DIN 10754 (TS 13357) Oznaczanie zawartości proliny w miodzie

Norma DIN 10754, wydana przez Niemiecki Instytut Normalizacyjny (DIN) , opisuje metodę badania służącą do określania zawartości proliny w miodzie.

Obecnie rośnie zapotrzebowanie na miody jednokwiatowe, oryginalne i funkcjonalne, czy też miody z oznaczeniem geograficznym. Jednocześnie istnieje potrzeba opracowania metod określania pochodzenia botanicznego i geograficznego miodu. W zaawansowanych laboratoriach stosuje się różne techniki w celu określenia botanicznego pochodzenia miodu.

Prolina jest dominującym aminokwasem w miodzie i jest uważana za wskaźnik jakości miodu. Zawartość proliny w miodzie zależy od czasu przetwarzania nektaru przez pszczoły. Jednocześnie poziom proliny odzwierciedla botaniczne pochodzenie miodu. Zawartość proliny jest różna w różnych rodzajach miodu. Na przykład miód rzepakowy zawiera wysoki poziom kwasu benzoesowego i ma najniższą zawartość proliny. Poziomy proliny, kwasu p-kumarowego i p-hydroksybenzoesowego są stosunkowo wysokie w miodzie gryczanym.

Krótko mówiąc, zawartość proliny jest wykorzystywana jako kryterium dojrzałości miodu i, w niektórych przypadkach, dodatku cukru. Zawartość proliny jest definiowana jako kolor wywołany ninhydryną w porównaniu ze standardem proliny i jest wyrażona jako stosunek masy miodu w mg/kg. Ogólnie miód zawierający mniej niż 180 mg/kg proliny jest uważany za niedojrzały lub niezafałszowany. Zawartość proliny jest wskaźnikiem jakości w miodzie, a gdy spadnie poniżej określonej wartości, jest wskaźnikiem zafałszowania. Podczas testów prolina i ninhydryna tworzą barwny kompleks. Po dodaniu 2-propanolu określa się wygaszenie roztworu próbki i roztworu odniesienia przy maksymalnej długości fali. Zawartość proliny określa się na podstawie obliczonego stosunku.

Miód jest popularny ze względu na swoje wartości odżywcze i lecznicze. Jako naturalny środek słodzący miód jest szeroko stosowany w przemyśle spożywczym, a także jako konserwant żywności. Miód posiada złożoną kompozycję minerałów, wolnych aminokwasów, enzymów, witamin, związków fenolowych oraz wysokie stężenie cukru połączonego z licznymi związkami lotnymi. Składniki te podkreślają zarówno właściwości fizyczne, jak i nutraceutyczne miodu. Różne miody jednokwiatowe mogą mieć różne właściwości użytkowe ze względu na różne składniki.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ewaluacji dla firm z różnych sektorów nasza organizacja świadczy również usługi badawcze w zakresie oznaczania zawartości proliny w miodzie, w zakresie normy DIN 10754 (TS 13357), wraz z przeszkolonymi oraz fachowy personel i zaawansowany sprzęt technologiczny.