EN 647 Papier i tektura przeznaczone do kontaktu z żywnością – Przygotowanie gorącego ekstraktu wodnego

Europejska norma „EN 647 Papier i tektura przeznaczone do kontaktu z żywnością – Przygotowanie ekstraktu gorącej wody” opisuje sposób przygotowywania ekstraktów gorącej wody do badania określonych substancji ekstraktywnych w papierze i tekturze przeznaczonych do kontaktu z żywnością.

Zasadniczo próbkę rozrywa się lub tnie, a następnie ekstrahuje wodą w łaźni wodnej o temperaturze 80 stopni Celsjusza plus/minus 2 stopnie Celsjusza przez 2 godziny i 5 minut, z okazjonalnym potrząsaniem. Po ekstrakcji ekstrakt jest w razie potrzeby filtrowany. Ekstrakt lub filtrat (ekstrakt w gorącej wodzie) jest wykorzystywany w badaniach nad substancjami ekstrakcyjnymi.

Pobieranie próbek przeprowadza się zgodnie z normą ISO 186. Palce nie powinny dotykać badanego obszaru próbki ani próbki; należy używać rękawic ochronnych. Do badania wymagana jest minimalna masa próbki 10 g. W razie potrzeby pobiera się osobną próbkę w celu określenia masy lub zawartości wilgoci zgodnie z normą ISO 536.

Podczas badania próbkę dzieli się lub kroi na kawałki o powierzchni około 1 cm² do 2 cm². Stosuje się rękawice ochronne. 10 próbek o masie plus/minus 0,1 g odważa się z dokładnością do 0,01 g, umieszcza w kolbie stożkowej, dodaje 200 ml wrzącej wody i kolbę zamyka. Ten preparat inkubuje się w łaźni wodnej o temperaturze 80 stopni plus/minus 2 stopnie przez 2 godziny plus 5 minut, od czasu do czasu wstrząsając. Roztwór odsącza się, a próbki w kolbie przepłukuje się dwukrotnie wodą o temperaturze 80 stopni. Gorący preparat filtruje się, jeśli to konieczne. Ekstrakt i popłuczyny lub filtrat przenosi się do oznaczonej kolby miarowej, schładza do temperatury 23 stopni plus/minus 2 stopnie i uzupełnia wodą do kreski. Zawartość kolby wykorzystuje się do dalszych badań. Skalowanie można wykonać, jeśli to konieczne, ale nie więcej niż dwa razy. Ekstrakt podgrzewa się ponownie przed podpróbkowaniem. W przypadku wystąpienia wytrącania się osadu, ekstrakt należy wymieszać przed pobraniem próbek.

W świecie opakowań żywności bezpieczeństwo jest priorytetem. Każdy materiał mający kontakt z żywnością musi zostać poddany rygorystycznym testom, aby upewnić się, że nie uwalnia szkodliwych substancji do spożywanego produktu. Właśnie w tym zakresie norma EN 647 odgrywa kluczową rolę. Norma ta zawiera znormalizowaną metodę symulacji warunków rzeczywistych w celu oceny potencjalnej migracji substancji ekstrakcyjnych z papieru i tektury. Norma ta pozostaje fundamentalnym elementem dla producentów, organów regulacyjnych i laboratoriów badawczych.

W miarę jak rośnie świadomość konsumentów i zaostrzają się przepisy, norma EN 647 i podobne pomagają zniwelować różnice między innowacyjnością opakowań a ochroną zdrowia publicznego.

Materiały mające kontakt z żywnością obejmują szeroką gamę produktów, od kartonowych pudełek na płatki śniadaniowe po papierowe opakowania na wypieki. W przeciwieństwie do tworzyw sztucznych i metali, papier i tektura są porowate i często pokrywane farbami, powłokami i klejami, które w pewnych warunkach (zwłaszcza pod wpływem ciepła i wilgoci) mogą uwalniać substancje chemiczne do żywności.

Norma EN 647 rozwiązuje ten problem, koncentrując się na przygotowaniu ekstraktu w gorącej wodzie, który imituje interakcję między gorącymi i płynnymi produktami spożywczymi (takimi jak zupy, sosy czy gotowane na parze warzywa) a opakowaniem. Celem jest identyfikacja i ilościowe określenie substancji, które mogą migrować z materiału do żywności, zapewniając tym samym zgodność z ogólnymi limitami migracji określonymi w przepisach, takich jak rozporządzenie 1935/2004.

