مواد جاذب ادرار ISO 11948

استاندارد "ISO 11948 مواد جاذب ادرار" که توسط سازمان بین‌المللی استاندارد (ISO) تدوین شده است، شامل زیربخش‌های زیر است که تحت همین عنوان منتشر شده‌اند:

• استاندارد «ISO 11948-1 بخش 1: آزمایش کل محصول» روشی را برای تعیین ظرفیت جذب هسته جاذب وسایل کمکی جاذب ادرار فرسوده شرح می‌دهد. روش‌های دیگر اندازه‌گیری ظرفیت جذب، جنبه‌هایی را بررسی می‌کنند که فراتر از محدوده این استاندارد هستند.

برای اهداف این استاندارد، کمک جاذب ادرار به معنای محصولی است که حاوی ماده‌ای برای جذب ادرار است.

در اصل، جاذب ادرار به صورت خشک وزن می‌شود، در مایع آزمایش غوطه‌ور می‌شود، خالی شده و به صورت مرطوب وزن می‌شود. با کم کردن جرم خشک از جرم مرطوب، ظرفیت جذب به دست می‌آید.

جاذب‌های ادرار باید قبل از آزمایش از بسته‌بندی خارج، باز و به مدت ۲۴ تا ۳۶ ساعت در دمای ۲۳ درجه سانتی‌گراد (منفی ۲ درجه) و ۵۰ درصد (منفی ۵ درصد) رطوبت نسبی قرار داده شوند.

جاذب‌های ادرار در محیطی با دمای ۲۳+/-۲ درجه و رطوبت نسبی ۵۰+/-۵ درصد آزمایش می‌شوند.

یک مایع آزمایشی متشکل از آب مقطر درجه سه و کلرید سدیم به عنوان معرف استفاده می‌شود.

در حالی که آزمون در حال اعمال است،

• محفظه با مایع آزمایش تا عمق حداقل ۱۰۰ میلی‌متر پر می‌شود.
• با استفاده از ترازو، جرم خشک ماده جاذب ادرار را با دقت 0,1 گرم اندازه‌گیری کنید.
• اگر جاذب ادرار دارای کش باشد، کش‌ها به صورت مستقیم بریده می‌شوند تا هیچ مسیری برای خروج ماده جاذب وجود نداشته باشد.
• جاذب ادرار به صورت صاف روی فیلتر تخلیه کمکی قرار می‌گیرد. اگر وسیله‌ی کمکی جذب ادرار در یک طرف خود مانعی در برابر مایع دارد، آن طرف باید رو به بالا باشد. اگر مانع در برابر مایع از لبه فیلتر تخلیه فراتر رود، نباید زیر جاذب ادرار به گونه‌ای گیر کند که مانع جذب در طول آزمایش شود.
• فیلتر تخلیه و جاذب ادرار به پایین محفظه کمکی پایین آورده شده‌اند.
• ماده جاذب ادرار به مدت 30 دقیقه در ماده فوق جاذب خیس می‌خورد، یا اگر خیس نشده، 5 دقیقه بعلاوه/منهای 10 ثانیه صبر کنید.
• در حالی که جاذب ادرار خیس می‌شود، به آرامی ماساژ داده می‌شود تا حباب‌های هوای محبوس شده خارج شوند.
• صفحه تخلیه برداشته می‌شود و مخزن ماده جاذب ادرار خالی می‌شود و اجازه داده می‌شود مایع اضافی به مدت ۵ دقیقه با اختلاف پتانسیل ۱۰ ثانیه از ماده جاذب ادرار به داخل مخزن تخلیه شود. اگر یک جاذب ادرار متصل است، هیچ گودالی از مایع آزمایش نباید روی مانع مایع تشکیل شود.
• مقیاس بر اساس جرم خشک ظرف تخلیه صفر می‌شود.
• سینی تخلیه به صورت کشویی بین مخزن و صفحه تخلیه قرار می‌گیرد.
• جاذب ادرار غلتانده می‌شود و مایع جابجا شده در اثر این فرآیند به داخل سینی تخلیه می‌ریزد.
• جاذب ادرار مرطوب، سینی تخلیه و مایع موجود در آن با دقت ۱ گرم روی ترازوی اسکن شده وزن می‌شوند.
• جرم خشک جاذب ادرار از جرم اندازه‌گیری شده کم شده و ظرفیت جذب با دقت ۱ گرم بدست می‌آید.
• این مراحل تا زمانی که حداقل پنج نمونه از جاذب ادرار آزمایش شود، تکرار می‌شوند.

