ပျားရည်တွင် ပဋိဇီဝဆေးအကြွင်းအကျန်များကို ဆန်းစစ်ခြင်း။

ပျားရည်တွင် ပဋိဇီဝဆေးများ ပါဝင်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပျားမွေးမြူရေးတွင် ဘက်တီးရီးယားရောဂါများကို ကုသရန်အတွက် ပဋိဇီဝဆေးများကို အသုံးပြုကြသည်။ ပဋိဇီဝဆေးအကြွင်းအကျန်များသည် အများအားဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် မှားယွင်းသော ပျားမွေးမြူရေးအလေ့အထများကြောင့် ဖြစ်ရသည်။ ပျားရည်နမူနာများတွင် ပဋိဇီဝဆေးအကြွင်းအကျန်များအကြောင်း နိုင်ငံတကာ အစီရင်ခံစာများစွာရှိသည်။

စိုက်ပျိုးရေးနှင့် မွေးမြူရေးလုပ်ငန်းများတွင် ပိုးသတ်ဆေးနှင့် ပဋိဇီဝဆေးများဖြင့် စိုက်ပျိုးထားသော ညစ်ညမ်းမှုသည် အပြည့်အဝကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် လိုအပ်သော ဆိုးရွားသောပြဿနာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ပျားရည်ကဲ့သို့သော ပျားထွက်ကုန်များကို အစားအသောက်နှင့် ဆေးဝါးအဖြစ် တွင်ကျယ်စွာ စားသုံးကြပြီး ၎င်းတို့၏ညစ်ညမ်းမှုသည် ကျန်းမာရေးကို ဆိုးရွားစွာ ထိခိုက်စေပါသည်။ ပျားရည်နှင့် အခြားပျားထွက်ပစ္စည်းများသည် ပိုးသတ်ဆေးများ၊ လေးလံသောသတ္တုများ၊ ဘက်တီးရီးယားများနှင့် ရေဒီယိုသတ္တိကြွပစ္စည်းများဖြင့် ညစ်ညမ်းနေပါသည်။ ပိုးသတ်ဆေးအကြွင်းအကျန်များသည် မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းလဲမှုများနှင့် ဆဲလ်များပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်စေသည်၊ ပဋိဇီဝဆေးများသည် ခံနိုင်ရည်ရှိသော လူ သို့မဟုတ် တိရိစ္ဆာန် ရောဂါပိုးများကို တိုးပွားစေကြောင်း လူသိများသည်။

ပျားရည်သည် အချို့သောအပင်များမှ ထုတ်လုပ်သောအခါတွင် အလွန်အဆိပ်သင့်နိုင်သည်။ ပျားရည်၏ အရင်းအမြစ်နှင့် ဘေးကင်းမှုကို မသိဘဲ စားသုံးခြင်းသည် ကျန်းမာရေးကို ထိခိုက်စေပါသည်။ ပျားရည်သည် ၎င်း၏ဇာစ်မြစ်၊ ပါဝင်မှုနှင့် ညစ်ညမ်းမှုကင်းရှင်းကြောင်း ရှင်းလင်းစွာဖော်ပြရန် တံဆိပ်တပ်သင့်သည်။ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီး ပိုးမသတ်ရသေးသော ပျားရည်ကို ကလေးငယ်များအား ပေးခြင်း၊ ဒဏ်ရာများတွင် လိမ်းခြင်း သို့မဟုတ် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ရည်ရွယ်ချက်များအတွက် အသုံးပြုခြင်းမပြုသင့်ပါ။

လူ့ကျန်းမာရေးပြဿနာများအပြင် ပျားထွက်ကုန်များတွင် ပိုးသတ်ဆေးနှင့် ပဋိဇီဝဆေးများပါဝင်မှုသည် ပျားရည်အရည်အသွေးကို လျော့နည်းစေသည်။ ဥရောပသမဂ္ဂနိုင်ငံများတွင် ထုတ်ပြန်ထားသည့် ဥပဒေစည်းမျဉ်းများအရ သဘာဝထုတ်ကုန်ဖြစ်သည့် ပျားရည်သည် ဓာတုပစ္စည်းများကင်းစင်ရမည်ဖြစ်သည်။

Tetracyclines၊ streptomycin၊ sulfonamides နှင့် chloramphenicol တို့သည် တိရစ္ဆာန်ဆေးကုသရေးပတ်ဝန်းကျင်တွင် အသုံးပြုသော ထိပ်တန်းပဋိဇီဝဆေးများဖြစ်သည်။ ပျားမွေးမြူသူများသည် ကြီးထွားမှုမြှင့်တင်သူများအနေဖြင့် ရောဂါပိုးကူးစက်မှုကို ကုသရန် သို့မဟုတ် ပမာဏနည်းသောဆေးများကို ကုသရန်အတွက် ပဋိဇီဝဆေးများကို မြင့်မားစွာအသုံးပြုကြသည်။ ဤပဋိဇီဝဆေးများဖြင့် ကုသထားသော တိရိစ္ဆာန်များမှ ထုတ်လုပ်သော အစားအစာအများစုအတွက် အကြွင်းအကျန်ကန့်သတ်ချက်ကို သတ်မှတ်ထားပါသည်။ သို့သော်လည်း ပျားရည်ကဲ့သို့သော ပျားထွက်ကုန်များအတွက် ကန့်သတ်ချက်မရှိပေ။

ပျားရည်သည် နိုင်ငံတကာကုန်သွယ်မှုတွင် အကျုံးဝင်ပြီး Codex Alimentarius မှ သတ်မှတ်ထားသော စံနှုန်းများကို ယေဘုယျအားဖြင့် နိုင်ငံများက လက်ခံကြသည်။ သို့သော်လည်း ဥရောပနိုင်ငံများ၊ အမေရိကန်၊ ကနေဒါနှင့် သြစတြေးလျကဲ့သို့သော နိုင်ငံများတွင် ၎င်းတို့၏ သီးခြားစံနှုန်းများရှိသည်။

အတိုချုပ်ပြောရလျှင် ပဋိဇီဝဆေးများကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့်အသုံးပြုခြင်းသည် ပျားရည်တွင် ပဋိဇီဝဆေးအကြွင်းအကျန်များစုပုံလာစေပြီး အရည်အသွေးကျဆင်းစေသည်။ ဤအကြွင်းအကျန်များသည် သက်တမ်းတစ်ဝက်ခန့် ရှည်လျားပြီး စားသုံးသူများအပေါ် တိုက်ရိုက် အဆိပ်အတောက်ဖြစ်စေသော သက်ရောက်မှုရှိသည်။

ကျွန်ုပ်တို့၏အဖွဲ့အစည်းသည် ကဏ္ဍအသီးသီးရှိ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများအတွက် စမ်းသပ်ခြင်း၊ တိုင်းတာခြင်း၊ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်းနှင့် အကဲဖြတ်ခြင်းဆိုင်ရာ လေ့လာမှုများစွာတို့တွင် လေ့ကျင့်သင်ကြားထားသော ကျွမ်းကျင်ဝန်ထမ်းများနှင့် အဆင့်မြင့်နည်းပညာပစ္စည်းများဖြင့် ပျားရည်တွင် ပဋိဇီဝဆေးအကြွင်းအကျန်ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်းဝန်ဆောင်မှုများကို ဆောင်ရွက်ပေးပါသည်။