Serbuk Salutan EN ISO 8130

Dibangunkan oleh Pertubuhan Piawaian Antarabangsa (ISO) dan kemudiannya diterbitkan sebagai piawaian Eropah dalam skop usaha pengharmonian, piawaian “Serbuku Salutan EN ISO 8130” terdiri daripada subseksyen berikut yang diterbitkan di bawah tajuk yang sama:

Piawaian “EN ISO 8130-1 Bahagian 1: Penentuan taburan saiz zarah melalui penapisan” menerangkan kaedah untuk menentukan taburan saiz zarah serbuk salutan melalui analisis penapis. Taburan saiz zarah yang lebih kecil daripada 100 µm ditentukan melalui pembelauan laser (EN ISO 8130-13). Kaedah ini digunakan terutamanya untuk mengenal pasti bahan bersaiz besar atau kehadiran bahan cemar dan boleh digunakan sebagai prosedur kawalan kualiti (ujian lulus/gagal) dengan memeriksa jumlah yang tertahan pada satu penapis.

Saiz zarah berikut adalah tipikal untuk serbuk salutan, tetapi saiz zarah mungkin berbeza-beza bergantung pada aplikasi:

Teknologi filem nipis: 1 µm hingga 63 µm
Salutan elektrostatik: 10 µm hingga 200 µm
Kaedah katil terbendalir: 100 µm dan ke atas

Ayak dengan saiz mata jaring yang lebih kecil daripada 32 µm adalah tidak praktikal dan mudah tersumbat semasa penggunaan.

Pada prinsipnya, kuantiti serbuk salutan yang ditimbang diasingkan kepada pecahan menggunakan satu atau lebih penapis, dan jisim pecahan yang tinggal pada penapis ditentukan. Analisis penapis boleh dilakukan secara manual atau dengan mesin, menggunakan penapis individu atau satu set penapis. Laluan zarah serbuk salutan melalui jaringan penapis adalah disebabkan oleh graviti, ricih, atau daya aliran.

Piawaian “EN ISO 8130-2 Bahagian 2: Penentuan ketumpatan melalui piknometri perbandingan gas (kaedah pengadil)” menerangkan kaedah untuk menentukan ketumpatan semua jenis serbuk salutan menggunakan piknometri perbandingan gas.

Pada prinsipnya, ketumpatan dikira daripada jisim dan isipadu sampel ujian. Isipadu sampel ujian yang ditimbang ditentukan dengan mengukur isipadu gas yang tersesar di dalam bekas apabila sampel ujian diletakkan di dalamnya. Ini dicapai dengan mengukur perbezaan tekanan yang disebabkan oleh sesaran gas.

Piawaian “EN ISO 8130-3 Bahagian 3: Penentuan ketumpatan melalui piknometri anjakan cecair” menerangkan kaedah piknometri anjakan cecair untuk menentukan ketumpatan serbuk salutan. Kaedah ini adalah berdasarkan penentuan jisim dan isipadu sampel ujian. Serbuk salutan dengan ketumpatan sehingga 1 g/cm³ boleh diukur melalui persetujuan mengikut piawaian ISO 1183-1 dan kaedah yang sesuai.

Pada prinsipnya, ketumpatan serbuk salutan ditentukan dalam piknometer anjakan cecair menggunakan cecair yang membasahi sepenuhnya produk yang diuji tanpa mengembang atau melarutkannya.

Piawaian “EN ISO 8130-4 Bahagian 4: Pengiraan had letupan bawah” menerangkan kaedah untuk mengira had letupan bawah serbuk salutan, iaitu kepekatan minimum serbuk salutan yang akan membentuk campuran bahan letupan di udara. Kaedah ini adalah berdasarkan pengukuran nilai kalori kasar produk, seperti yang ditentukan oleh kaedah yang diterangkan dalam piawaian ISO 1928.

Pada prinsipnya, had letupan bawah serbuk salutan dikira dengan mengukur nilai kalori kasar melalui haba pembakaran 1 g produk menggunakan formula yang diberikan dalam piawaian. Secara alternatif, bermula daripada formula lain, had letupan bawah boleh dianggarkan dengan mendarabkan nilai kalori kasar setiap komponen mudah terbakar dengan jisim yang terdapat dalam 1 g produk.

