Norma AOAC 992.16, opracowana przez Oficjalne Stowarzyszenie Chemii Analitycznej (AOAC), określa metodę enzymatyczno – grawimetryczną oznaczania całkowitej ilości błonnika pokarmowego w żywności i produktach spożywczych.
Opracowano dwa ogólne typy metod izolacji i analizy błonnika pokarmowego: metodę enzymatyczno-grawimetryczną i metodę enzymatyczno-chemiczną. Wyizolowane składniki żywności różnią się w zależności od zastosowanej metody. Zarówno metody enzymatyczno-grawimetryczne, jak i enzymatyczno-chemiczne przeszły szereg modyfikacji i udoskonaleń, z których większość nastąpiła w ciągu ostatnich 20 lat.
Podejście enzymatyczno-grawimetryczne próbuje odzwierciedlić materiał wchodzący do jelita grubego poprzez usunięcie skrobi, białka i tłuszczu oraz uzyskanie pozostałości, która jest następnie suszona i ważona. Dokonuje się korekty dla pozostałego białka i popiołu, a wynik wyraża się jako stosunek materiału wyjściowego.
Podejście enzymatyczno-chemiczne chemicznie charakteryzuje zawartość węglowodanów we błonniku po usunięciu dostępnych węglowodanów (monosacharydów, disacharydów i skrobi) oraz tłuszczu. Opracowano szereg różnych procedur umożliwiających pomiar węglowodanów jako składowych monosacharydów lub grup monosacharydów.
Podejście grawimetryczne rozpoczęto od pomiaru włókna surowego. Ta pierwsza metoda polega na potraktowaniu materiału roślinnego kwasem i zasadą w celu utworzenia pozostałości. Metoda ta stała się w ostatnich latach dobrze ugruntowana i została przyjęta przez Oficjalne Stowarzyszenie Chemii Analitycznej (AOAC) jako metoda pomiaru włókna w paszy dla zwierząt. W latach 1970. do określenia zawartości włókna zastosowano metodę surowego włókna. Oprócz przemysłu paszowego metoda ta jest nadal stosowana w wielu częściach świata. Jednak jego zastosowanie jest poważnie ograniczone przez utratę wszystkich rozpuszczalnych polisacharydów, niektórych nierozpuszczalnych polisacharydów i pewnej ilości ligniny oraz włączenie pewnej ilości materiału azotowego do pozostałej pozostałości.
Obecnie istnieją dwa sposoby uzyskania błonnika rozpuszczalnego: poprzez bezpośrednią analizę i odjęcie błonnika nierozpuszczalnego od błonnika całkowitego.
Nasza organizacja świadczy również usługi testowania całkowitego błonnika pokarmowego w żywności i produktach spożywczych, w zakresie normy AOAC 996.16, z wyszkolonym i doświadczonym personelem oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym, wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które zapewnia przedsiębiorstwa z różnych sektorów.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
