Plastik ISO 11357 - Kalorimetri Pengimbasan Berbeza (DSC)

Piawaian ISO 11357, yang diterbitkan oleh Pertubuhan Piawaian Antarabangsa (ISO), terdiri daripada subseksyen berikut di bawah tajuk "Plastics - Differential Scanning Calorimetry (DSC)":

ISO 11357-1 Bahagian 1: Prinsip am
ISO 11357-2 Bahagian 2: Penentuan suhu peralihan kaca dan ketinggian langkah
ISO 11357-3 Bahagian 3: Penentuan suhu lebur dan penghabluran dan entalpi
ISO 11357-4 Bahagian 4: Penentuan kapasiti haba tentu
ISO 11357-5 Bahagian 5: Penentuan suhu dan masa lengkung tindak balas ciri, entalpi tindak balas dan darjah penukaran
ISO 11357-6 Bahagian 6: Penentuan masa aruhan pengoksidaan (OIT isoterma) dan suhu aruhan pengoksidaan (OIT dinamik)
ISO 11357-7 Bahagian 7: Penentuan kinetik penghabluran
ISO 11357-8 Bahagian 8: Penentuan kekonduksian terma

Prinsip asas yang mendasari teknik kalorimetri pengimbasan pembezaan ialah apabila sampel mengalami perubahan fizikal, seperti peralihan fasa, lebih atau kurang haba perlu mengalir ke dalamnya berbanding rujukan untuk mengekalkan kedua-duanya pada suhu yang sama.

Piawaian ISO 11357 direka untuk memantau dan mengukur pelbagai sifat polimer dan bahan campuran polimer dan fenomena berikut yang berkaitan dengannya:

Peralihan fizikal (peralihan kaca, peralihan fasa seperti lebur dan penghabluran, peralihan polimorfik dan seumpamanya)
Tindak balas kimia (pempolimeran, penghubung silang dan pengawetan elastomer dan termoset dan seumpamanya)
Kestabilan terhadap pengoksidaan
kapasiti haba

Piawaian ISO 11357-1 mentakrifkan pelbagai kaedah kalorimetri pengimbasan pembezaan (DSC) untuk analisis haba polimer dan campuran polimer seperti:

Termoplastik (dengan atau tanpa polimer, sebatian acuan dan bahan acuan lain, pengisi, gentian atau tetulang)
Termoset (bahan yang diisi, berserabut atau diperkukuh atau tidak diisi, tidak diawet atau diawet)
Elastomer (berisi atau tidak terisi, berserabut atau bertetulang)

Piawaian ISO 11357-2 mentakrifkan kaedah ujian untuk menentukan suhu peralihan kaca dan ketinggian langkah yang dikaitkan dengan peralihan kaca bagi plastik amorf dan separa kristal.

Piawaian ISO 11357-3 mentakrifkan kaedah ujian untuk menentukan suhu lebur dan penghabluran dan entalpi (jumlah termodinamik bersamaan dengan jumlah kandungan haba sistem) bagi plastik kristal atau separa kristal.

Piawaian ISO 11357-4 mentakrifkan kaedah ujian untuk menentukan kapasiti haba tentu plastik menggunakan kalorimetri pengimbasan pembezaan.

Piawaian ISO 11357-5 mentakrifkan kaedah ujian untuk menentukan suhu dan masa tindak balas, entalpi tindak balas dan darjah penukaran menggunakan kalorimetri pengimbasan pembezaan (DSC). Piawaian ini terpakai kepada monomer, prapolimer dan polimer dalam keadaan pepejal atau cecair.

Piawaian ISO 11357-6 mentakrifkan kaedah ujian untuk masa aruhan pengoksidaan (isoterma) dan suhu aruhan pengoksidaan (dinamik) bahan polimer melalui kalorimetri pengimbasan pembezaan (DSC). Piawaian ini boleh digunakan untuk resin poliolefin dalam bentuk terstabil atau terkompaun sepenuhnya sebagai bahan mentah atau produk siap.

ISO 11357-7 mentakrifkan kaedah ujian untuk menyiasat kinetik penghabluran polimer separa kristal menggunakan kalorimetri pengimbasan pembezaan (DSC) (kaedah ujian isoterma dan bukan isoterma). Piawaian ini hanya terpakai kepada polimer lebur. Kaedah ini tidak sesuai jika struktur molekul polimer diubah semasa ujian.

ISO 11357-8 mentakrifkan kaedah ujian untuk menentukan kekonduksian terma plastik dan komposit pepejal yang tidak diisi dan diisi atau diperkukuh gentian melalui kalorimetri pengimbasan pembezaan (DSC). Piawaian ini terpakai kepada bahan dengan kekonduksian terma sehingga 1 W/(mK).

Organisasi kami juga menyediakan perkhidmatan ujian kalorimetri pengimbasan pembezaan (DSC) untuk plastik dalam skop piawaian ISO 11357, dengan kakitangan terlatih dan pakar serta peralatan teknologi canggih, antara pelbagai ujian, pengukuran, analisis dan kajian penilaian yang disediakan untuk perniagaan dalam pelbagai sektor.