ISO 1133-1 ၏ အရည်ပျော်မှုနှုန်း (MFR) နှင့် သာမိုပလတ်စတစ်များ၏ အရည်ပျော်မှုနှုန်း (MVR)

စံချိန်စံညွှန်း "ISO 1133-1 ပလတ်စတစ်များ - အရည်ပျော်အစုလိုက်အပြုံလိုက်စီးဆင်းမှုနှုန်း (MFR) နှင့် သာမိုပလတ်စတစ်များ၏ အရည်ပျော်မှုပမာဏ (MVR) - အပိုင်း 1- စံနည်းလမ်း" သည် နိုင်ငံတကာ စံချိန်စံညွှန်းသတ်မှတ်ခြင်း (ISO) မှ တီထွင်ထားသော အပူချိန်နှင့် အရည်ပျော်ထုထည်နှုန်း (MFR) နှင့် အရည်ပျော်ထုထည်ပမာဏ (MVR) အောက်တွင် သတ်မှတ်ထားသော အပူချိန်နှင့် ဝန်ပစ္စည်းများ၏ အရည်ပျော်နှုန်း (MFR) ကို သတ်မှတ်ခြင်းအတွက် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းနှစ်ခုကို ဖော်ပြသည်။ Procedure A သည် ထုထည်တိုင်းတာခြင်းနည်းလမ်းဖြစ်သည်။ Procedure B သည် နေရာရွှေ့ပြောင်းမှု တိုင်းတာခြင်းနည်းလမ်းဖြစ်သည်။

သာမာန်အားဖြင့်၊ အရည်ပျော်မှုနှုန်းကို တိုင်းတာရန်အတွက် စမ်းသပ်မှုအခြေအနေများကို ဤစံနှုန်းကို ကိုးကား၍ ပစ္စည်းများစံတွင် သတ်မှတ်ထားသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် သာမိုပလတ်စတစ်များအတွက် အသုံးပြုသည့် စမ်းသပ်မှုအခြေအနေများကို စံ၏နောက်ဆက်တွဲ (နောက်ဆက်တွဲ A) တွင် ထည့်သွင်းထားသည်။

အရည်ပျော်မှုပမာဏ စီးဆင်းမှုနှုန်း (MVR) သည် ကွဲပြားခြားနားသော အဖြည့်ခံပါဝင်ပစ္စည်းများနှင့် ဖြည့်သွင်းထားသည့် သာမိုပလတ်စတစ်များနှင့် မဖြည့်ထားသော သာမိုပလတ်စတစ်များကို နှိုင်းယှဉ်ရာတွင် အထူးအသုံးဝင်ပါသည်။ အရည်ပျော်မှုနှုန်း (MFR) သည် အရည်ပျော်မှုပမာဏ (MVR) တိုင်းတာခြင်းမှ ဆုံးဖြတ်နိုင်ပြီး၊ စမ်းသပ်အပူချိန်တွင် အရည်ပျော်သိပ်သည်းဆကို သိပါက အပြန်အလှန်အားဖြင့် ဆုံးဖြတ်နိုင်သည်။

hydrolysis (ကွင်းဆက်ကွဲခြင်း)၊ ငွေ့ရည်ဖွဲ့ခြင်းနှင့် crosslinking ကဲ့သို့သော ဖြစ်စဉ်များဖြင့် တိုင်းတာစဉ်အတွင်း rheological အပြုအမူကို ထိခိုက်သည့် သာမိုပလတ်စတစ်များအတွက်လည်း အကျုံးဝင်ဖွယ်ရှိပြီး အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ အကန့်အသတ်ဖြင့်သာဖြစ်ပြီး ထပ်တလဲလဲဖြစ်နိုင်မှုနှင့် မျိုးပွားနိုင်မှုတို့သည် လက်ခံနိုင်လောက်သောအတိုင်းအတာအတွင်းသာရှိမှသာလျှင်ဖြစ်သည်။

ဤစံနှုန်းသည် စမ်းသပ်နေစဉ်အတွင်း ဇီဝဗေဒဆိုင်ရာ အမူအကျင့်များကို သိသိသာသာ ထိခိုက်စေသည့် ပစ္စည်းများအတွက် မသင့်လျော်ပါ။ ထိုသို့သောအခြေအနေများတွင် ISO 1133-2 အကျုံးဝင်သည်။

