ISO 1133-1 Penentuan Kadar Aliran Jisim Lebur (MFR) dan Kadar Aliran Isipadu Lebur (MVR) Termoplastik

Piawaian "Plastik ISO 1133-1 - Penentuan kadar aliran jisim cair (MFR) dan kadar aliran isipadu cair (MVR) termoplastik - Bahagian 1: Kaedah piawai" yang dibangunkan oleh Pertubuhan Piawaian Antarabangsa (ISO) menerangkan dua prosedur untuk menentukan kadar aliran jisim cair (MFR) dan kadar aliran isipadu cair (MVR) yang dinyatakan dalam keadaan suhu termoplastik dan load plastik. Prosedur A ialah kaedah pengukuran jisim. Prosedur B ialah kaedah pengukuran anjakan.

Biasanya, syarat ujian untuk mengukur kadar aliran leburan dinyatakan dalam piawaian bahan, dengan merujuk kepada piawaian ini. Keadaan ujian yang biasanya digunakan untuk termoplastik disertakan dalam lampiran piawai (Lampiran A).

Kadar aliran isipadu cair (MVR) amat berguna apabila membandingkan bahan dengan kandungan pengisi yang berbeza dan terisi berbanding termoplastik yang tidak terisi. Kadar aliran jisim cair (MFR) boleh ditentukan daripada pengukuran kadar aliran isipadu leburan (MVR), dan sebaliknya, jika ketumpatan leburan pada suhu ujian diketahui.

Piawaian ini juga berkemungkinan sah untuk termoplastik di mana tingkah laku reologi dipengaruhi semasa pengukuran oleh fenomena seperti hidrolisis (pecah rantai), pemeluwapan dan pemautan silang, tetapi hanya jika kesannya pada tahap yang terhad dan hanya jika kebolehulangan dan kebolehulangan berada dalam julat yang boleh diterima.

Piawaian ini tidak sesuai untuk bahan yang tingkah laku reologinya terjejas dengan ketara semasa ujian. Dalam kes sedemikian, ISO 1133-2 terpakai.

Kadar pemotongan yang digunakan dalam kaedah ini adalah jauh lebih rendah daripada yang digunakan dalam keadaan pemprosesan biasa, dan oleh itu, data yang diperoleh untuk pelbagai termoplastik menggunakan kaedah ini mungkin tidak selalu berkait dengan kelakuannya semasa pemprosesan. Kedua-dua kaedah digunakan terutamanya untuk kawalan kualiti.

Untuk tujuan piawaian ini, terma dan takrifan berikut digunakan:

• Kadar aliran jisim cair ialah kadar di mana resin lebur tersemperit melalui acuan dengan panjang dan diameter tertentu di bawah keadaan suhu, beban dan kedudukan omboh yang ditentukan dalam silinder plastometer penyemperitan. Kadar ditentukan oleh jisim tersemperit dalam masa yang ditentukan. Kadar aliran jisim dinyatakan dalam gram setiap 10 minit.
• Kadar aliran isipadu cair ialah kadar di mana resin lebur tersemperit melalui acuan dengan panjang dan diameter tertentu di bawah keadaan suhu, beban dan kedudukan omboh yang ditentukan dalam silinder plastometer penyemperitan. Kadar ditentukan oleh volum tersemperit dalam masa tertentu. Kadar aliran isipadu cair dinyatakan dalam sentimeter padu setiap 10 minit.
• Beban ialah gabungan daya yang dikenakan oleh jisim omboh dan sebarang berat tambahan atau berat yang ditentukan oleh keadaan ujian. Beban dinyatakan dalam kilogram sebagai jisim yang dikenakan olehnya.
• Beban termampat prabentuk ialah sampel ujian yang disediakan sebagai beban termampat sampel polimer. Untuk memastikan kemasukan cepat sampel ke dalam lubang silinder dan penyemperit bebas lompang, mungkin perlu untuk membentuk awal sampel, pada mulanya dalam bentuk serbuk atau kepingan, ke dalam beban termampat.
• Sejarah suhu masa ialah sejarah suhu dan masa sampel terdedah semasa ujian, termasuk penyediaan sampel.
• Acuan standard ialah acuan dengan panjang nominal 8.000 mm dan diameter lubang nominal 2.095 mm.
• Acuan separuh saiz ialah acuan dengan panjang nominal 4.000 mm dan diameter lubang nominal 1.050 mm.
• Plastik sensitif lembapan ialah plastik dengan sifat reologi yang sensitif kepada kandungan lembapan. Mereka menjalani hidrolisis apabila air yang diserap diserap dan dipanaskan di atas suhu peralihan kaca (untuk plastik amorf) atau takat lebur (untuk plastik semikrystalline), mengakibatkan penurunan jisim molar dan, akibatnya, penurunan kelikatan cair dan peningkatan kadar aliran jisim cair (MFR) dan kadar aliran isipadu cair (MVR).

