واحدهای تأمین تجهیزات پزشکی ISO 11197

واحدهای تأمین تجهیزات پزشکی ISO 11197

استاندارد «واحدهای تأمین تجهیزات پزشکی ISO 11197»، که توسط سازمان بین‌المللی استانداردسازی (ISO) منتشر شده است، یک استاندارد بین‌المللی است که الزامات مربوط به ایمنی اولیه و عملکرد ضروری واحدهای تأمین تجهیزات پزشکی را مشخص می‌کند. این واحدها به صورت دیواری، سقفی یا سیستم‌های آویز هستند که معمولاً در بیمارستان‌ها، اتاق‌های عمل، بخش‌های مراقبت‌های ویژه و بخش‌های اورژانس یافت می‌شوند.

واحدهای تأمین تجهیزات پزشکی ISO 11197

این استاندارد تضمین می‌کند که موارد زیر از یک نقطه مرکزی ارائه می‌شوند:

  • گازهای پزشکی (مانند اکسیژن، هوای فشرده، خلاء، اکسید نیتروژن)
  • سوکت های برق
  • سوکت‌های داده و ارتباطات
  • نورپردازی (گاهی اوقات)
  • سایر خدمات پزشکی

این استاندارد برای واحدهای تجهیزات پزشکی زیر اعمال می‌شود:

  • تولید شده در کارخانه
  • مونتاژ شده در محل از قطعات

این استاندارد هم واحدهای ثابت و هم واحدهای متحرک، از جمله واحدهایی که دارای کابینت و محفظه هستند را پوشش می‌دهد. با این حال، این استاندارد در مورد پریزهای گاز پزشکی مستقل یا پریزهای برق جداگانه اعمال نمی‌شود؛ بلکه فقط در مورد واحدهای مواد یکپارچه اعمال می‌شود.

هدف اصلی استاندارد ISO 11197 اطمینان از ارائه موارد زیر توسط واحدهای تأمین تجهیزات پزشکی است:

  • برای محافظت از بیماران، اپراتورها و پرسنل خدمات در برابر خطرات الکتریکی، مکانیکی و مرتبط با گاز.
  • برای ارائه عملکرد قابل اعتماد در محیط‌های بحرانی تعمیر و نگهداری.
  • در برابر شرایط طاقت‌فرسای مراکز درمانی (نظافت، ضدعفونی، فشار مکانیکی) مقاومت کنند.

الزامات اصلی شرح داده شده در این استاندارد عبارتند از:

  • ایمنی الکتریکی: محافظت در برابر شوک الکتریکی، اتصال به زمین، جریان نشتی، عایق‌بندی.
  • سیستم‌های گاز: خروجی‌های مخصوص گاز، کدگذاری رنگی، عدم قابلیت تغییر، آزمایش فشار، آزمایش نشتی.
  • مقاومت مکانیکی: ظرفیت تحمل بار، پایداری، مقاومت در برابر ضربه.
  • علامت‌گذاری و برچسب‌گذاری: شناسایی واضح گازها، حداکثر بار، اطلاعات سازنده.
  • ساختار: مواد باید برای نگهداری در دسترس باشند و از ورود مایعات جلوگیری کنند.
  • عملکرد پایه: انتقال برق و گاز قابل اعتماد در شرایط عادی و تک اشکالی.
  • محیطی: مقاومت در برابر مواد شوینده، ضدعفونی‌کننده‌ها و شرایط بیمارستانی.

کاربران اصلی این استاندارد عبارتند از:

  • سازندگان تجهیزات پزشکی
  • معماران و برنامه‌ریزان بیمارستان
  • مهندسان زیست پزشکی
  • نهادهای تأیید شده و مراجع صدور گواهینامه
  • مدیران مراکز درمانی

به طور کلی، رعایت استاندارد IEC 60601-1، همراه با استاندارد ISO 11197، برای اخذ نشان CE در اروپا و تأییدیه‌های قانونی در بسیاری از کشورهای دیگر ضروری تلقی می‌شود.

