ASTM D257-14 Kaedah Ujian Standard untuk Rintangan DC atau Kekonduksian Bahan Penebat

Dalam "Kaedah ujian Standard ASTM D257-14 untuk rintangan DC atau kekonduksian bahan penebat" yang dibangunkan oleh Persatuan Pengujian dan Bahan Amerika (ASTM), rintangan penebat arus terus (DC), rintangan volum, rintangan volum, rintangan permukaan dan permukaan kerintangan bahan penebat elektrik ditentukan atau beberapa prosedur untuk menentukan kekonduksian yang sepadan diterangkan.

Kaedah ujian ini tidak sesuai untuk mengukur kerintangan/konduksi elektrik bahan pengalir sederhana. Untuk menilai bahan tersebut, rujukan hendaklah dibuat kepada "Kaedah ujian Standard ASTM D4496-21 untuk rintangan DC atau kekonduksian bahan konduktif sederhana".

ASTM D257-14 ialah kaedah ujian yang direka untuk mengukur kekonduksian, isipadu dan kerintangan permukaan bahan penebat elektrik. Kaedah ini menentukan sifat mekanikal, kimia dan tahan haba sampel. Keputusan yang diperoleh digunakan terutamanya untuk tujuan kawalan kualiti dan spesifikasi. Bahan penebat mengasingkan dan menyokong komponen sistem elektrik. Ia sesuai untuk mempunyai rintangan penebat yang sangat baik yang memenuhi piawaian tahan mekanikal, kimia dan haba.

Kaedah ujian ASTM D257-14 secara amnya boleh digunakan untuk bahan penebat tetapi tidak sesuai untuk mengukur rintangan elektrik dan kekonduksian bahan konduktif sederhana. Kaedah ini juga menyediakan maklumat tentang had tegasan voltan, geometri elektrod, kepekaan konfigurasi sampel, dan elektrifikasi terhingga.

Kaedah ujian ASTM D257-14 diteruskan dengan meletakkan sampel, yang permukaannya dibersihkan dengan pelarut yang sesuai, di antara elektrod pengukuran. Rintangan permukaan kemudiannya dikira dan butiran pembersihan permukaan direkodkan. Kaedah ini melibatkan penentuan rintangan dan kekonduksian sampel atau kapasitor dengan mengukur kejatuhan arus atau voltan di bawah keadaan tertentu. Kerintangan permukaan dan isipadu atau kekonduksian diukur secara berasingan melalui sistem elektrod yang sesuai. Mengetahui sampel dan dimensi elektrod membantu mengira kerintangan atau kekonduksian.

Apabila menentukan rintangan penebat atau kekonduksian atau rintangan permukaan atau kekonduksian, dimensi dan jarak antara elektrod ditentukan bersama-sama dengan rintangan permukaan dan kekonduksian di antara mereka. Masa elektrifikasi dinyatakan sebagai 60 saat dan voltan 500 V yang betul digunakan.

Kaedah ujian ASTM D257-14 menyediakan maklumat tentang pecahan dielektrik, sifat faktor pelesapan, kandungan lembapan, tahap penyembuhan, kesinambungan mekanikal dan keamatan medan elektrik. Isipadu, kerintangan permukaan dan kekonduksian direkodkan. Nilai rintangan dan kekonduksian berbeza dengan suhu dan kelembapan.

Piawaian "Kaedah ujian IEC 60093 untuk kerintangan isipadu dan kerintangan permukaan bahan penebat elektrik pepejal" yang dibangunkan oleh Suruhanjaya Elektroteknikal Antarabangsa (IEC) adalah serupa dengan piawaian ASTM D257-14. Menurut piawaian IEC 60093, rintangan isipadu ditakrifkan sebagai rintangan kepada arus bocor yang melalui badan bahan penebat. Ia menentukan rintangan isipadu sepadan dengan rintangan arus terus antara muka bertentangan satu meter padu bahan. Rintangan permukaan boleh dikaitkan dengan kualiti material apabila tercemar, tetapi bukan harta material dalam erti kata tradisional. Rintangan permukaan ialah rintangan kepada arus bocor merentasi permukaan bahan penebat. Piawaian IEC 60093 menentukan rintangan permukaan sebagai nisbah kecerunan potensi dan panjang elektrod per unit arus.

Bagi tujuan piawaian ini,

• Kekonduksian merujuk kepada nisbah penebat, jumlah isipadu dan arus permukaan antara dua elektrod (pada atau dalam sampel) kepada voltan arus terus (DC) yang digunakan pada dua elektrod. Kekonduksian penebat adalah timbal balik rintangan penebat.
• Kekonduksian, permukaan, ialah nisbah arus antara dua elektrod (di permukaan sampel) kepada voltan arus terus (DC) yang digunakan pada elektrod. Kekonduksian permukaan ialah timbal balik rintangan permukaan.
• Kekonduksian, isipadu, ialah nisbah arus dalam isipadu sampel kepada voltan arus terus (DC) yang digunakan pada dua elektrod antara dua elektrod (pada atau dalam sampel). Kekonduksian isipadu ialah timbal balik rintangan isipadu.
• Konduktor sederhana menerangkan bahan pepejal dengan kerintangan isipadu antara 1 dan 10.000.000 Ω-cm.
• Rintangan, penebat, ialah nisbah voltan arus terus (DC) yang digunakan pada dua elektrod (pada atau pada sampel) kepada jumlah isipadu dan arus permukaan di antara mereka.
• Rintangan, permukaan, ialah nisbah voltan arus terus (DC) yang digunakan pada dua elektrod (di permukaan sampel) kepada arus di antara mereka. Kerintangan permukaan ialah timbal balik kekonduksian permukaan.
• Rintangan, isipadu, ialah nisbah voltan arus terus (DC) yang digunakan pada dua elektrod (pada atau dalam sampel) kepada arus dalam isipadu sampel antara elektrod. Kerintangan isipadu ialah timbal balik kekonduksian isipadu.

Rintangan atau kekonduksian sampel bahan atau kapasitor ditentukan daripada mengukur kejatuhan arus atau voltan di bawah keadaan tertentu. Menggunakan sistem elektrod yang sesuai, kerintangan permukaan dan isipadu atau kekonduksian diukur secara berasingan. Kerintangan atau kekonduksian dikira apabila sampel yang diketahui dan dimensi elektrod diketahui.

Di antara pelbagai kajian ujian, pengukuran, analisis dan penilaian yang disediakan oleh organisasi kami untuk perniagaan dalam pelbagai sektor, dengan kakitangan terlatih dan pakar serta peralatan teknologi canggih, kami juga menyediakan perkhidmatan ujian yang ditakrifkan dalam kaedah ujian Standard ASTM D257-14 untuk rintangan DC. atau kekonduksian bahan penebat" piawai. memberi.