
W dynamicznym i wysoce konkurencyjnym przemyśle spożywczym zapewnienie bezpieczeństwa, jakości i trwałości produktów spożywczych, utrzymanie zaufania konsumentów i spełnienie standardów regulacyjnych stało się niemal koniecznością. Przechowywanie żywności i badanie okresu przydatności do spożycia to krytyczny proces, który pomaga producentom określić, jak długo ich produkty pozostają bezpieczne i wysokiej jakości w określonych warunkach przechowywania.

Proces ten jest szczegółowo zorganizowany, aby zagwarantować bezpieczeństwo spożywanej żywności oraz zapewnić producentom, dystrybutorom i konsumentom jasne informacje na temat żywotności produktu. Prowadzenie systematycznych ocen ma kluczowe znaczenie, ponieważ pomaga w podejmowaniu świadomych decyzji w całym łańcuchu dostaw żywności, od wczesnych etapów produkcji aż do dotarcia produktu do konsumentów.
Testy przechowywania i trwałości, zarówno w produktach spożywczych, jak i kosmetycznych, są ważne z następujących powodów:
Do głównych czynników wpływających na trwałość produktów spożywczych i kosmetycznych należą:
Ogólnie rzecz biorąc, testy przechowywania i trwałości obejmują:
Testowanie przechowywania i trwałości produktów medycznych
Testowanie przechowywania i okresu przydatności do spożycia to kluczowy etap przygotowania wyrobu medycznego do wprowadzenia na rynek i jest obowiązkowy w przypadku wszystkich produktów. Jeżeli badanie to nie zostanie przeprowadzone prawidłowo, firma może być zmuszona do wycofania produktów z rynku i ryzykować znaczną szkodę dla swojego profilu rynkowego.
Badanie trwałości wyrobów medycznych jest ogólnie zgodne z normą „EN ISO 11607-1 Opakowania do ostatecznie sterylizowanych wyrobów medycznych – Część 1: Wymagania dotyczące materiałów, systemów barier sterylnych i systemów opakowań”, która jest normą brytyjską i opublikowaną przez Międzynarodową Organizację ds. Standaryzacja (ISO) jest prowadzona odpowiednio. Norma ta opisuje wymagania dotyczące doboru stosowanych materiałów opakowaniowych i ich wymaganych właściwości użytkowych. Oprócz tej normy istnieją inne normy, do których odwołują się w odpowiednich przypadkach.
Testowanie trwałości wyrobów medycznych koncentruje się na działaniu wyrobu i działaniu opakowania produktu w czasie, czyli na tym, jak długo opakowanie utrzymuje produkt w sterylności i jak długo wyrób działa zgodnie ze specyfikacją.
Testowanie okresu trwałości ustalonych wyrobów medycznych może opierać się na istniejących danych dotyczących wydajności. Jednakże w przypadku nowych produktów nie ma danych, na których można by oprzeć testy, co stanowi wyzwanie dla producentów chcących szybko wprowadzić nowe produkty na rynek. Aby przezwyciężyć to wyzwanie, producenci mogą równolegle korzystać z symulowanych danych testowych i danych z testów w czasie rzeczywistym. Jeśli jednak w urządzeniu znajduje się więcej niż jedna część, o całkowitym okresie trwałości decyduje część o najniższym znanym okresie trwałości.
Istnieją dwa podstawowe typy testów trwałości wyrobów medycznych:
Starzenie się w czasie rzeczywistym to badanie trwałości wyrobów medycznych w czasie rzeczywistym. Przeprowadzane są testy dnia zerowego w celu uzyskania podstawowych danych dotyczących wydajności, a następnie urządzenie jest testowane w kluczowych punktach i porównywane z danymi początkowymi. Jednakże, chociaż wydajność produktu może z czasem ulec poprawie, błędem byłoby zakładać, że produkt zawsze zawiedzie.
Przyspieszone starzenie się wymaga specjalistycznego sprzętu i wiedzy. W rezultacie często jest to zlecane na zewnątrz. Urządzenie umieszcza się w piecu do starzenia o kontrolowanej temperaturze i wilgotności, który symuluje warunki, w których jeden miesiąc równa się w przybliżeniu jednemu rokowi. Do piekarnika wkłada się pełną puszkę produktu i za każdym razem wyjmuje pełną puszkę. Po zakończeniu wszystkich punktów czasowych i testów można określić trend danych i porównać go z wynikami w czasie zerowym. Jeśli wszystkie testy przejdą zgodnie z oczekiwaniami, można osiągnąć szacowany okres trwałości produktu. Dane gromadzone w czasie rzeczywistym zawsze mają pierwszeństwo i powinny być wdrażane łącznie.
Logika stojąca za testami trwałości opiera się zarówno na dokładności, jak i wydajności.
Testowanie przechowywania i trwałości produktów spożywczych
Najbardziej bezpośrednią metodą oszacowania trwałości produktu spożywczego jest przeprowadzenie badań symulacyjnych, które są czasochłonne i kosztowne. I odwrotnie, przyspieszone testy trwałości można z powodzeniem stosować w przypadku stabilnych produktów o długim oczekiwanym okresie przydatności do spożycia.