Norma ta nie obejmuje wszystkich możliwych zanieczyszczeń, ale stanowi podstawowy krok. Ekstrakty przygotowane zgodnie z normą EN 647 można następnie analizować pod kątem zawartości metali ciężkich, związków organicznych, a nawet cytotoksyczności, stosując metody uzupełniające, takie jak norma EN 15845.

Norma EN 647 dotyczy w szczególności materiałów papierowych i tekturowych przeznaczonych do bezpośredniego lub pośredniego kontaktu z żywnością. Obejmuje ona:

• Papiery powlekane i niepowlekane, w tym papiery z funkcjonalnymi powłokami barierowymi.
• Tektura do pakowania pierwotnego i wtórnego, np. pudełka tekturowe składane lub pudełka z tektury falistej.
• Podobnie: Gorąca woda jako dodatek do żywności wodnistej, kwaśnej lub lekko tłustej w wysokich temperaturach.

Niniejsza norma nie obejmuje materiałów przeznaczonych do długotrwałego przechowywania (np. dłużej niż 24 godziny) ani ich bezwodnych odpowiedników, takich jak etanol czy oleje roślinne, objętych innymi normami, takimi jak EN 645 (ekstrakt wodny na zimno).

Norma EN 647 zawiera precyzyjną i powtarzalną metodę przygotowywania gorącego ekstraktu wodnego. Podstawowe etapy procesu są następujące:

• Przygotowanie próbki: Papier lub tekturę tnie się na małe kawałki, aby zmaksymalizować powierzchnię ekstrakcji. Próbka powinna odzwierciedlać ostateczną formę materiału, w tym zadruk lub laminację.
• Warunki ekstrakcji: Jako substytut stosuje się wodę destylowaną lub dejonizowaną. Stosunek wody do materiału wynosi 10 ml na 600 cm² powierzchni. Mieszaninę podgrzewa się do 100 stopni (temperatury wrzenia) i pozostawia na 30 minut w odpowiednim naczyniu (np. szklanej zlewce). Delikatnie miesza się, aby symulować wstrząsanie podczas użycia.
• Chłodzenie i filtracja: Ekstrakt jest szybko schładzany do temperatury pokojowej. Następnie jest filtrowany przez drobne sito (np. 0,45 µm) w celu usunięcia cząstek, uzyskując klarowny roztwór wodny gotowy do analizy.
• Kontrola jakości: Próbki ślepe (tylko woda) są pobierane w celu wykluczenia zanieczyszczeń. Tę metodę powtarza się dla wielu próbek, aby zapewnić powtarzalność.

Ta metoda jest prosta i wymaga minimalnego, specjalistycznego sprzętu poza płaszczem grzejnym, termometrem i systemem filtracji. Laboratoria często automatyzują część tej metody w celu przeprowadzania testów o wysokiej przepustowości.

Ekstrakcja gorącą wodą nie jest ostatecznym celem, ale punktem wyjścia do dalszych testów. Typowe kroki następcze obejmują:

• Badanie migracji ogólnej: ekstrakt odparowuje się, a pozostałości ważą; nie powinny one przekraczać 10 mg/dm2 (limit UE).
• Wykrywanie specyficznych substancji: Stosowane są techniki takie jak ICP-MS w przypadku metali lub GC-MS w przypadku substancji lotnych.
• Analizy biologiczne: Cytotoksyczność ocenia się za pomocą testów hodowli komórkowych (zgodnie z normą EN 15845) w celu wykrycia łagodnych efektów toksycznych.

W UE zgodność z normą EN 647 jest obowiązkowa dla uzyskania oznakowania CE i stanowi podstawę deklaracji zgodności.

Nasza organizacja, z kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby swoich klientów, zapewniając im zaawansowane usługi badawcze oraz pomagając we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi badawcze dla przedsiębiorstw zgodnie z normą „EN 647 Papier i tektura przeznaczone do kontaktu z żywnością – Przygotowanie gorącego ekstraktu wodnego”.