Kadar aliran jisim cair (MFR) dan kadar aliran isipadu cair (MVR) ditentukan dengan menyemperit bahan lebur daripada silinder plastometer melalui dadu dengan panjang dan diameter tertentu di bawah keadaan suhu dan beban yang telah ditetapkan.

Untuk mengukur MFR (prosedur A), segmen extrudat bermasa ditimbang dan digunakan untuk mengira kadar penyemperitan dalam gram setiap 10 minit. Untuk mengukur MVR (prosedur B), jarak omboh bergerak dalam masa tertentu, atau masa yang diambil oleh omboh untuk menggerakkan jarak tertentu, direkodkan dan digunakan untuk mengira kadar penyemperitan dalam sentimeter padu setiap 10 minit. Jika ketumpatan leburan bahan pada suhu ujian diketahui, MVR boleh ditukar kepada MFR dan sebaliknya. Ketumpatan leburan diperlukan pada suhu dan tekanan ujian. Dalam amalan, tekanan adalah rendah, dan nilai yang diperoleh pada suhu ujian dan tekanan ambien adalah mencukupi.

Piawaian ISO 1133-1 adalah penting kerana ia menyediakan kaedah yang seragam dan boleh dipercayai untuk menentukan kadar aliran jisim cair (MFR) dan kadar aliran isipadu cair (MVR) bahan termoplastik. Pengukuran ini penting untuk kawalan kualiti, perbandingan bahan dan tingkah laku pemprosesan dalam industri plastik.

Piawaian ini dianggap penting atas sebab-sebab berikut:

• Penyeragaman seluruh industri: Tanpa kaedah yang konsisten seperti piawaian ISO 1133-1, makmal atau pengilang yang berbeza mungkin memperoleh hasil yang berbeza untuk bahan yang sama, menjadikan perbandingan tidak boleh dipercayai.
• Penilaian kebolehprosesan: MFR dan MVR ialah penunjuk kelikatan dan kelakuan aliran polimer apabila cair, yang membantu meramalkan prestasinya semasa kaedah pemprosesan seperti pengacuan suntikan atau penyemperitan.
• Spesifikasi dan ketekalan bahan: Pengilang menggunakan kadar aliran jisim cair (MFR) dan kadar aliran isipadu cair (MVR) untuk memastikan setiap kelompok plastik mempunyai sifat aliran konsisten yang diperlukan untuk mengekalkan kualiti produk.
• Pematuhan kawal selia dan kontrak: Banyak standard produk dan spesifikasi pelanggan merujuk kepada ISO 1133-1 untuk menentukan julat kadar aliran yang boleh diterima untuk bahan.
• Reka bentuk dan simulasi: Jurutera bergantung pada data MFR/MVR yang tepat untuk memodelkan gelagat aliran dalam alatan dan cetakan, yang memberi kesan kepada reka bentuk dan prestasi produk.

Sementara itu, standard ISO 1133-1 sesuai untuk kegunaan harian dalam kebanyakan aplikasi. Sebaliknya, standard ISO 1133-2 adalah penting apabila berurusan dengan bahan yang mungkin merendahkan, memaut silang atau sebaliknya berubah di bawah keadaan ujian.

Organisasi kami, yang telah menyokong perniagaan merentas semua sektor selama bertahun-tahun melalui pelbagai aktiviti ujian, pengukuran, analisis dan penilaian, mempunyai pasukan pekerja yang kukuh yang mengikuti perkembangan global dalam sains dan teknologi dan sentiasa meningkatkan diri mereka. Dalam konteks ini, kami juga menyediakan perkhidmatan ujian mengikut ISO 1133-1 Plastik - Penentuan kadar aliran jisim cair (MFR) dan kadar aliran isipadu cair (MVR) termoplastik - Bahagian 1: Kaedah standard.