Wszystkie sektory przemysłu spożywczego i napojów znajdują się pod presją szybkiego rozwoju i wprowadzania na rynek nowych i innowacyjnych produktów, aby utrzymać udział w rynku. Częścią cyklu rozwoju produktu jest określenie odpowiedniego okresu trwałości. W przypadku produktów stabilnych w temperaturze otoczenia i o długim okresie przydatności do spożycia, rzadko możliwe jest przeprowadzenie pełnej oceny okresu przydatności do spożycia przed wprowadzeniem produktu na rynek.
W przypadku chłodzonej żywności okresy przydatności do spożycia są znacznie krótsze, ale mogą sięgać tygodni i wymagane jest określenie okresu przydatności do spożycia w bardzo krótkim czasie. W przyspieszonych testach trwałości zmiany chemiczne, biochemiczne i mikrobiologiczne mogą wystąpić w krótszym czasie, co w przeciwnym razie nie nastąpiłoby. Wszystkie produkty spożywcze składają się z materiału biologicznego, który z biegiem czasu ulega rozkładowi. Degradacja ta należy do procesów, którym nie można całkowicie zapobiec. Okres ważności to czas, przez który produkt po wyprodukowaniu i zapakowaniu pozostaje bezpieczny i zdatny do użycia w określonych warunkach przechowywania.
Produkt spożywczy musi zachować w tym okresie swoje właściwości chemiczne, fizyczne, mikrobiologiczne i sensoryczne oraz, w stosownych przypadkach, spełniać wszelkie informacje na etykiecie zawierające informacje o wartości odżywczej, jeśli jest przechowywany zgodnie z zalecanymi warunkami. Okres przydatności do spożycia to czas, przez jaki produkt spożywczy jest uznawany za dopuszczalny do spożycia, jeśli jest przechowywany w odpowiednich warunkach przechowywania.
Zgodnie z rozporządzeniem w sprawie informacji o żywności dla konsumentów o numerze 1169/2011/EN, minimalną datę trwałości zastępuje się datą przydatności do spożycia w przypadku żywności, która jest mikrobiologicznie łatwo psująca się i dlatego może po krótkim czasie stanowić bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia ludzkiego . Dlatego też dla żywności, która nie psuje się wyjątkowo szybko i nie stwarza bezpośredniego zagrożenia dla zdrowia człowieka, obowiązuje tzw. minimalny termin przydatności do spożycia.
Testowanie przechowywania i trwałości produktów kosmetycznych
Rutynowe testy stabilności dostarczają firmom produkującym kosmetyki kluczowych danych na temat bezpieczeństwa i okresu trwałości ich produktów i mogą pomóc produktom zachować zgodność z przepisami amerykańskiej Agencji ds. Żywności i Leków (FDA) dotyczącymi testowania stabilności kosmetyków. FDA nie wymagała jeszcze testowania stabilności produktów kosmetycznych przed wprowadzeniem ich do obrotu, ale takie testy są uważane za dobrą praktykę produkcyjną.
Informacje uzyskane z testów stabilności są postrzegane jako przydatne dla firm zarówno zewnętrznie, jak i wewnętrznie. Ponieważ dostarcza przydatnych informacji na temat rozwoju produktu, pozyskiwania materiałów i zarządzania nimi oraz zarządzania cyklem życia.
Testowanie stabilności to zasadniczo metoda testowania, w której formuła jest tworzona i umieszczana w różnych warunkach środowiskowych na określony czas. Warunki te różnią się temperaturą i wilgotnością i mają na celu symulowanie tego, co dzieje się z produktem przez cały jego cykl życia.
W przemyśle farmaceutycznym zarówno FDA, jak i Europejska Agencja Leków wymagają, aby produkty przed sprzedażą konsumentom były testowane pod kątem stabilności. Podstawowym celem jest pomiar i dokumentowanie skuteczności leków przed przewidywaną datą ważności. Zarówno dla producentów farmaceutycznych, jak i kosmetycznych wycofanie produktów jest nie tylko kosztowne i pracochłonne, ale może również zaszkodzić wizerunkowi marki.
Podobnie jak farmaceutyki, kosmetyki w naturalny sposób ulegają zniszczeniu wraz z upływem czasu, a testy stabilności poprzez manipulację temperaturą przechowywania i innymi czynnikami mogą ujawnić stopień ich pogorszenia poprzez pomiar:
Celem badania stabilności jest zapewnienie, że produkt zachowuje zamierzone właściwości fizyczne, chemiczne i mikrobiologiczne (a także funkcjonalność i estetykę), gdy jest przechowywany w odpowiednich warunkach (w temperaturze pokojowej). Gromadzi również dane, prognozując stabilność produktu kosmetycznego przez cały okres jego życia oraz zgodność pomiędzy recepturą a materiałem opakowania.
Istnieją trzy podstawowe formy testów stabilności:
Badanie stabilności kosmetyków przeprowadza się zwykle, gdy:
Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi w zakresie testowania przechowywania i okresu przydatności do spożycia, korzystając z przeszkolonego i specjalistycznego personelu oraz zaawansowanego sprzętu technologicznego.