واحدهای تأمین تجهیزات پزشکی زیرساخت‌های حیاتی هستند. نقص در تأمین گاز یا ایمنی برق در بخش مراقبت‌های ویژه یا اتاق عمل می‌تواند عواقب فوری و جدی داشته باشد. استاندارد ISO 11197 به اطمینان از طراحی، تولید و نصب این سیستم‌ها با بالاترین استانداردهای ایمنی کمک می‌کند.

به طور خلاصه، ISO 11197 یک استاندارد بین‌المللی است که الزامات اولیه ایمنی و عملکرد را برای واحدهای تجهیزات پزشکی مورد استفاده در مراکز درمانی مشخص می‌کند. این واحدها اجزای حیاتی در بیمارستان‌ها، بخش‌های مراقبت‌های ویژه، اتاق‌های عمل، اتاق‌های ریکاوری و بخش‌های بیماران هستند زیرا خدمات ضروری مانند موارد زیر را ارائه می‌دهند:

  • انرژی الکتریکی
  • گازهای پزشکی
  • سیستم‌های خلاء
  • پیوندهای داده و ارتباطی
  • سیستم‌های پشتیبانی روشنایی و تجهیزات

این استاندارد تضمین می‌کند که این سیستم‌ها در محیط‌هایی که ایمنی بیمار حیاتی است، با خیال راحت و قابل اعتماد عمل می‌کنند. این استاندارد در موارد زیر اعمال می‌شود:

  • واحدهای تجهیزات پزشکی تولید شده در کارخانه‌ها.
  • سیستم‌های نصب‌شده در محل در بیمارستان‌ها.
  • سیستم‌های دیواری
  • آویزهای سقفی
  • واحدهای کنار تخت
  • پل‌های تجهیزات
  • پنل‌های یکپارچه خدمات بیمار

استاندارد ISO 11197 واحدهای حاوی خدمات مراقبت از بیمار را در کابینت‌ها، مجاری یا محفظه‌ها پوشش می‌دهد. همچنین تعریف می‌کند که شرکت‌هایی که سیستم‌ها را در محل نصب می‌کنند، تولیدکننده محسوب می‌شوند و بنابراین مسئول انطباق با استانداردها هستند.

اهداف اصلی این استاندارد عبارتند از:

  • برای محافظت از بیماران و پرسنل درمانی.
  • برای اطمینان از ارائه بدون وقفه خدمات حیاتی.
  • برای کاهش خطرات برق گرفتگی و آتش سوزی.
  • برای جلوگیری از نشت گاز و آلودگی.
  • برای اطمینان از پایداری مکانیکی تجهیزات نصب شده.
  • استانداردسازی آزمایش و تأیید عملکرد.

بیمارستان‌ها در طول جراحی‌ها، بیهوشی، مراقبت‌های ویژه و درمان‌های اورژانسی به شدت به واحدهای تجهیزات پزشکی وابسته هستند. نقص در این سیستم‌ها می‌تواند مستقیماً جان بیماران را به خطر بیندازد.

واحدهای اصلی تأمین تجهیزات پزشکی به شرح زیر است:

  • واحدهای کنار تخت: این واحدها در پشت یا بالای تخت‌های بیمارستانی نصب می‌شوند و موارد زیر را ارائه می‌دهند:
    • سوکت های برق
    • سیستم‌های احضار پرستار
    • خروجی اکسیژن و خلاء
    • روشنایی
  • آویزهای سقفی: اینها سیستم‌های آویزی هستند که معمولاً در موارد زیر استفاده می‌شوند:
    • اتاق‌های عمل
    • واحدهای مراقبت های ویژه
    • خدمات ضروری

این واحدها از مانیتورها، دستگاه‌های تنفس مصنوعی، پمپ‌های تزریق و تجهیزات جراحی پشتیبانی می‌کنند.

