EN 13130 ​​​​Materiały i artykuły mające kontakt z żywnością – tworzywa sztuczne podlegające ograniczeniom

Norma EN 13130 ​​​​, która jest normą europejską, składa się z następujących sekcji pod głównym nagłówkiem „Materiały i przedmioty mające kontakt z żywnością – Ograniczone tworzywa sztuczne”:

• Część 1: Metody badań migracji specyficznej substancji z tworzyw sztucznych do żywności i płynów modelowych imitujących żywność oraz symulacje przewodnie do oznaczania substancji w tworzywach sztucznych i doboru warunków narażenia żywności
• Część 2: Oznaczanie kwasu tereftalowego w płynach modelowych imitujących żywność
• Część 3: Oznaczanie akrylonitrylu w żywności i płynach modelowych imitujących żywność
• Część 4: Oznaczanie 1,3-butadienu w tworzywach sztucznych
• Część 5: Oznaczanie chlorku winylidenu w płynach modelowych imitujących żywność
• Część 6: Oznaczanie chlorku winylidenu w tworzywach sztucznych
• Rozdział 7: Oznaczanie glikolu monoetylenowego i glikolu dietylenowego w płynach modelowych imitujących żywność
• Rozdział 8: Oznaczanie izocyjanianów w tworzywach sztucznych
• Część 9: Oznaczanie kwasu octowego i estrów winylowych w płynach modelowych imitujących żywność
• Część 10: Oznaczanie akryloamidu w płynach modelowych imitujących żywność
• Rozdział 11: Oznaczanie kwasu 11-aminodekanowego w płynach modelowych imitujących żywność
• Rozdział 12: Oznaczanie 1,3-benzenodimetanoaminy w płynach modelowych imitujących żywność
• Rozdział 13: Oznaczanie 2,2-bis(4-hydroksyfenylo)propanu (bisfenolu A) w płynach modelowych imitujących żywność
• Rozdział 14: Oznaczanie 3,3-bis(3-metylo-4-hydroksyfenylo)-2-indoliny w płynach modelowych imitujących żywność
• Rozdział 15: Oznaczanie 1,3-butadienu w płynach modelowych imitujących żywność
• Rozdział 16: Oznaczanie kaprolaktamu i soli kaprolaktamu w płynach modelowych imitujących żywność
• Rozdział 17: Oznaczanie chlorku karbonylu w tworzywach sztucznych
• Rozdział 18: Oznaczanie 1,2-dihydroksybenzenu, 1,3-dihydroksybenzenu, 1,4-dihydroksybenzenu, 4,4'-dihydroksybenzofenonu i 4,4'dihydroksybifenylu w płynach modelowych imitujących żywność
• Rozdział 19: Oznaczanie dimetyloaminoetanolu w płynach modelowych imitujących żywność
• Rozdział 20: Oznaczanie epichlorohydryny w tworzywach sztucznych
• Rozdział 21: Oznaczanie etylenodiaminy i heksametylenodiaminy w płynach modelowych imitujących żywność
• Rozdział 22: Oznaczanie tlenku etylenu i tlenku propylenu w tworzywach sztucznych
• Rozdział 23: Oznaczanie formaldehydu i heksametylenotetraaminy w płynach modelowych imitujących żywność
• Rozdział 24: Oznaczanie kwasu maleinowego i bezwodnika maleinowego w płynach modelowych imitujących żywność
• Rozdział 25: Oznaczanie 4-metylo-1-pentenu w płynach modelowych imitujących żywność
• Rozdział 26: Oznaczanie 1-oktenu i tetrahydrofuranu w płynach modelowych imitujących żywność
• Rozdział 27: Oznaczanie 2,4,6-triamino-1,3,5-triazyny w płynach modelowych imitujących żywność
• Część 28: Oznaczanie 1,1,1-trimetylolopropanu w płynach modelowych imitujących żywność

Norma EN 13130-1 zawiera wytyczne dotyczące doboru odpowiednich warunków kontaktu płynów modelowych imitujących żywność z badanym wyrobem przed określeniem migracji specyficznej tych substancji podlegających limitowi migracji. Zgodnie z dyrektywą 90/128/EWG, która obowiązuje w krajach Unii Europejskiej, dozwolone jest określanie migracji składników określonych w środkach spożywczych zamiast stosowania podobnych substancji. W tym przypadku nie ma jednak potrzeby udzielania wskazówek co do warunków badania czasu i temperatury, ponieważ warunki kontaktu będą równe tym, które faktycznie zastosowano. Ponadto niniejsza norma zawiera ogólne wytyczne dotyczące określania ilości substancji w końcowym materiale lub wyrobie z tworzywa sztucznego.

Warunki badania migracji materiałów mających kontakt z żywnością zawsze odpowiadają silniejszym warunkom kontaktu między materiałem lub wyrobem z tworzywa sztucznego a artykułem spożywczym oraz informacji o maksymalnej temperaturze użytkowania. Testy migracji należy przeprowadzić we wszystkich najgorszych mających zastosowanie warunkach mających zastosowanie do próbki.

W ramach normy EN 13130 ​​badania migracji przeprowadzane są na cztery sposoby:

• Testy w pełnym zanurzeniu. Dzięki tej metodzie próbki o określonej wielkości są uzyskiwane przez cięcie próbek i zanurzanie ich w symulacji. W teście zanurzeniowym obie strony próbki mają kontakt z żywnością.
• Testowanie jednostronne z wykorzystaniem komórki przejściowej. Gdy cela jest używana do testowania, tylko jedna powierzchnia materiału ma kontakt z żywnością. Jest to szczególnie ważne w przypadku materiałów wielowarstwowych.
• Test jednostronny z użyciem saszetki. W przypadku produktów płaskich, które mają wystarczającą siłę zgrzewania, aby utworzyć trwałe torby, preferowane może być jednostronne badanie wewnątrz torby, ponieważ nie wymaga to specjalnej aparatury i pozwala na bardziej efektywne wykorzystanie przestrzeni w piecu. Tylko jedna powierzchnia, taka jak komórka migracyjna, ma kontakt z żywnością.
• Test jednostronny przez wypełnienie. W przypadku produktów w pojemnikach często najlepiej jest je przetestować, napełniając je płynem modelowym imitującym żywność. W przypadku bardzo dużych pojemników badanie napełniania jest niepraktyczne i może być konieczne wyprodukowanie mniejszych próbek reprezentatywnych dla badanego obiektu.

Jedną z tych metod wybiera się w zależności od kształtu i wymiarów badanego materiału. Ogólny limit migracji ustala się w celu zapewnienia, że ​​materiały nie przenoszą dużych ilości substancji, które, nawet jeśli są niebezpieczne, mogłyby spowodować niedopuszczalną zmianę składu żywności.

Oprócz licznych testów, pomiarów, analiz i ocen, jakie nasza organizacja świadczy na rzecz przedsiębiorstw z różnych sektorów, oferujemy również usługi badawcze materiałów i przedmiotów przeznaczonych do kontaktu z żywnością oraz tworzyw sztucznych przeznaczonych do ograniczonych zastosowań, zgodnie z normą EN 13130, dzięki wykwalifikowanej i doświadczonej kadrze oraz zaawansowanemu technologicznie sprzętowi.