့သို့သော ဂုဏ်သတ္တိများကို စမ်းသပ်ရန်လည်း အသုံးပြုနိုင်သည်။ သက်ဆိုင်ရာပါတီများအကြား နောက်ထပ်ဂုဏ်သတ္တိများကို သဘောတူညီနိုင်သည်။

အခြေခံအားဖြင့် အပေါ်ယံလွှာမှုန့်များကို အချိုးအစားအမျိုးမျိုးဖြင့် ရောစပ်ထားပြီး ရောစပ်မှုတစ်ခုစီကို စံစမ်းသပ်မှုပြားများတွင် လိမ်းကာ ဖုတ်ကာ မျက်နှာပြင် မကိုက်ညီမှုလက္ခဏာများ ရှိမရှိ စစ်ဆေးသည်။

• “EN ISO 8130-13 အပိုင်း ၁၃: လေဆာ ဒစ်ဖရက်ရှင်းဖြင့် အမှုန်အရွယ်အစား ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်း” စံနှုန်းတွင် 1 µm မှ 300 µm အထိ အရွယ်အစားရှိသော အမှုန်များအတွက် လေဆာ ဒစ်ဖရက်ရှင်းဖြင့် အပေါ်ယံအမှုန့်များ၏ ညီမျှသော ဂလိုဘယ်အမှုန်အရွယ်အစား ဖြန့်ဖြူးမှုကို ဆုံးဖြတ်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခုကို ဖော်ပြထားသည်။ 300 µm ထက်ကြီးသော အမှုန်အရွယ်အစားများအတွက် မတူညီသော အလင်းပုံစံ လိုအပ်နိုင်ပါသည်။ ဤစံနှုန်းသည် အပေါ်ယံအမှုန့်များကို တိုင်းတာခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်ပြီး တူရိယာသင့်လျော်မှုနှင့် အမှုန်အရွယ်အစား ဖြန့်ဖြူးမှုဆိုင်ရာ လမ်းညွှန်ချက်များကို ပေးသည့် ISO 13320 စံနှုန်းကိုလည်း ရည်ညွှန်းပါသည်။ လေဆာ ဒစ်ဖရက်ရှင်းသည် အရွယ်အစားကြီးမားသော ပစ္စည်းများကို ဆုံးဖြတ်ရန် မသင့်တော်ပါ၊ ၎င်းကို ISO 8130-1 တွင်ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း ဆန်ခါခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှု သို့မဟုတ် ISO 13322-2 တွင်ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း တက်ကြွသောပုံရိပ်ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုဖြင့် အတည်ပြုနိုင်သည်။

အခြေခံအားဖြင့် အပေါ်ယံလွှာမှုန့်နမူနာကို dynamic light scattering ဖြင့် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာသည်။ အမှုန့်အမှုန်များသည် အလင်းကို ပြန့်ကျဲစေပြီး ၎င်းတို့၏ ပြင်းအားကို multi-array detector ကို အသုံးပြု၍ ထောင့်အမျိုးမျိုးမှ တိုင်းတာကာ ပြန့်ကျဲမှုပုံစံကို ရရှိရန် ပြုလုပ်သည်။ ထို့နောက် ဤပုံစံကို သင့်လျော်သော optical model နှင့် သင်္ချာလုပ်ထုံးလုပ်နည်းကို အသုံးပြု၍ ဂဏန်းတန်ဖိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး volumetric particle size distribution ကို ဖွဲ့စည်းသည့် သတ်မှတ်ထားသော အရွယ်အစားအတန်းအစားအရေအတွက်အတွက် စုစုပေါင်းအမှုန်ထုထည်၏ အချိုးကို ရရှိသည်။

• “EN ISO 8130-14 အပိုင်း ၁၄: အသုံးအနှုန်း” စံနှုန်းသည် အပေါ်ယံလွှာမှုန့်များ နယ်ပယ်တွင် အသုံးပြုသည့် သီးခြားအသုံးအနှုန်းများကို ဖော်ပြသည်။ ဆေးများနှင့် ဗာနစ်ရှ်များနှင့် သက်ဆိုင်သည့် အခြားအသုံးအနှုန်းများနှင့် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်များကို ISO 4618 စံနှုန်းတွင် ဖော်ပြထားသည်။
• “EN ISO 8130-15 အပိုင်း 15: Rheology” စံနှုန်းတွင် အပေါ်ယံလွှာမှုန့်၏ rheological အပြုအမူကို ၎င်း၏ အမှုန်အမွှားနှင့် အရည်ပျော်အခြေအနေ နှစ်မျိုးလုံးတွင် ဆုံးဖြတ်ရန် နည်းလမ်းများ ဖော်ပြထားသည်။