Piawaian “EN ISO 8130-5 Bahagian 5: Penentuan sifat aliran campuran serbuk/udara” menerangkan kaedah untuk meramalkan sifat aliran serbuk salutan dan campuran udara. Keputusan yang diperoleh dipengaruhi oleh komposisi, ketumpatan, taburan saiz zarah dan bentuk zarah serbuk salutan, serta kecenderungan zarah untuk mengagregat dan menerima cas.

Pada prinsipnya, sejumlah serbuk salutan diletakkan di dalam bekas dan dibendalirkan dengan udara bersih dan kering di bawah keadaan suhu, kelembapan dan tekanan atmosfera yang diketahui. Ketinggian serbuk diukur semasa dan selepas pembendalirkan, dan jisim serbuk terbendalirkan yang mengalir melalui orifis tertentu dalam selang masa tertentu ditentukan. Pengukuran ini digunakan untuk mengira faktor pembendalirkan dan kadar aliran serbuk, yang bersama-sama menentukan sifat pengangkutan dan penyemburan serbuk.

Piawaian “EN ISO 8130-6 Bahagian 6: Penentuan masa gel serbuk salutan termoset pada suhu tertentu” menerangkan kaedah untuk menentukan masa gel serbuk salutan termoset pada suhu tertentu. Ia mentakrifkan kaedah untuk mengawal variasi kelompok dan memastikan kawalan kualiti serbuk salutan tertentu. Kaedah ini tidak terpakai pada serbuk salutan dengan masa gel ultra-pendek (kurang daripada 15 saat).

Pada prinsipnya, sampel serbuk salutan dipanaskan pada suhu tertentu dalam rongga blok pemanasan. Masa ditentukan apabila tiada lagi benang yang boleh dikeluarkan daripada produk cair.

Piawaian “EN ISO 8130-7 Bahagian 7: Penentuan kehilangan jisim semasa pembakaran” menerangkan kaedah untuk menentukan kehilangan jisim serbuk salutan yang digunakan melalui penyemburan elektrostatik, penyemburan berkelompok atau kaedah katil bendalir semasa pembakaran (pemanasan). Kaedah ini merupakan ujian mudah dan praktikal yang memberikan keputusan yang cukup tepat untuk serbuk salutan yang kehilangan kira-kira 2 peratus (mengikut jisim) semasa pembakaran (pemanasan). Melebihi 2 peratus, ketepatan berkurangan apabila kehilangan jisim meningkat. Kaedah ini menentukan jumlah semua bahan meruap, termasuk air. Ujian termogravimetrik yang diterangkan dalam siri piawaian ISO 11358 boleh digunakan sebagai kaedah perbandingan.

Pada prinsipnya, sampel ujian serbuk diletakkan di atas pinggan dan kemudian dibakar (dipanaskan). Kehilangan jisim yang berlaku semasa pembakaran dikira daripada penimbangan yang diambil sebelum dan selepas pembakaran.

Piawaian “EN ISO 8130-8 Bahagian 8: Penilaian kestabilan penyimpanan serbuk termoset” menerangkan kaedah untuk menganggarkan kestabilan penyimpanan serbuk salutan termoset. Piawaian ini merangkumi prosedur untuk menentukan perubahan dalam keadaan fizikal dan kereaktifan kimia serbuk salutan termoset, serta keupayaannya untuk membentuk salutan akhir yang memuaskan.

Pada prinsipnya, serbuk salutan termoset tertakluk kepada keadaan penyimpanan buatan pada suhu yang ditetapkan untuk tempoh masa tertentu. Kemudian, sebarang perubahan dalam kebendairan serbuk dan kecenderungannya untuk bergumpal atau mengembang direkodkan. Seterusnya, sebarang perubahan dalam keupayaan serbuk untuk bertindak balas secara kimia dan membentuk salutan akhir yang memuaskan dinilai. Keadaan di bahagian bawah bekas boleh disimulasikan dengan meletakkan kepingan pemberat di bahagian ujian untuk mensimulasikan pemampatan.

