AOAC 993.21 Całkowity błonnik pokarmowy w żywności i produktach spożywczych

Norma AOAC 993.21, opracowana przez Oficjalne Towarzystwo Chemii Analitycznej (AOAC), określa nieenzymatyczno-grawimetryczną metodę oznaczania całkowitej ilości błonnika pokarmowego w żywności i produktach spożywczych.

Zgodnie z tą metodą badawczą suszone owoce, warzywa lub wyizolowane źródła błonnika są zawieszane w wodzie i inkubowane przez 37 minut w temperaturze 90 stopni Celsjusza w celu rozpuszczenia cukrów i innych składników rozpuszczalnych w wodzie. Składniki włókniste następnie wytrąca się etanolem, a pozostałość przemywa się kolejno 78% etanolem, 95% etanolem i acetonem, a następnie suszy w 105 stopniach.

Termin błonnik został zdefiniowany w dyrektywie Komisji 90/496/WE zmieniającej dyrektywę Rady 2/2008/EWG100 w sprawie oznaczania wartości odżywczej środków spożywczych w odniesieniu do zalecanej dziennej dawki, współczynników przeliczeniowych energii i definicji. W związku z tym błonnik odnosi się do polimerów węglowodanowych z trzema lub więcej jednostkami monomerowymi, które nie są trawione ani wchłaniane w jelicie cienkim człowieka i należą do następujących kategorii:

• Jadalne polimery węglowodanowe naturalnie występujące w żywności podczas spożywania
• Jadalne polimery węglowodanowe otrzymywane z surowców spożywczych metodami fizycznymi, enzymatycznymi lub chemicznymi, których korzystne działanie fizjologiczne wykazują ogólnie przyjęte dowody naukowe.
• Jadalne syntetyczne polimery węglowodanowe o korzystnym działaniu fizjologicznym potwierdzonym ogólnie przyjętymi dowodami naukowymi

Całkowity błonnik pokarmowy w żywności oznaczany jest metodą enzymatyczno-grawimetryczną, którą mierzy się za pomocą układów buforu fosforanowego. Podwójne porcje próbki z suszonej (w razie potrzeby odtłuszczonej) żywności są żelowane i częściowo trawione alfa-amylazą, a następnie trawione enzymatycznie proteazą i amyloglukozydazą w celu usunięcia białka i skrobi obecnych w próbce, symulując trawienie u ludzi.

Pozostałość następnie przesącza się i przemywa etanolem i acetonem, po czym suszy i waży. Część próbki jest analizowana pod kątem białka, druga część to popiół. W testach przeprowadzonych w zaawansowanych laboratoriach całkowity błonnik pokarmowy oblicza się odejmując masę białka i popiołu od masy pozostałości.

Nasza organizacja świadczy również usługi testowania całkowitego błonnika pokarmowego w żywności i produktach spożywczych, w zakresie normy AOAC 993.21, z wyszkolonym i doświadczonym personelem oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym, wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które zapewnia przedsiębiorstwa z różnych sektorów.