Określenie współczynnika załamania światła

W żywności płynnej, takiej jak napoje lub żywność, współczynnik załamania światła jest miarą zawartości rozpuszczonych lub submikronowych cząstek. Skala Brix odnosi współczynnik załamania do stężenia cukru. W ten sposób współczynnik załamania jest mierzony w sposób ciągły, monitorując stężenie cukru podczas całego procesu. Typowe zastosowania przemysłowe obejmują soki owocowe i warzywne, koncentraty i przeciery, dżemy, syropy, kompoty i inne płyny o konsystencji pasty, a także płyny biotechniczne i materiały farmaceutyczne.

Istnieje kilka metod pomiaru współczynnika załamania światła. Należą do nich interferometria, metoda odchylania i metoda kąta Brewstera. Jednak metoda kąta krytycznego jest najczęściej stosowana w refraktometrach procesowych. W tej metodzie próbka jest utrzymywana w kontakcie z powierzchnią pryzmatu refraktometru o znanym współczynniku załamania światła. Źródło światła oświetla od wewnątrz interfejs pryzmat-próbka, a wiązka wyjściowa odbija się na matrycę fotodetektorów wewnątrz refraktometru. Do określenia współczynnika załamania światła i obliczenia stężenia wykorzystuje się ostrą granicę między jasno i słabo oświetloną częścią matrycy fotodetektorów.

Współczynnik załamania to jedna z fizycznych właściwości oliwy z oliwek, taka jak jej gęstość, temperatura wrzenia czy temperatura topnienia. W rzeczywistości każda substancja ma unikalny współczynnik załamania światła. Charakterystyczną cechą tego oleju jest współczynnik załamania światła każdego olejku.

W badaniach, analizach, pomiarach i badaniach ewaluacyjnych prowadzonych w naszej organizacji przestrzegane są krajowe i międzynarodowe normy oraz obowiązujące przepisy prawne, a wyniki są rzetelne i bezstronne. Badania te opierają się na najnowocześniejszym sprzęcie technologicznym, wyszkolonej i doświadczonej kadrze oraz nowoczesnych metodach. Wśród licznych badań wykonywanych w tym kontekście znajdują się również usługi wyznaczania współczynnika załamania.