Piawaian “EN ISO 8130-9 Bahagian 9: Pensampelan” menerangkan kaedah untuk mengambil sampel serbuk salutan daripada penghantaran dan membahagikan sampel kepada kuantiti yang sesuai untuk menggunakan kaedah ujian yang sesuai yang dinyatakan dalam bahagian lain piawaian ini. Adalah diandaikan bahawa piawaian ini akan digunakan dan diaplikasikan oleh orang yang mempunyai kelayakan dan pengalaman yang sesuai. Prosedur ini bertujuan untuk dilakukan oleh kakitangan yang terlatih atau diselia dengan sewajarnya.
Piawaian “EN ISO 8130-10 Bahagian 10: Penentuan kecekapan pemendapan” menerangkan kaedah untuk menentukan nisbah peratusan jisim serbuk salutan semburan yang dimendapkan pada objek ujian di bawah pistol semburan dan keadaan persekitaran yang diketahui. Kaedah ini boleh digunakan untuk serbuk yang digunakan dengan pengecasan korona atau tribo dan boleh digunakan untuk membandingkan kecekapan pemendapan serbuk yang sama dengan pistol yang sama atau berbeza. Kaedah ini hanya digunakan untuk perbandingan apabila serbuk atau pistol dinilai secara berurutan, kerana kesan persekitaran dan peralatan boleh berbeza-beza dengan ketara dari semasa ke semasa dan lokasi.

Pada prinsipnya, kaedah ini terdiri daripada menyembur serbuk bercas pada kadar aliran yang diketahui dan di bawah keadaan suhu dan kelembapan yang diketahui. Serbuk disembur ke atas lima kepingan keluli yang sama, setiap satunya dibalut dengan kerajang aluminium. Jisim serbuk yang mendap pada kepingan tengah ditentukan, dan daripada ini, kecekapan pemendapan dikira. Proses ini dijalankan di dalam ruang pemindahan udara. Keputusan bergantung pada sifat serbuk berikut:

Komposisi kimia
keamatan
Taburan saiz zarah
Bentuk zarah
Sifat aliran udara campuran
kandungan lembapan
Piawaian “EN ISO 8130-11 Bahagian 11: Ujian aliran satah condong” menerangkan kaedah perbandingan untuk menentukan ciri-ciri aliran serbuk salutan termoset lebur pada satah yang condong pada sudut tertentu dengan satah mendatar. Tujuan kaedah ujian ini adalah untuk memberikan petunjuk tentang tahap aliran lebur yang mungkin berlaku semasa pengawetan serbuk salutan. Ciri ini menyumbang kepada penampilan permukaan dan tahap salutan pada tepi tajam. Ujian ini merupakan kaedah perbandingan untuk menyemak variasi berasaskan kelompok dalam tingkah laku serbuk salutan tertentu. Tiada korelasi dijangka antara keputusan yang diperoleh daripada serbuk salutan daripada komposisi yang berbeza. Kaedah ini tidak sesuai untuk serbuk salutan dengan masa gel kurang daripada 1 minit pada suhu ujian apabila dicirikan mengikut piawaian ISO 8130-6. Kaedah ini juga tidak sesuai untuk serbuk bertekstur.

Pada prinsipnya, serbuk salutan pengawetan haba dibentuk menjadi pelet bersaiz standard dan dicairkan pada plat condong yang dipanaskan, membolehkannya mengalir ke bawah. Kadar aliran diukur dalam tempoh masa tertentu dari kedudukan permulaan pelet.

Piawaian “EN ISO 8130-12 Bahagian 12: Penentuan Pematuhan” menerangkan kaedah visual untuk menentukan kemerosotan kualiti permukaan salutan akhir apabila dua serbuk salutan berbeza dicampurkan. Kualiti permukaan bergantung pada sifat serbuk salutan berikut:
Kereaktifan kimia
Komposisi kimia
Sifat lebur.

Permulaan, sifat dan tahap percanggahan visual sebahagian besarnya bergantung pada nisbah pencampuran serbuk. Sifat percanggahan rupa permukaan boleh menjelma dalam pelbagai cara yang diterangkan di sini.

Ujian ini berguna untuk meramalkan kemungkinan ketidakserasian yang timbul daripada pencampuran serbuk yang berbeza, semasa proses pengeluaran dan semasa penggunaan serbuk salutan.

Piawaian ini hanya menangani perubahan dalam aspek visual salutan. Siri campuran ini juga boleh digunakan untuk menguji sifat seperti sifat mekanikal, sifat kimia, sifat kakisan dan rintangan terhadap sinaran UV. Sifat-sifat selanjutnya boleh dipersetujui antara pihak-pihak yang berkaitan.

