အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ စံသတ်မှတ်ရေးအဖွဲ့အစည်း (ISO) မှထုတ်ဝေသော "ISO 1924 စက္ကူနှင့်ကတ်ထူပြား - ကျုံ့နိုင်သောဂုဏ်သတ္တိများကို ဆုံးဖြတ်ခြင်း" စံနှုန်းတွင် တူညီသောခေါင်းစဉ်အောက်တွင် ထုတ်ဝေသော အောက်ပါအပိုင်းခွဲများ ပါဝင်သည်-
ဤနေရာတွင်ဖော်ပြထားသော ဆွဲဆန့်အားကို ဆုံးဖြတ်သည့်နည်းလမ်းသည် ISO 1924-2 စံနှုန်းတွင် သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။ ဤနည်းလမ်းသည် တသမတ်တည်း ဆွဲဆန့်အားအသုံးချမှုနှုန်း (တသမတ်တည်း တင်ဆောင်မှုနှုန်း) ဖြင့် လည်ပတ်သည့် စမ်းသပ်ကိရိယာကို အသုံးပြုပြီး စမ်းသပ်အပိုင်းအစကို ပျမ်းမျှ စက္ကန့် ၂၀ အပေါင်း/အနုတ် ၅ စက္ကန့်အတွင်း ကျိုးပဲ့စေသည်။ ISO 1924-2 စံနှုန်းတွင်ဖော်ပြထားသော နည်းလမ်းသည် တသမတ်တည်း ဆန့်ထုတ်မှုနှုန်းဖြင့် လည်ပတ်သည့် ကိရိယာကို အသုံးပြုသည်။
ဤစံနှုန်းရှိ စက်ပစ္စည်းအတန်းအစားကို ISO 1924-2 စံနှုန်းရှိ စက်ပစ္စည်းအတန်းအစားဖြင့် အစားထိုးနေပါသည်။ ထို့ကြောင့် စဉ်ဆက်မပြတ် ဝန်အားအမြန်နှုန်းများဖြင့် လည်ပတ်နေသော စက်ပစ္စည်းအများအပြားကို အသုံးပြုနေဆဲဖြစ်ကြောင်း ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက ISO 1924-1 စံနှုန်းကို ထုတ်ဝေပြီး ၁၀ နှစ်အကြာတွင် ရုပ်သိမ်းရန် အကြံပြုအပ်ပါသည်။
အခြေခံအားဖြင့် စမ်းသပ်နေစဉ်အတွင်း၊ သတ်မှတ်ထားသော အတိုင်းအတာရှိသော စမ်းသပ်နမူနာကို ဆန့်နိုင်အားကို တိုင်းတာသည့် ဆွဲဆန့်စမ်းသပ်စက်ကို အသုံးပြု၍ ကျိုးပဲ့ခြင်းမဖြစ်ပွားမချင်း စဉ်ဆက်မပြတ် ဝန်အားနှုန်းဖြင့် ဆန့်ထုတ်သည်။ အမြင့်ဆုံး ဆွဲဆန့်နိုင်အားကို မှတ်တမ်းတင်သည်။ ရရှိလာသောရလဒ်များနှင့် နမူနာ၏အလေးချိန်အပေါ်အခြေခံ၍ ကျိုးပဲ့မှုအရှည်နှင့် ဆွဲဆန့်ညွှန်းကိန်းကို တွက်ချက်နိုင်သည်။
ISO 186 စံနှုန်းနှင့်အညီ နမူနာများကို ရွေးချယ်သည်။ ၎င်းတို့ကို ISO 187 စံနှုန်းနှင့်အညီ အခြေအနေပေးထားပြီး နမူနာများကို အခြေအနေပေးရာတွင် အသုံးပြုသည့် လေထုအခြေအနေများအောက်တွင် စမ်းသပ်အပိုင်းအစများကို ပြင်ဆင်ခြင်းဖြင့် စမ်းသပ်မှုများကို ပြုလုပ်သည်။
ဤစံနှုန်းနှင့် ကိုက်ညီသော စမ်းသပ်မှုများတွင် အမြဲတမ်း ဆွဲဆန့်အားကို တိုင်းတာခြင်း ပါဝင်သည်။ အခြားဂုဏ်သတ္တိများ၏ တိုင်းတာခြင်း သို့မဟုတ် တွက်ချက်ခြင်းသည် ပါဝင်ပတ်သက်သူများအကြား သဘောတူညီချက်အပေါ် မူတည်ပါသည်။
