Sulfur dioksida terkenal dengan keagresifannya terhadap keluli dan aloi logam lain. Walaupun dalam bentuk tulen sebatian tidak bertindak balas dengan kuat dengan logam, ia boleh menjadi sangat menghakis apabila terdedah kepada atmosfera. Asid sulfurik terbentuk apabila sulfur dioksida bertindak balas dengan lembapan (air) dan oksigen. Sebatian berasid ini sangat menghakis dan boleh menyebabkan kemerosotan dipercepatkan substruktur keluli. Ion sulfat yang terbentuk pada permukaan lapisan lembapan adalah penyumbang utama kepada kakisan dipercepatkan pada permukaan logam.
Sulfur dioksida ialah gas tidak berwarna yang tergolong dalam keluarga gas yang dipanggil sulfur oksida. Ia bertindak balas pada permukaan pelbagai zarah pepejal bawaan udara, larut dalam air, dan boleh teroksida dalam titisan air di udara. Sulfur dioksida, hasil daripada pembakaran bahan api fosil yang mengandungi sulfur, memainkan peranan penting dalam kakisan atmosfera dalam suasana bandar dan jenis industri. Ia menyerap ke permukaan logam, mempunyai keterlarutan tinggi dalam air, dan cenderung membentuk asid sulfurik (hujan asid) dengan kehadiran filem lembapan. Ion sulfat terbentuk dalam lapisan lembapan permukaan dengan pengoksidaan sulfur dioksida, dan pembentukannya dianggap sebagai kesan utama sulfur dioksida dalam mempercepatkan kakisan.
Sulfur dioksida boleh dinyatakan dari segi kadar pemendapan atau kepekatan di udara. Kedua-dua pengukuran hendaklah dibuat mengikut piawaian “ISO 9225 Kakisan logam dan aloi – Kakisan atmosfera – Pengukuran parameter persekitaran yang mempengaruhi kakisan atmosfera”. Dalam piawaian “ISO 9223 Kakisan logam dan aloi – Kakisan atmosfera – Pengelasan, penentuan dan anggaran”, unit yang digunakan untuk kategori sulfur dioksida ialah kadar pemendapan sulfat dalam mg m-2 hari-1. Piawaian ini menentukan faktor asas dalam kakisan logam dan aloi atmosfera. Ini adalah kompleks suhu-kelembapan, pencemaran sulfur dioksida dan kemasinan di udara.
Sumber semula jadi sulfur dioksida termasuk pelepasan daripada gunung berapi, lautan, biodegradasi, dan kebakaran hutan. Sumber sulfur dioksida buatan manusia yang paling penting ialah pembakaran bahan api fosil, peleburan, pengeluaran asid sulfurik, penukaran pulpa kayu kepada kertas, pembakaran sampah, dan pengeluaran unsur sulfur.
Pembakaran arang batu adalah sumber terbesar sulfur dioksida buatan manusia, menyumbang kira-kira 50 peratus daripada pelepasan global tahunan, dan pembakaran minyak menyumbang bahagian 25 peratus hingga 30 peratus. Di atmosfera, sulfur dioksida bercampur dengan wap air untuk menghasilkan asid sulfurik. Pencemaran berasid ini boleh dibawa beratus batu oleh angin dan terkumpul sebagai hujan asid.
Hakisan sulfur dioksida merujuk kepada kakisan yang berlaku akibat tindak balas logam dengan sebatian sulfur dalam persekitaran suhu tinggi Akibat daripada kakisan ini, sulfur secara amnya menembusi sedikit di bawah ketebalan asal, membentuk lapisan sulfur pada permukaan. Proses ini biasanya dipanggil kakisan sulfida dalam literatur kakisan. Hakisan sulfur dioksida boleh berlaku di mana-mana sebatian sulfur terdapat dalam aliran hidrokarbon dan suhu melebihi kira-kira 230 darjah.
Ujian kakisan sulfur dioksida ialah ujian makmal yang dijalankan ke atas cecair penebat elektrik dan mengesan kehadiran sulfur yang menghakis dalam sampel. Sulfur menghakis boleh dalam bentuk sulfur unsur atau sebatian sulfur yang tidak stabil secara haba. Sulfur berunsur berbahaya serta-merta kepada pengubah, manakala sebatian sulfur yang tidak stabil secara haba berpotensi berbahaya. Bentuk sulfur ini menyebabkan kakisan logam seperti kuprum dan perak.
Masalah sulfur menghakis menarik banyak perhatian dalam industri. Apabila transformer beroperasi pada suhu yang cukup tinggi, sebatian sulfur yang tidak stabil dalam minyak bertukar menjadi sebatian sulfur yang menghakis. Sebatian sulfur menghakis menyerang konduktor kuprum, menyebabkan pembentukan sulfida tembaga, sebahagian daripadanya larut dalam minyak. Tembaga sulfida mempunyai pertalian untuk penebat kertas dan membentuk lapisan pada dan dalam kertas. Tembaga sulfida mencipta laluan konduktif yang akhirnya menyebabkan kegagalan dan merosot sifat penebat kertas.
Dalam ujian kakisan sulfur dioksida, piawaian "Kaedah ujian Standard ASTM D1275-15 untuk sulfur menghakis dalam cecair penebat elektrik" yang dibangunkan oleh Persatuan Pengujian dan Bahan Amerika (ASTM) biasanya digunakan. Piawaian ini menerangkan kaedah ujian untuk pengesanan sebatian sulfur yang menghakis (kedua-dua bukan organik dan organik) dalam cecair penebat elektrik. Cecair penebat baharu dan dalam perkhidmatan mungkin mengandungi unsur sulfur atau sebatian sulfur, atau kedua-duanya, yang menyebabkan kakisan di bawah syarat penggunaan tertentu. Kaedah ujian ini direka bentuk untuk mengesan kehadiran atau kecenderungan untuk membentuk sulfur bebas dan sebatian sulfur menghakis dengan membawa kuprum atau perak bersentuhan dengan cecair penebat di bawah keadaan yang ditetapkan.
Di antara pelbagai ujian, pengukuran, analisis dan kajian penilaian yang disediakan untuk perniagaan dalam pelbagai sektor, organisasi kami juga menyediakan perkhidmatan ujian kakisan sulfur dioksida dengan kakitangan terlatih dan pakar serta peralatan teknologi canggih.
Anda boleh meminta kami mengisi borang kami untuk mendapatkan temujanji, mendapatkan maklumat terperinci atau meminta penilaian.