ဤနည်းလမ်းများတွင် အသုံးပြုသည့် ဖြတ်တောက်မှုနှုန်းများသည် သာမန်လုပ်ဆောင်မှုအခြေအနေများတွင် အသုံးပြုသည့်နှုန်းထားများထက် များစွာနိမ့်ကျသောကြောင့်၊ ဤနည်းလမ်းများကိုအသုံးပြုသည့် အမျိုးမျိုးသော သာမိုပလတ်စတစ်များအတွက် ရရှိသောဒေတာများသည် စီမံဆောင်ရွက်နေစဉ်အတွင်း ၎င်းတို့၏အပြုအမူနှင့် အမြဲဆက်စပ်နေမည်မဟုတ်ပေ။ နှစ်မျိုးလုံးကို အရည်အသွေးထိန်းချုပ်ရန်အတွက် အဓိကအသုံးပြုသည်။

ဤစံနှုန်း၏ရည်ရွယ်ချက်များအတွက်၊ အောက်ပါအသုံးအနှုန်းများနှင့် အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဆိုချက်များ အကျုံးဝင်သည်-

• အရည်ပျော်မှုနှုန်းသည် သတ်မှတ်ထားသော အပူချိန်၊ ဝန်နှင့် ပလပ်စတိုမီတာတစ်ခု၏ ဆလင်ဒါအတွင်းရှိ သတ်မှတ်ထားသော အပူချိန်၊ ဝန်နှင့် ပစ္စတင်အနေအထားအောက်တွင် သတ်မှတ်ထားသော အလျားနှင့် အချင်း၏သေတ္တာအတွင်း သွန်းသောအစေးကို ထုတ်ယူသည့်နှုန်းဖြစ်သည်။ သတ်မှတ်ထားသောအချိန်တစ်ခုအတွင်း ထုထည်ထုထည်ပမာဏဖြင့် သတ်မှတ်သည်။ ဒြပ်ထုစီးဆင်းမှုနှုန်းကို 10 မိနစ်လျှင်ဂရမ်ဖြင့်ဖော်ပြသည်။
• အရည်ပျော်မှုပမာဏ စီးဆင်းမှုနှုန်းသည် သတ်မှတ်ထားသော အပူချိန်၊ ဝန်နှင့် ပလပ်စတိုမီတာတစ်ခု၏ ဆလင်ဒါအတွင်းရှိ သတ်မှတ်ထားသော အပူချိန်၊ ဝန်နှင့် ပစ္စတင် အနေအထားအောက်တွင် သတ်မှတ်ထားသော အလျားနှင့် အချင်းရှိသော အသေမှ သွန်းသောအစေးကို ထုတ်ယူသည့်နှုန်းဖြစ်သည်။ သတ်မှတ်ထားသောအချိန်တစ်ခုအတွင်း ထုထည်ပမာဏဖြင့် သတ်မှတ်နှုန်းထားကို သတ်မှတ်သည်။ အရည်ပျော်မှုပမာဏကို 10 မိနစ်လျှင် ကုဗစင်တီမီတာဖြင့် ဖော်ပြသည်။
• ဝန်သည် ပစ္စတင်၏ ဒြပ်ထုနှင့် စမ်းသပ်မှုအခြေအနေများဖြင့် သတ်မှတ်ထားသည့် အပိုအလေးချိန် သို့မဟုတ် အလေးချိန်များဖြင့် ပေါင်းစပ်ထားသော တွန်းအားဖြစ်သည်။ ၎င်းမှထုတ်လွှတ်သောထုထည်အဖြစ် ဝန်အား ကီလိုဂရမ်ဖြင့်ဖော်ပြသည်။
• preformed compressed load သည် ပိုလီမာနမူနာ၏ compressed load အဖြစ်ပြင်ဆင်ထားသော စမ်းသပ်နမူနာတစ်ခုဖြစ်သည်။ နမူနာအား ဆလင်ဒါပေါက်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာထည့်သွင်းရန်နှင့် ပျက်ပြယ်ခြင်းမရှိသော extrudate များကို သေချာစေရန်၊ နမူနာများကို အစပိုင်းတွင် အမှုန့် သို့မဟုတ် အမှုန်အမွှားပုံစံဖြင့် ဖိသိပ်ထားသော ဝန်ထဲသို့ ကြိုတင်ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်ပါသည်။
• အချိန်-အပူချိန်သမိုင်းသည် နမူနာပြင်ဆင်မှုအပါအဝင် စမ်းသပ်မှုအတွင်း နမူနာပြသခဲ့သည့် အပူချိန်နှင့် အချိန်၏သမိုင်းဖြစ်သည်။
• စံမှိုသည် အမည်ခံအလျား 8.000 မီလီမီတာနှင့် အမည်ခံအပေါက်အချင်း 2.095 မီလီမီတာရှိသော မှိုဖြစ်သည်။
• အရွယ်တစ်ဝက်မှိုသည် အမည်ခံအလျား 4.000 မီလီမီတာနှင့် အမည်ခံအပေါက်အချင်း 1.050 မီလီမီတာရှိသော မှိုတစ်ခုဖြစ်သည်။
• Moisture-sensitive plastics များသည် အစိုဓာတ်ပါဝင်မှုအပေါ် အာရုံခံစားနိုင်သော rheological ဂုဏ်သတ္တိရှိသော ပလတ်စတစ်များဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် စုပ်ယူထားသောရေကို စုပ်ယူပြီး ၎င်းတို့၏ဖန်ခွက်အကူးအပြောင်း အပူချိန် (အနုပလတ်စတစ်များအတွက်) သို့မဟုတ် အရည်ပျော်မှတ် ( semicrystalline ပလပ်စတစ်များအတွက်) ၊ အံသွားထုထည်ကို လျော့ကျစေပြီး အရည်ပျော်ကျစ်ဆင်းမှု လျော့နည်းသွားကာ အရည်ပျော်ထုထည်စီးဆင်းမှုနှုန်း (MFR) နှင့် အရည်ပျော်ပမာဏ (MVR) တိုးလာပါသည်။