ဤစံနှုန်းသည် ရလဒ်များသည် စမ်းသပ်စက်၏ စွမ်းရည်အတွင်း ရှိနေပါက ကျိုးပဲ့နေသော ဆွဲဆန့်နိုင်အား မြင့်မားသော စက္ကူများနှင့် ကတ်ထူပြားများ အပါအဝင် စက္ကူနှင့် ကတ်ထူပြားအားလုံးနှင့် သက်ဆိုင်ပါသည်။ ၎င်းသည် ကွေးကောက်ကတ်ထူပြား၏ အစိတ်အပိုင်းများအတွက်လည်း သက်ဆိုင်သော်လည်း ကွေးကောက်ကတ်ထူပြားကိုယ်တိုင်နှင့် မသက်ဆိုင်ပါ။
ဤစံနှုန်းသည် ISO 12625-4 စံနှုန်းဖြင့် အကျုံးဝင်သော စက္ကူတစ်ရှူးများနှင့် စက္ကူတစ်ရှူးထုတ်ကုန်များနှင့် မသက်ဆိုင်ပါ။ ဓာတ်ခွဲခန်းပြားများ၏ ဆွဲဆန့်ဂုဏ်သတ္တိများကို ဆုံးဖြတ်ရန်အတွက် ISO 5270 စံနှုန်းကို အကြံပြုထားပါသည်။
ဤစံနှုန်းတွင် သတ်မှတ်ထားသော ဆွဲဆန့်ဂုဏ်သတ္တိများကို ဆုံးဖြတ်ရန် နည်းလမ်းသည် အသုံးအများဆုံး နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ ဤနည်းလမ်းသည် ISO 1924-3 စံနှုန်းတွင် သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။ ISO 1924-2 စံနှုန်းတွင် အသုံးချသော စဉ်ဆက်မပြတ် ဆွဲဆန့်နှုန်းမှာ 20 mm/min ဖြစ်သော်လည်း ISO 1924-3 စံနှုန်းတွင် 100 mm/min ဖြစ်သည်။
ဆန့်နိုင်အားစမ်းသပ်မှု၏ရလဒ်များသည် အသုံးချထားသော ဆန့်နိုင်နှုန်းပေါ်တွင် မူတည်သောကြောင့် ISO 1924-2 နှင့် ISO 1924-3 စံနှုန်းများသည် တူညီသောရလဒ်များကို မရရှိစေပါ။ နှုန်းထားမှီခိုမှုသည် စက္ကူအရည်အသွေးပေါ် မူတည်၍ ကွဲပြားနိုင်ပြီး ဆန့်နိုင်အား၊ ကျိုးပဲ့ချိန်တွင် ဆန့်နိုင်အား၊ ဆန့်နိုင်အားစွမ်းအင်စုပ်ယူမှုနှင့် မော်ဂျူးလပ်စ်၏ ပျော့ပျောင်းမှုတို့အတွက် ကွဲပြားပါသည်။
ကိစ္စအများစုတွင်၊ elongation rate ကို 20 mm/min (180 mm test span length) မှ 100 mm/min (100 mm test span length) အထိ တိုးမြှင့်ခြင်းဖြင့် tensile properties ကို 5 ရာခိုင်နှုန်းမှ 15 ရာခိုင်နှုန်းအထိ မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပါသည်။
အခြေခံအားဖြင့် စမ်းသပ်နေစဉ်အတွင်း၊ သတ်မှတ်ထားသော အတိုင်းအတာရှိသော စမ်းသပ်နမူနာကို ကျိုးပဲ့သည်အထိ တသမတ်တည်း ဆန့်ထုတ်နှုန်းဖြင့် ဆန့်ထုတ်ပြီး လိုအပ်ပါက ဆန့်ထုတ်မှု နှစ်မျိုးလုံးကို မှတ်တမ်းတင်သည့် စမ်းသပ်စက်ကို အသုံးပြုသည်။ ဆန့်ထုတ်အားနှင့် ဆန့်ထုတ်မှုကို အဆက်မပြတ် မှတ်တမ်းတင်ထားပါက၊ ကျိုးပဲ့ချိန်တွင် ဆန့်ထုတ်မှု၊ ဆန့်ထုတ်စွမ်းအင် စုပ်ယူမှုနှင့် မော်ဂျူးလပ်စ်၏ ပျော့ပျောင်းမှုကို ဆုံးဖြတ်နိုင်သည်။ မှတ်တမ်းတင်ထားသော အချက်အလက်နှင့် နမူနာ၏ အလေးချိန်မှ ဆန့်ထုတ်အညွှန်းကိန်းနှင့် ဆန့်ထုတ်စွမ်းအင် စုပ်ယူမှုအညွှန်းကိန်းကို တွက်ချက်နိုင်သည်။
