Badania testów trwałości w żywności

Okres przydatności do spożycia żywności definiuje się jako czas, po przetworzeniu i zapakowaniu, przez który produkt spożywczy utrzymuje najniższy akceptowalny poziom jakości do spożycia. Strategie oceny okresu przydatności do spożycia są starannie zaprojektowane z uwzględnieniem oryginalności produktu. Ogólnie rzecz biorąc, testy okresu przydatności do spożycia początkowo koncentrują się na kluczowych zdarzeniach krytycznych, które wpływają na stabilność produktów i czynnikach kontrolujących tempo psucia się. Strategie oceny okresu przydatności do spożycia opracowywane są poprzez określenie granic dopuszczalności określonych za pomocą odpowiednich wskaźników i metodologii badania okresu przydatności do spożycia w rzeczywistych i przyspieszonych warunkach przechowywania.

Krótko mówiąc, okres przydatności do spożycia to okres, podczas którego żywność pozostaje bezpieczna i zachowuje pożądane właściwości sensoryczne, chemiczne, fizyczne i biologiczne w określonych warunkach przechowywania. Reakcje oksydacyjne są najczęstszym zdarzeniem prowadzącym do końca okresu przydatności do spożycia.

Okres przydatności do spożycia jest związany z mechanizmem degradacji danego produktu. Na wiele produktów może wpływać kilka czynników: ekspozycja na światło, ciepło i wilgoć, przenikanie gazów, naprężenia mechaniczne oraz zanieczyszczenie mikroorganizmami.

Okres trwałości łatwo psujących się produktów po przechowywaniu w chłodni jest często zmienny i zależy od stanu produktu w momencie zbioru, stosowanych warunków przechowywania, opakowania, czasu przechowywania i panujących w tym czasie warunków środowiskowych.

W badaniach testowych, analitycznych, pomiarowych i ewaluacyjnych prowadzonych w naszej organizacji przestrzegane są krajowe i międzynarodowe standardy oraz obowiązujące przepisy prawne, dzięki czemu uzyskuje się rzetelne i bezstronne wyniki. Wśród licznych badań przeprowadzanych w tym kontekście znajdują się również usługi badania trwałości żywności.