Pada prinsipnya, serbuk salutan dicampurkan dalam pelbagai nisbah, dan setiap campuran disapu pada panel ujian standard, dibakar, dan diperiksa untuk tanda-tanda ketidakserasian permukaan.

Piawaian “EN ISO 8130-13 Bahagian 13: Analisis saiz zarah melalui pembelauan laser” menerangkan kaedah untuk menentukan taburan saiz zarah sfera setara bagi serbuk salutan melalui pembelauan laser untuk zarah yang bersaiz antara 1 µm hingga 300 µm. Model optik yang berbeza mungkin diperlukan untuk saiz zarah yang lebih besar daripada 300 µm. Piawaian ini khusus untuk pengukuran serbuk salutan dan juga merujuk kepada piawaian ISO 13320, yang memberikan panduan tentang kesesuaian instrumen dan taburan saiz zarah. Pembelauan laser tidak sesuai untuk menentukan bahan bersaiz besar, yang boleh disahkan melalui analisis penapis seperti yang diterangkan dalam ISO 8130-1 atau analisis imej dinamik seperti yang diterangkan dalam ISO 13322-2.

Pada prinsipnya, sampel serbuk salutan dianalisis melalui penyerakan cahaya dinamik. Zarah serbuk menyerakkan cahaya, dan keamatannya diukur dari pelbagai sudut menggunakan pengesan berbilang tatasusunan untuk mendapatkan corak penyerakan. Corak ini kemudiannya ditukar kepada nilai berangka menggunakan model optik dan prosedur matematik yang sesuai, dan nisbah jumlah isipadu zarah untuk bilangan kelas saiz tertentu yang membentuk taburan saiz zarah volumetrik diperoleh.

Piawaian “EN ISO 8130-14 Bahagian 14: Terminologi” menerangkan terminologi khusus yang digunakan dalam bidang serbuk salutan. Istilah dan definisi lain yang berkaitan dengan cat dan varnis diberikan dalam piawaian ISO 4618.
Piawaian “EN ISO 8130-15 Bahagian 15: Reologi” menerangkan kaedah untuk menentukan sifat reologi serbuk salutan dalam kedua-dua keadaan zarahan dan leburnya.

Pada prinsipnya, sifat-sifat pembendarian yang berbeza ditentukan menggunakan reometer. Selain kelajuan putaran dan tork, halaju aliran udara melalui lapisan serbuk boleh dikawal dengan tepat, dan penurunan tekanan boleh ditentukan. Ini membolehkan analisis lengkap semua parameter pembendarian yang mempengaruhi proses salutan serbuk. Untuk mencirikan serbuk dalam keadaan leburnya, reometer yang mematuhi piawaian ISO 3219-2 harus digunakan untuk menentukan sifat lebur dan pempolimerannya.

Piawaian “EN ISO 8130-16 Bahagian 16: Penentuan ketumpatan melalui kaedah anjakan cecair dalam silinder penyukat” menerangkan kaedah untuk menentukan ketumpatan serbuk salutan melalui anjakan cecair dalam silinder penyukat. Kaedah ini adalah berdasarkan penentuan jisim dan isipadu sampel ujian. Ia boleh digunakan untuk semua jenis serbuk salutan.

Jika serbuk tidak mengembang apabila bersentuhan dengan bendalir anjakan yang digunakan, dan bendalir anjakan menggantikan udara di antara zarah serbuk, maka kaedah ini boleh digunakan dan setanding dengan kaedah yang diterangkan dalam ISO 8130-3.

Pada prinsipnya, ketumpatan serbuk salutan ditentukan oleh kaedah sesaran cecair dalam silinder penyukat. Pengukuran menggunakan cecair yang membasahi sepenuhnya produk yang diuji tanpa mengembang atau melarutkannya.

Selama bertahun-tahun, organisasi kami, dengan kakitangannya yang cekap dan berpengalaman, telah memahami keperluan pelanggannya, menyediakan perkhidmatan ujian lanjutan yang mereka perlukan, dan membantu mereka dalam penubuhan, pelaksanaan dan penambahbaikan sistem pengurusan. Dalam rangka kerja ini, kami juga menyediakan perkhidmatan ujian mengikut piawaian EN ISO 8130.