အခြေခံအားဖြင့်၊ မတူညီသော အရည်ပျော်မှုဂုဏ်သတ္တိများကို rheometer ကို အသုံးပြု၍ ဆုံးဖြတ်သည်။ လည်ပတ်မှုအမြန်နှုန်းနှင့် torque အပြင်၊ powder bed မှတစ်ဆင့် လေစီးဆင်းမှုအလျင်ကို တိကျစွာထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး ဖိအားကျဆင်းမှုကိုလည်း ဆုံးဖြတ်နိုင်သည်။ ၎င်းသည် powder coating လုပ်ငန်းစဉ်ကို ထိခိုက်စေသော အရည်ပျော်မှု parameter အားလုံးကို ပြည့်စုံစွာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်စေပါသည်။ ၎င်း၏ အရည်ပျော်အခြေအနေတွင် powder ကို ခွဲခြားသတ်မှတ်ရန်အတွက်၊ ၎င်း၏ အရည်ပျော်မှုနှင့် polymerization ဂုဏ်သတ္တိများကို ဆုံးဖြတ်ရန် ISO 3219-2 စံနှုန်းနှင့် ကိုက်ညီသော rheometer ကို အသုံးပြုသင့်သည်။

• “EN ISO 8130-16 အပိုင်း ၁၆: တိုင်းတာရေးဆလင်ဒါတွင် အရည်ရွေ့လျားမှုဖြင့် သိပ်သည်းဆကို ဆုံးဖြတ်ခြင်း” စံနှုန်းတွင် တိုင်းတာရေးဆလင်ဒါတွင် အရည်ရွေ့လျားမှုဖြင့် အပေါ်ယံလွှာမှုန့်များ၏ သိပ်သည်းဆကို ဆုံးဖြတ်သည့် နည်းလမ်းကို ဖော်ပြထားသည်။ ဤနည်းလမ်းသည် စမ်းသပ်နမူနာ၏ အလေးချိန်နှင့် ထုထည်ကို ဆုံးဖြတ်ခြင်းအပေါ် အခြေခံသည်။ ၎င်းကို အပေါ်ယံလွှာမှုန့်အမျိုးအစားအားလုံးအတွက် အသုံးပြုနိုင်သည်။

အသုံးပြုထားသော ရွေ့လျားအရည်နှင့် ထိတွေ့သောအခါ အမှုန့်သည် ဖောင်းကြွမလာပါက၊ ရွေ့လျားအရည်သည် အမှုန့်အမှုန်များကြားရှိ လေကို အစားထိုးပါက၊ ဤနည်းလမ်းကို အသုံးပြုနိုင်ပြီး ISO 8130-3 တွင်ဖော်ပြထားသော နည်းလမ်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။

အခြေခံအားဖြင့် အပေါ်ယံလွှာမှုန့်၏သိပ်သည်းဆကို တိုင်းတာသည့်ဆလင်ဒါရှိ အရည်ရွှေ့ပြောင်းမှုနည်းလမ်းဖြင့် ဆုံးဖြတ်သည်။ တိုင်းတာမှုသည် စမ်းသပ်နေသော ထုတ်ကုန်ကို ရောင်ရမ်းခြင်း သို့မဟုတ် ပျော်ဝင်ခြင်းမရှိဘဲ လုံးဝစိုစွတ်စေသည့် အရည်ကို အသုံးပြုသည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျွန်ုပ်တို့၏အဖွဲ့အစည်းသည် ၎င်း၏ အရည်အချင်းပြည့်ဝပြီး အတွေ့အကြုံရှိသော ဝန်ထမ်းများနှင့်အတူ ၎င်း၏ဖောက်သည်များ၏ လိုအပ်ချက်များကို နားလည်ခြင်း၊ ၎င်းတို့လိုအပ်သော အဆင့်မြင့်စမ်းသပ်ခြင်းဝန်ဆောင်မှုများကို ပေးအပ်ခြင်းနှင့် စီမံခန့်ခွဲမှုစနစ်များ တည်ထောင်ခြင်း၊ အကောင်အထည်ဖော်ခြင်းနှင့် တိုးတက်ကောင်းမွန်အောင်လုပ်ဆောင်ခြင်းတို့တွင် ၎င်းတို့အား ကူညီပေးခဲ့ပါသည်။ ဤမူဘောင်အတွင်း၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် EN ISO 8130 စံနှုန်းနှင့်အညီ စမ်းသပ်ခြင်းဝန်ဆောင်မှုများကိုလည်း ပေးဆောင်ပါသည်။