အရည်ပျော်အစုလိုက်အပြုံလိုက်စီးဆင်းမှုနှုန်း (MFR) နှင့် အရည်ပျော်မှုပမာဏ (MVR) တို့ကို ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားသော အပူချိန်နှင့် ဝန်အခြေအနေများအောက်တွင် သတ်မှတ်ထားသော အရှည်နှင့် အချင်းရှိသော အသေခံပလပ်စတိုမီတာဆလင်ဒါမှ သွန်းသောပစ္စည်းကို ထုတ်ယူခြင်းဖြင့် ဆုံးဖြတ်သည်။

MFR (လုပ်ထုံးလုပ်နည်း A တိုင်းတာခြင်းအတွက်)၊ extrudate ၏ အချိန်သတ်မှတ်ထားသောအပိုင်းများကို ချိန်တွယ်ပြီး 10 မိနစ်လျှင် ဂရမ်အတွင်း ထုတ်ယူမှုနှုန်းကို တွက်ချက်ရန် အသုံးပြုသည်။ MVR (လုပ်ထုံးလုပ်နည်း B) တိုင်းတာခြင်းအတွက် သတ်မှတ်ထားသောအချိန်တစ်ခုအတွင်း ပစ္စတင်ရွေ့လျားသည့်အကွာအဝေး သို့မဟုတ် သတ်မှတ်ထားသောအကွာအဝေးကိုရွှေ့ရန် ပစ္စတင်အားအသုံးပြုရသည့်အချိန်ကို မှတ်တမ်းတင်ပြီး 10 မိနစ်လျှင် ကုဗစင်တီမီတာအတွင်း ထုတ်ယူမှုနှုန်းကို တွက်ချက်ရန်အတွက် အသုံးပြုသည်။ စမ်းသပ်အပူချိန်တွင် ပစ္စည်း၏ အရည်ပျော်သိပ်သည်းဆကို သိပါက MVR ကို MFR အဖြစ်သို့ ပြောင်းနိုင်ပြီး အပြန်အလှန်အားဖြင့်၊ အရည်ပျော်သိပ်သည်းဆသည် စမ်းသပ်မှုအပူချိန်နှင့် ဖိအားတွင် လိုအပ်သည်။ လက်တွေ့တွင် ဖိအားသည် နည်းပါးပြီး စမ်းသပ်မှု အပူချိန်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင် ဖိအားတွင် ရရှိသော တန်ဖိုးများသည် လုံလောက်ပါသည်။

ISO 1133-1 စံနှုန်းသည် သာမိုပလတ်စတစ်ပစ္စည်းများ၏ အရည်ပျော်အစုလိုက်အပြုံလိုက်စီးဆင်းမှုနှုန်း (MFR) နှင့် အရည်ပျော်မှုပမာဏ (MVR) ကို သတ်မှတ်ရာတွင် တစ်ပြေးညီဖြစ်ပြီး ယုံကြည်စိတ်ချရသောနည်းလမ်းကို ပံ့ပိုးပေးသောကြောင့် မရှိမဖြစ်လိုအပ်ပါသည်။ ဤတိုင်းတာမှုများသည် အရည်အသွေးထိန်းချုပ်မှု၊ ပစ္စည်းနှိုင်းယှဉ်မှုနှင့် ပလတ်စတစ်လုပ်ငန်းတွင် လုပ်ဆောင်သည့်အပြုအမူအတွက် အရေးကြီးပါသည်။

