
استاندارد ASTM F1089-18 که توسط انجمن آزمایش و مواد آمریکا (ASTM) منتشر شده است ، معیارهای ارزیابی را شرح میدهد و روشهای آزمون برای تعیین مقاومت در برابر خوردگی ابزارهای جراحی جدید و قابل استفاده مجدد ساخته شده از آلیاژهای فولاد ضد زنگ را تعریف میکند، مشابه اما نه محدود به موارد ذکر شده در استاندارد ASTM دیگری، ASTM F899.

ابزارهای جراحی حاوی مواد فولاد ضد زنگ مخصوص باید از تست جوش و تست سولفات مس استفاده کنند:
ابزارهای جراحی حاوی هر یک از مواد فولادی ضد زنگ زیر باید از تست جوش استفاده کنند:
آزمایش سولفات مس برای تشخیص وجود آهن آزاد بر روی سطح مواد استفاده می شود. آزمایش سولفات مس برای مواد مارتنزیتی یا مواد فریتی حاوی کمتر از 16 درصد کروم توصیه نمیشود، زیرا این فولادها بدون در نظر گرفتن وجود یا عدم وجود آلایندههای سطح آندی، نشانه مثبتی را نشان میدهند.
آزمایش جوش بر روی مواد سختکننده مارتنزیتی، آستنیتی، فریتی و بارشی برای تشخیص عیوب سطحی، آهن آزاد یا سایر آلایندههای سطح آندی روی فولاد ضد زنگ اعمال میشود.
خوردگی نوع رایج آسیب ابزار جراحی است. انواع خوردگی عبارتند از: سوراخ شدن، تنش، سایش، اصطکاک و ترک خوردگی. حفره به صورت یک سوراخ کوچک در فولاد ضد زنگ ظاهر می شود که توسط رسوبات خوردگی قهوه ای مایل به قرمز احاطه شده است. دلیل اصلی این امر کلریدها است. اینها لایه غیرفعال فولاد ساز را می شکنند و باعث ایجاد حفره می شوند. به طور خاص، ایجاد حفره توسط مایعاتی با محتوای کلرید بالا که به سطح ابزار جراحی میچسبند، ایجاد میشود. ابزارهای جدید خطر بیشتری برای ایجاد حفره دارند زیرا لایههای غیرفعال هنوز نازک هستند. لایه های غیرفعال سازی ابزار جراحی با گذشت زمان ضخیم می شوند. خوردگی تنشی در فولاد ضد زنگ به صورت ترک های بصری و شکستگی رخ می دهد. این نوع آسیب ابزار معمولاً در مناطقی با تنش کششی بالا مانند اتصالات جوشی، پرچ شده یا پیچی دیده می شود.
سازمان ما همچنین خدمات تست استاندارد خوردگی ابزار جراحی را در محدوده استاندارد ASTM F1089-18 با کارکنان آموزش دیده و متخصص و تجهیزات پیشرفته تکنولوژیکی از جمله مطالعات تست، اندازه گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی متعددی که برای کسب و کارها ارائه می کند ارائه می کند. بخش های مختلف