အသုတ်တစ်ခုကို အကဲဖြတ်ရန် စမ်းသပ်မှုများ ပြုလုပ်နေပါက၊ နမူနာကို ISO 186 နှင့်အညီ ရွေးချယ်သင့်သည်။ အခြားနမူနာအမျိုးအစားတွင် စမ်းသပ်မှုများ ပြုလုပ်နေပါက၊ ယူထားသော နမူနာများသည် စမ်းသပ်နေသော နမူနာကို ကိုယ်စားပြုကြောင်း သေချာစေရန် လိုအပ်ပါသည်။ စက္ကူနှင့် ကတ်ထူပြားနမူနာများကို ISO 187 နှင့်အညီ ပြုပြင်ထားသည်။ စမ်းသပ်မှုတစ်လျှောက်လုံး နမူနာများကို ပြုပြင်ထားသောပတ်ဝန်းကျင်တွင် သိမ်းဆည်းထားသည်။
ဤစမ်းသပ်မှုသည် အခြားစက်ပိုင်းဆိုင်ရာစမ်းသပ်မှုများကဲ့သို့ပင် စမ်းသပ်အပိုင်းအစ၏ အစိုဓာတ်ပါဝင်မှုပြောင်းလဲမှုများကို အလွန်ထိခိုက်လွယ်ပါသည်။ စမ်းသပ်အပိုင်းအစများကို ဂရုတစိုက်ကိုင်တွယ်ပြီး ညှပ်များကြားတွင်ထားရမည့် စမ်းသပ်အပိုင်းအစ၏ အစိတ်အပိုင်းနှင့် ထိတွေ့ခြင်းကို လက်ဗလာဖြင့် ရှောင်ကြဉ်သင့်သည်။ စမ်းသပ်အပိုင်းအစများကို အစိုဓာတ်၊ အပူနှင့် ၎င်းတို့၏ အစိုဓာတ်ပါဝင်မှုကို ပြောင်းလဲစေနိုင်သော အခြားလွှမ်းမိုးမှုများမှ ဝေးဝေးထားပါ။
ဆန့်နိုင်အားကို ဆုံးဖြတ်ရာတွင် အခြားဆန့်နိုင်အားဂုဏ်သတ္တိများကို ဆုံးဖြတ်ခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဆန့်နိုင်အားတိုင်းတာမှုတွင် ပိုမိုတိကျမှု လိုအပ်ပါသည်။ ဆန့်နိုင်အားကို တိကျမှုနည်းပါးစွာ ဆုံးဖြတ်ပါက ရရှိလာသော ဆန့်နိုင်အားတန်ဖိုးသည် ဤစံနှုန်းနှင့် ကိုက်ညီမှုမရှိပါ။ ဤစံနှုန်းသည် စက္ကူနှင့် ကတ်ထူပြားအားလုံးအတွက် အကျုံးဝင်ပြီး ခရက်စက္ကူများနှင့် ဆန့်နိုင်သော ဘာလပ်စက္ကူများကဲ့သို့သော တိုးချဲ့နိုင်မှုမြင့်မားသော စက္ကူများ အပါအဝင် သက်ဆိုင်သော်လည်း ISO 12625-4 စံနှုန်းမှ အကြံပြုထားသည့် တစ်ရှူးစက္ကူများနှင့် တစ်ရှူးထုတ်ကုန်များကဲ့သို့သော သိပ်သည်းဆနည်းသော စက္ကူများကို မထည့်သွင်းထားပါ။
ISO 1924-3 စံနှုန်းကို ISO 1924-2 စံနှုန်းတွင် သတ်မှတ်ထားသည်ထက် ပိုမိုမြင့်မားသော elongation rate ကို အသုံးပြု၍ စက္ကူ၏ tensile properties ကို ဆုံးဖြတ်ရန် အခြေအနေများကို သတ်မှတ်ရန် တီထွင်ခဲ့ပြီး၊ tensile stiffness နှင့် tensile stiffness index အပါအဝင် ISO 1924-2 စံနှုန်းတွင် သတ်မှတ်ထားသည်ထက် ပိုမိုမြင့်မားသော elongation rate ကို အသုံးပြု၍ တီထွင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် tensile strength၊ elongation at break၊ tensile energy absorption နှင့် modulus of elasticity တို့ကို တိုင်းတာသည့် အသုံးအများဆုံး အပိုင်းဖြစ်သည်။ ISO 1924-2 စံနှုန်းတွင်၊ tensile properties များကို 180 mm ၏ စမ်းသပ်အပေါက်တွင် 20 mm/min ၏ constant elongation rate ဖြင့် တိုင်းတာသည်။ ISO 1924-3 စံနှုန်းတွင် tensile stiffness ကို တိုင်းတာရန်အတွက် ISO 1924-2 စံနှုန်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက elongation ကို မှတ်တမ်းတင်ရာတွင် ပိုမိုတိကျမှု လိုအပ်ပါသည်။