ဤစံနှုန်းသည် အောက်ပါအကြောင်းများကြောင့် အရေးကြီးသည်ဟု ယူဆသည်-

• စက်မှုလုပ်ငန်းဆိုင်ရာ စံသတ်မှတ်ခြင်း- ISO 1133-1 စံနှုန်းကဲ့သို့ တသမတ်တည်းနည်းလမ်းမရှိဘဲ၊ မတူညီသောဓာတ်ခွဲခန်းများ သို့မဟုတ် ထုတ်လုပ်သူသည် တူညီသောပစ္စည်းအတွက် မတူညီသောရလဒ်များကို ရရှိနိုင်ပြီး နှိုင်းယှဉ်မှုများကို ယုံကြည်စိတ်ချနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
• စီမံဆောင်ရွက်နိုင်မှု အကဲဖြတ်ခြင်း- MFR နှင့် MVR တို့သည် အရည်ပျော်သွားသောအခါတွင် ပေါ်လီမာ၏ ပျစ်ပျစ်နိုင်မှု နှင့် စီးဆင်းမှုဆိုင်ရာ အညွှန်းကိန်းများဖြစ်ပြီး ဆေးထိုးပုံသွင်းခြင်း သို့မဟုတ် ထုတ်ယူခြင်းကဲ့သို့ စီမံဆောင်ရွက်နေစဉ်အတွင်း ၎င်းသည် မည်သို့လုပ်ဆောင်မည်ကို ခန့်မှန်းပေးသည်။
• ပစ္စည်းသတ်မှတ်ချက်နှင့် ညီညွတ်မှု- ထုတ်လုပ်သူသည် အရည်ပျော်သည့်အစုလိုက်အပြုံလိုက်စီးဆင်းမှုနှုန်း (MFR) နှင့် အရည်ပျော်မှုပမာဏ (MVR) တို့ကို အသုံးပြုကာ ပလတ်စတစ်အသုတ်တစ်ခုစီတွင် ထုတ်ကုန်အရည်အသွေးကို ထိန်းသိမ်းရန် လိုအပ်သော တသမတ်တည်း စီးဆင်းမှုဂုဏ်သတ္တိရှိကြောင်း သေချာစေရန်အတွက် ထုတ်လုပ်သူများ အသုံးပြုပါသည်။
• စည်းမျဥ်းစည်းကမ်းနှင့် စာချုပ်အရ လိုက်နာခြင်း- ထုတ်ကုန်စံနှုန်းများနှင့် သုံးစွဲသူများ၏ သတ်မှတ်ချက်များသည် ပစ္စည်းများအတွက် လက်ခံနိုင်သော စီးဆင်းမှုနှုန်းအပိုင်းအခြားများကို သတ်မှတ်ရန် ISO 1133-1 ကို ရည်ညွှန်းပါသည်။
• ဒီဇိုင်းနှင့် သရုပ်ဖော်ခြင်း- အင်ဂျင်နီယာများသည် ထုတ်ကုန်ဒီဇိုင်းနှင့် စွမ်းဆောင်ရည်အပေါ် သက်ရောက်မှုရှိသော ကိရိယာများတွင် စီးဆင်းမှုပုံစံပြုမူကို စံနမူနာပြုရန် တိကျသော MFR/MVR ဒေတာကို အားကိုးသည်။

ဤအတောအတွင်း၊ ISO 1133-1 စံသည် အပလီကေးရှင်းအများစုတွင် နေ့စဉ်အသုံးပြုရန်အတွက် သင့်လျော်သည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနှင့်၊ စမ်းသပ်မှုအခြေအနေအောက်တွင် ပြိုကွဲသွားနိုင်သည့်၊ ချိတ်ဆက်မှု သို့မဟုတ် အခြားနည်းဖြင့် ပြောင်းလဲနိုင်သည့်အရာများနှင့် ဆက်ဆံရာတွင် ISO 1133-2 စံနှုန်းသည် အရေးကြီးပါသည်။

စမ်းသပ်ခြင်း၊ တိုင်းတာခြင်း၊ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်းနှင့် အကဲဖြတ်ခြင်းလုပ်ငန်းများကို နယ်ပယ်အသီးသီးမှ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ပံ့ပိုးပေးနေသည့် ကျွန်ုပ်တို့၏အဖွဲ့အစည်းသည် သိပ္ပံနှင့်နည်းပညာဆိုင်ရာ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာတိုးတက်မှုများကို အနီးကပ်လိုက်လျှောက်ပြီး ၎င်းတို့ကို အဆက်မပြတ်တိုးတက်နေသော ဝန်ထမ်းအင်အားဖြင့် ကြွားလုံးထုတ်ထားပါသည်။ ဤအခြေအနေတွင်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ISO 1133-1 ပလတ်စတစ်များ - အရည်ပျော်အစုလိုက်အပြုံလိုက်စီးဆင်းမှုနှုန်း (MFR) နှင့် သာမိုပလတ်စတစ်များ၏ အရည်ပျော်မှုနှုန်း (MVR) နှင့်အညီ စမ်းသပ်ခြင်းဝန်ဆောင်မှုများကို ပေးပါသည်။ အပိုင်း 1- စံနည်းလမ်း။