برای اهداف این استاندارد، تعاریف زیر اعمال می شود:

• کمک جاذب ادرار به محصولی اطلاق می‌شود که حاوی موادی برای جذب ادرار است.
• ناحیه کشاله ران به ناحیه‌ای با ابعاد نامشخص واقع در هسته جاذب کمک جاذب ادرار اشاره دارد که نقطه مرکزی آن با نقطه مرکزی خود هسته منطبق است. شکل هسته‌های جاذب، تعریف دقیق‌تر را دشوار می‌کند، اما نقطه مرکزی هسته را می‌توان به بهترین شکل به عنوان نقطه‌ای تقریب زد که در آن خطوط فرضی، هسته را در هر یک از جهات اصلی، طول و عرض، به دو قسمت تقسیم می‌کنند.

در اصل، 25 میلی‌لیتر از مایع آزمایش روی ناحیه کشاله ران یک پد کامل اعمال می‌شود و به مدت 1 دقیقه خیس می‌خورد. سپس یک تکه کاغذ صافی وزن شده روی ناحیه خیس شده کشاله ران قرار داده شده و به مدت 1 دقیقه تحت فشار 1,5 کیلو پاسکال فشرده می‌شود. در پایان این دوره، فشار برداشته می‌شود، کاغذ صافی دوباره وزن می‌شود و افزایش جرم کاغذ صافی به عنوان میزان خروج مایع (نشت) ثبت می‌شود.

مواد جاذب ادرار باید از بسته‌بندی‌های خود خارج شده، باز شوند و به مدت 24 تا 36 ساعت قبل از آزمایش در محیطی با دمای 23 درجه سانتیگراد (± 2 درجه) و رطوبت نسبی 50 درصد (± 5 درصد) قرار داده شوند.

کاغذ صافی باید قبل از استفاده، به مدت ۲۴ ساعت در دمای ۲۳ درجه سانتیگراد (+/-۲ درجه) و رطوبت نسبی ۵۰ درصد (+/-۵ درصد) قرار داده شود.

جاذب‌های ادرار در محیطی با دمای ۲۳+/-۲ درجه و رطوبت نسبی ۵۰+/-۵ درصد آزمایش می‌شوند.

یک مایع آزمایشی متشکل از آب مقطر درجه سه و کلرید سدیم به عنوان معرف استفاده می‌شود.

در حالی که آزمون در حال اعمال است،

• یک جاذب ادرار به صورت صاف روی سطح کار قرار داده می‌شود به طوری که طرف جاذب آن رو به بالا باشد.
• اگر جاذب ادرار کش دارد، کش‌ها را طوری ببرید که صاف روی سطح کار قرار گیرند و مطمئن شوید که هیچ مسیری برای خروج ماده جاذب ایجاد نمی‌شود.
• با استفاده از ترازو، جرم خشک کاغذ صافی را با دقت 0,001 گرم وزن کنید.
• پیپت پر شده و نوک آن در فاصله 20 میلی‌متر به علاوه/منهای 5 میلی‌متر بالای سطح در ناحیه کشاله ران نگه داشته می‌شود و به 25 میلی‌لیتر مایع اجازه می‌دهد تا آزادانه به داخل نمونه آزمایش جریان یابد.
• به محض جذب مایع یا پس از گذشت ۱ دقیقه از زمان استفاده از مایع، هر کدام که زودتر اتفاق بیفتد، کاغذ صافی از قبل وزن شده روی سطح ناحیه کشاله ران قرار داده می‌شود و مراقب باشید که هیچ فشاری اعمال نشود.
• وزنه از مرکز به جاذب ادرار اعمال شده و به مدت ۱ دقیقه و منهای ۵ ثانیه در این حالت نگه داشته می‌شود.
• وزنه برداشته می‌شود و کاغذ صافی بلافاصله با استفاده از ترازو دوباره تا وزن 0,001 گرم وزن می‌شود.
• مقدار مایع آزاد شده (نشت) به شرح زیر محاسبه و ثبت می‌شود: جرم خشک کاغذ صافی از جرم مرطوب کاغذ صافی کم می‌شود تا جرم مایع آزاد شده (نشت) به دست آید و با دقت 0,01 گرم ثبت می‌شود.
• مراحل فوق تا زمانی که حداقل پنج نمونه جاذب ادرار آزمایش شوند، تکرار می‌شوند.
• میانگین حسابی جرم مایع آزاد شده (نشت) برای هر نمونه محاسبه و با دقت 0,01 گرم ثبت می‌شود.

سازمان ما که سال‌هاست با طیف گسترده‌ای از مطالعات آزمایش، اندازه‌گیری، تحلیل و ارزیابی که انجام می‌دهد، سعی در حمایت از کسب‌وکارها از هر بخشی دارد، دارای کارکنانی قوی است که از نزدیک تحولات جهان در زمینه علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً خود را بهبود می‌بخشند. در این زمینه، خدمات آزمایش نیز مطابق با استاندارد «کمک‌های جاذب ادرار ISO 11948» به مشاغل ارائه می‌شود.