ISO 1924-3 စံနှုန်းသည် နည်းလမ်းနှစ်ခုအနက် အမြန်ဆုံးကို သတ်မှတ်ပေးသည်။ ISO 1924-2 စံနှုန်းတွင် တိုင်းတာထားသော ဂုဏ်သတ္တိများအပြင်၊ ဆွဲဆန့်အားကိုလည်း တိုင်းတာသည်။ ဆွဲဆန့်ဂုဏ်သတ္တိများကို ၁၀၀ မီလီမီတာ/မိနစ် ၏ စဉ်ဆက်မပြတ် ဆန့်ထွက်မှုနှုန်းဖြင့် တိုင်းတာပြီး ISO 1924-2 စံနှုန်းထက် ပိုမိုတိကျစွာ မှတ်တမ်းတင်သည်။
ISO 1924-3 စံနှုန်းသည် ဆန့်နိုင်အားကို စမ်းသပ်ရန်အတွက် လက်ရှိစံနှုန်းများနှင့် ကွဲပြားသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စမ်းသပ်နေသော နမူနာအမျိုးအစား မည်သို့ပင်ရှိစေကာမူ စမ်းသပ်ချိန်ကြားကာလ၊ ဆိုလိုသည်မှာ ဖိသိပ်မျဉ်းများကြား အကွာအဝေးသည် 100 မီလီမီတာဖြစ်သည်။ စမ်းသပ်ချိန်ကို တိုတောင်းစေပြီး သတ်မှတ်ထားသောကာလအတွင်း နမူနာအရေအတွက် ပိုများများကို စမ်းသပ်နိုင်စေရန်အတွက်၊ elongation rate ကို 100 mm/min အထိ တိုးမြှင့်ထားသည်။
မူအရ၊ ISO 1924-2 နှင့် ISO 1924-3 စံနှုန်းများကို အသုံးပြု၍ ဆွဲငင်အားဂုဏ်သတ္တိများကို ဆုံးဖြတ်ထားသော မည်သည့်စက္ကူ၏မဆို ဆွဲငင်စမ်းသပ်မှုရလဒ်များအကြား တိကျသောဆက်နွယ်မှုကို ခန့်မှန်းရန် မဖြစ်နိုင်ပါ။ ဤဆက်နွယ်မှုကို ဓာတ်ခွဲခန်းစမ်းသပ်မှုများမှတစ်ဆင့်သာ ဆုံးဖြတ်နိုင်သည်။
နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျွန်ုပ်တို့၏အဖွဲ့အစည်းသည် ၎င်း၏ အရည်အချင်းပြည့်ဝပြီး အတွေ့အကြုံရှိသော ဝန်ထမ်းများနှင့်အတူ ၎င်း၏ဖောက်သည်များ၏ လိုအပ်ချက်များကို နားလည်ခြင်း၊ ၎င်းတို့လိုအပ်သော အဆင့်မြင့်စမ်းသပ်ဝန်ဆောင်မှုများကို ပေးအပ်ခြင်းနှင့် စီမံခန့်ခွဲမှုစနစ်များ တည်ထောင်ခြင်း၊ အကောင်အထည်ဖော်ခြင်းနှင့် တိုးတက်ကောင်းမွန်အောင်လုပ်ဆောင်ခြင်းတို့တွင် ကူညီပေးခဲ့ပါသည်။ ဤမူဘောင်အတွင်း၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် "ISO 1924 စက္ကူနှင့်ကတ်ထူပြား - ကျုံ့နိုင်သောဂုဏ်သတ္တိများကို ဆုံးဖြတ်ခြင်း" စံနှုန်းနှင့်အညီ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများသို့ စမ်းသပ်ဝန်ဆောင်မှုများကိုလည်း ပေးဆောင်ပါသည်။
ရက်ချိန်းယူရန်၊ အသေးစိတ်အချက်အလက်ရယူရန်သို့မဟုတ်အကဲဖြတ်ရန်တောင်းဆိုရန်ကျွန်ုပ်တို့၏ပုံစံကိုဖြည့်ရန်ကျွန်ုပ်တို့အားသင်တောင်းဆိုနိုင်သည်။