  • پل‌های تجهیزات: سیستم‌های سازه‌ای بزرگی که از روی تخت‌های بیمار یا تخت‌های عمل عبور می‌کنند.
  • پنل‌های خدماتی توکار یا روکار: سیستم‌های دیواری یکپارچه حاوی تاسیسات کمکی و سیستم‌های ارتباطی.

طبق استاندارد ISO 11197، الزامات فنی اساسی به شرح زیر است:

  • ایمنی الکتریکی: این استاندارد حفاظت در برابر موارد زیر را الزامی می‌کند:
    • شوک الکتریکی
    • اتصال کوتاه
    • گرمای بیش از حد
    • خرابی‌های عایق

این استاندارد به اصول ایمنی IEC 60601-1 برای تجهیزات الکتریکی پزشکی اشاره دارد.

  • ایمنی گازهای پزشکی: سیستم‌های گازهای پزشکی باید موارد زیر را ارائه دهند:
    • ما باید از نشتی‌ها جلوگیری کنیم.
    • از اتصالات نادرست گاز باید اجتناب شود.
    • باید در برابر آلودگی مقاوم باشد.
    • باید یکپارچگی فشار را حفظ کند.

پریزهای گاز حتی با استفاده مکرر باید از نظر مکانیکی ایمن باقی بمانند.

  • دوام مکانیکی: واحدهای تجهیزات پزشکی معمولاً تجهیزات سنگین زیر را تحمل می‌کنند:
    • مانیتور
    • هواکش ها
    • پمپ‌های تزریق
    • ابزار جراحی

این استاندارد شامل:

    • تست بار
    • مقاومت ضربه
    • یکپارچگی سازه
    • سیستم‌های نصب ایمن
  • حفاظت در برابر آتش: این استاندارد موارد زیر را ارزیابی می‌کند:
      • قابلیت اشتعال مواد
      • مقاومت در برابر حرارت
      • ویژگی‌های کنترل آتش

    این امر به ویژه در محیط‌های بیمارستانی غنی از اکسیژن اهمیت دارد.

    • بهداشت و تمیزی: سطوح باید موارد زیر را ارائه دهند:
      • باید در برابر مواد ضدعفونی کننده مقاوم باشد.
      • باید به راحتی تمیز شود.
      • باید تجمع باکتری‌ها را به حداقل برساند.

    سطوح صاف و پوشش‌های بادوام به کاهش خطر عفونت کمک می‌کنند.

    استاندارد ISO 11197 رویه‌های تأیید متعددی را تعریف می‌کند، از جمله:

    • آزمایش پیوستگی الکتریکی
    • تست جریان نشت
    • آزمایش بار مکانیکی
    • آزمایش‌های مقاومت در برابر ضربه
    • آزمایش‌های نشت گاز
    • تأیید پایداری
    • بررسی‌های عملکرد عملکردی

    تولیدکنندگان باید نتایج آزمایش را برای اثبات سازگاری مستند کنند.

    استاندارد ISO 11197 یک استاندارد تخصصی محسوب می‌شود که جایگزین و مکمل استاندارد IEC 60601-1، به ویژه برای واحدهای تجهیزات پزشکی، می‌باشد. این رابطه به معنای موارد زیر است:

    • استاندارد IEC 60601-1 الزامات عمومی ایمنی الکتریکی پزشکی را ارائه می‌دهد.
    • استاندارد ISO 11197 الزامات خاص کاربردی را برای سیستم‌های خدمات بیمار اضافه می‌کند.

    تولیدکنندگان معمولاً انطباق با هر دو استاندارد را به طور همزمان ارزیابی می‌کنند.

    سال‌هاست که سازمان ما با کادری مجرب و متخصص، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات تست پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه می‌دهد و در ایجاد، پیاده‌سازی و بهبود سیستم‌های مدیریتی به آنها کمک می‌کند. در این چارچوب، ما همچنین خدمات تست مطابق با استاندارد ISO 11197 را ارائه می‌دهیم.

    واتساپ