Piawaian "ASTM D6954-24 Panduan piawai untuk pengesanan dan ujian plastik yang merosot dalam alam sekitar melalui gabungan pengoksidaan dan biodegradasi" yang diterbitkan oleh Persatuan Pengujian dan Bahan Amerika (ASTM) menyediakan rangka kerja atau peta jalan untuk membandingkan dan menyusun kadar dan takat kehilangan sifat fizikal polimer dalam degradasi makmal terkawal oleh proses pengoksidaan terma dan foto-pengoksidaan, dalam proses pengoksidaan terma dan foto- persekitaran pelupusan selepas degradasi. Persekitaran pelupusan berbeza-beza daripada pendedahan dalam tanah, tapak pelupusan sampah, dan kompos perbandaran atau industri, di mana pengoksidaan terma boleh berlaku, kepada penutup tanah dan penggunaan pertanian, di mana pengoksidaan foto boleh berlaku.
Piawaian ini menggunakan tiga peringkat piawaian ASTM yang telah ditetapkan untuk mempercepatkan dan mengukur kehilangan berat badan dan molekul oleh kedua-dua proses haba dan foto-pengoksidaan dan proses abiotik lain (peringkat pertama), untuk mengukur biodegradasi (peringkat kedua), dan untuk menilai kesan ekologi produk daripada proses ini (peringkat ketiga).
Keadaan peringkat pertama yang dipilih untuk pengoksidaan terma dan foto-pengoksidaan mempercepatkan degradasi yang mungkin berlaku dalam persekitaran aplikasi dan pelupusan terpilih. Keadaan hendaklah termasuk julat kepekatan lembapan atau air mengikut penggunaan dan persekitaran pelupusan dalam fikiran. Kadar degradasi yang diukur pada suhu pengoksidaan biasa adalah perlu untuk membandingkan dan menilai polimer yang dinilai dalam aplikasi yang dipilih dan polimer tersebut mencapai berat molekul yang menghasilkan sisa terbiodegradasi yang boleh ditunjukkan menggunakan ujian biometrik ASTM untuk evolusi karbon dioksida yang sesuai dengan persekitaran yang dipilih. Sebagai contoh, data pengoksidaan dipercepatkan harus diperoleh pada julat suhu dan kelembapan yang tipikal bagi aplikasi dan persekitaran pelupusan yang dipilih, seperti dalam tanah (20 hingga 30 darjah), di darat (20 hingga 35 darjah), dan dalam kemudahan pengkomposan perbandaran atau industri (30 hingga 65 darjah). Untuk aplikasi dalam tanah, julat suhu dan lembapan tempatan mesti diambil kira kerana ia sangat berbeza mengikut geografi. Sekurang-kurangnya satu suhu sepatutnya hampir hampir dengan penggunaan akhir atau suhu pelupusan, tetapi dalam keadaan apa-apa pun ia tidak boleh melebihi 20 darjah dari suhu di mana ia dikeluarkan. Ia juga harus ditentukan bahawa polimer tidak mengalami perubahan fasa, seperti suhu peralihan kaca, dalam julat suhu ujian.
Sisa yang terhasil daripada pengoksidaan kemudiannya terdedah kepada persekitaran pelupusan atau penggunaan yang sesuai dalam kaedah ujian biometrik standard untuk mengukur kadar dan tahap biodegradasi (peringkat kedua).
Data yang dijana dalam penilaian peringkat pertama dan masa yang ditentukan untuk biodegradasi dalam persekitaran terpilih (peringkat kedua) membenarkan kedudukan berbanding polimer lain yang dinilai dalam keadaan persekitaran yang serupa dalam piawaian ini. Tahap dan tempoh biodegradasi mestilah konsisten dengan kaedah ASTM, dan semua sisa yang terhasil daripada peringkat pengoksidaan pertengahan dan biodegradasi mesti ditunjukkan sebagai selamat dari segi alam sekitar dan tidak berterusan (peringkat ketiga).
Untuk tujuan piawaian ini, sebagai tambahan kepada terma dan takrifan yang diberikan dalam ASTM D883 dan ASTM D6002, takrifan berikut digunakan:
Piawaian ini boleh digunakan untuk membandingkan dan menilai kadar dan tahap degradasi oksidatif terma bahan plastik mengikut julat berat molekul yang boleh ditentukan boleh terbiodegradasi dalam persekitaran terpilih. Selepas itu, biodegradasi polimer terdegradasi ini dalam pelbagai persekitaran seperti tanah, kompos perbandaran atau industri, tapak pelupusan, dan air boleh dibandingkan dan ditarafkan menggunakan kaedah ujian biometrik standard dan dengan mengukur evolusi karbon dioksida.
Jika pengkomposan perbandaran atau perindustrian ialah laluan pelupusan yang ditetapkan, piawaian ASTM D6400 ialah satu-satunya piawaian muktamad dan terpakai untuk mengukur biodegradasi dalam proses pengkomposan perbandaran atau industri. Biodegradasi berikutan pengoksidaan di bawah syarat yang termasuk dalam piawaian ini tidak memberikan takrifan "kompos perbandaran atau industri" atau konotasi bahawa amalan itu boleh diterima untuk pengkomposan dalam kemudahan pengkomposan komersial atau perbandaran.
Piawaian ini menggunakan pendekatan berasaskan kriteria berperingkat untuk menilai pengoksidaan berurutan dan kebolehbiodegradasian produk plastik dan kesan ekologi dalam aplikasi yang ditentukan. Setiap lapisan dalam piawaian ini termasuk ringkasan yang membentangkan objektif dan kaedah ujian, prinsip kaedah, tempoh ujian, dan tafsiran keputusan.
Pendekatan secara berperingkat dipilih untuk memisahkan peringkat degradasi oksidatif, biodegradasi dan kesan ekologi dengan mudah di makmal, tetapi dalam dunia nyata ketiga-tiganya berkemungkinan berlaku secara serentak dan bukannya secara berurutan.
Organisasi kami, yang telah cuba menyokong perniagaan dari setiap sektor dengan pelbagai ujian, pengukuran, analisis dan kajian penilaian yang telah dijalankan selama bertahun-tahun, mempunyai kakitangan yang kukuh yang mengikuti perkembangan dunia dalam bidang sains dan teknologi dan sentiasa memperbaiki dirinya. Dalam konteks ini, perkhidmatan ujian juga disediakan kepada perniagaan mengikut piawaian "ASTM D6954-24 Standard untuk pengesanan dan ujian plastik yang merosot dalam alam sekitar dengan gabungan piawaian pengoksidaan dan biodegradasi".
Anda boleh meminta kami mengisi borang kami untuk mendapatkan temujanji, mendapatkan maklumat terperinci atau meminta penilaian.
