استاندارد ISO 14801 دندانپزشکی - ایمپلنت‌ها - آزمایش بارگذاری دینامیکی برای ایمپلنت‌های دندانی درون استخوانی، که توسط سازمان بین‌المللی استانداردسازی (ISO) تدوین شده است ، یک روش آزمایش دینامیکی برای ایمپلنت‌های دندانی درون استخوانی تک پایه از نوع مخاطی، همراه با اجزای پروتز پیش‌ساخته را شرح می‌دهد.
این روش برای مقایسه ایمپلنت های دندانی درونی با طرح ها یا اندازه های مختلف بیشترین کاربرد را دارد. این استاندارد بین‌المللی آزمایشی برای خواص خستگی ضروری موادی نیست که ایمپلنت‌های درونی و اجزای پروتز از آنها ساخته می‌شوند. علاوه بر این، این استاندارد برای ایمپلنت های دندانی یا اتصالات مغناطیسی با طول اندوس کمتر از 8 میلی متر اعمال نمی شود.
در حالی که این استاندارد بارگذاری عملکردی یک ایمپلنت دندان درونی را در بدترین شرایط شبیه‌سازی می‌کند، برای پیش‌بینی عملکرد درون تنی یک ایمپلنت دندان درونی یا پروتز دندان کاربرد ندارد، به خصوص اگر بیش از یک ایمپلنت دندان درونی برای یک دندان استفاده شود. پروتز
برای اهداف این استاندارد، اصطلاحات و تعاریف زیر اعمال می شود:
در اصل، آزمایش باید بر روی نمونه هایی که نماینده دستگاه نهایی هستند (یعنی اجزای ایمپلنتی که فرآیند ساخت و عقیم سازی مشابه دستگاهی را که به بازار عرضه می شود گذرانده اند) انجام شود. اگر سازنده قصد داشته باشد که ایمپلنت دندان درونی توسط پزشک قبل از جراحی استریل شود، باید قبل از انجام آزمایش، همانطور که در دستورالعمل استفاده سازنده مشخص شده است، استریلیزاسیون انجام شود. با این حال، اگر شواهدی وجود داشته باشد که روش استریل‌سازی مشخص شده تأثیر قابل‌توجهی بر خواص تمام مواد نمونه‌های آزمایش‌شده ندارد، استریل کردن قبل از آزمایش لازم نیست.
ایمپلنت دندانی چند تکه باید برای استفاده مورد نظر مونتاژ شده آزمایش شود. هر قطعه ایمپلنت دندان درونی توصیه شده توسط سازنده برای استفاده با قطعات سازنده دیگر باید مطابق با اعلامیه سازنده توصیه کننده مونتاژ شده آزمایش شود. هنگامی که یک دستگاه چند تکه از طریق اتصالات پیچی مونتاژ می شود، آنها باید مطابق با توصیه های سازنده استفاده شوند و با تجهیزات ارائه شده با سیستم ایمپلنت (پیچ گوشتی کاشت، آچار گشتاور) یا در صورت در دسترس نبودن ابزار اصلی، با استفاده از دستگاه استفاده شوند. که گشتاور به علاوه/منفی 5 درصد از مقدار توصیه شده سازنده را فراهم می کند. ترتیب سفت شدن باید طبق توصیه سازنده باشد.
اگر بخشی از یک سیستم ایمپلنت دندان درونی در اندازه‌ها یا پیکربندی‌های مختلف موجود باشد، آزمایش باید برای بدترین شرایط در حد استفاده توصیه‌شده انجام شود. بدترین انتخاب باید توجیه و مستند باشد. راهنمای نحوه انتخاب بدترین حالت در پیوست استاندارد (ضمیمه B) آمده است.
در میان مطالعات متعدد آزمایش، اندازه گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی که سازمان ما با کادر آموزش دیده و متخصص و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته برای مشاغل در بخش های مختلف انجام می دهد، خدمات تست تعریف شده در "تست دندانپزشکی - ایمپلنت - بارگذاری دینامیک ISO 14801" را نیز ارائه می دهیم. برای ایمپلنت های دندانی اندوس» استاندارد می دهد.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
