DIN 51718 Pengujian Bahan Api Pepejal - Penentuan Kandungan Air dan Tahap Kelembapan Sampel Analisis

Piawaian “DIN 51718 Pengujian bahan api pepejal - Penentuan kandungan air dan kandungan lembapan sampel analitikal”, yang diterbitkan oleh Institut Standardisasi Jerman (DIN), menerangkan prosedur piawai untuk menentukan kandungan air dan kandungan lembapan sampel analitikal dalam bahan api pepejal.

Kandungan lembapan merupakan salah satu parameter kualiti yang paling penting untuk bahan api pepejal. Ia secara langsung mempengaruhi:

Nilai kalori (nilai pemanasan),
Pengiraan jisim,
Menukar keputusan analisis kepada keadaan rujukan (cth., asas kering, bebas air dan bebas abu),
Tingkah laku penyimpanan, pengangkutan dan kecekapan pembakaran.

Oleh itu, penentuan kandungan lembapan yang tepat adalah penting untuk perdagangan arang batu, loji janakuasa, pengeluaran kok, pensijilan bioarang, bahan api biojisim dan kawalan kualiti bahan api.

Piawaian ini terpakai kepada bahan api pepejal seperti:

arang batu keras
Arang batu/lignit perang
kok
Briket
gambut
Bahan api pepejal lain yang serupa (termasuk dalam praktiknya beberapa biobahan api dan bioarang)

Piawaian DIN 51718 mentakrifkan tiga kaedah utama untuk menentukan jumlah kandungan air, dipilih berdasarkan jenis bahan api, saiz zarah, tahap kelembapan yang dijangkakan dan ketepatan yang diperlukan:

Kaedah A: Pengeringan dua peringkat (biasanya kaedah rujukan untuk arang batu):
Peringkat pertama: Pra-pengeringan lembut pada suhu kira-kira 40 darjah (untuk menghilangkan kelembapan permukaan/bebas tanpa penguraian).
Peringkat kedua: Pengeringan akhir (kelembapan higroskopik) kepada jisim malar pada kira-kira 106 darjah.

Kaedah ini amat sesuai untuk arang batu keras dan kok bagi mencegah pengoksidaan atau kehilangan bahan meruap.

Kaedah B: Pengeringan langsung pada suhu tinggi:
Pengeringan satu peringkat pada suhu 105–110 darjah (pengeringan ketuhar biasa sehingga jisim malar dicapai).
Ia biasanya digunakan untuk banyak bahan api pepejal di mana tiada sensitiviti tertentu terhadap suhu.
Kaedah C: Prosedur alternatif/dipermudahkan (bergantung pada contoh)
Digunakan dalam situasi khas (cth., bahan api yang sangat basah atau pemeriksaan rutin yang cepat).

Untuk memastikan kebolehulangan, suhu yang tepat, masa pengeringan, jisim sampel (kira-kira 1-50 g bergantung pada peringkat), jenis mangkuk pijar, penyejukan dalam pengering dan formula pengiraan (peratusan kandungan air) telah ditentukan dengan tepat.

Kaedah pengiraan adalah standard. Keputusan biasanya dilaporkan sebagai diterima atau ditukar kepada asas lain.

Piawaian DIN 51718 secara teknikalnya sangat serupa dengan (dan secara amnya dianggap setara dalam praktiknya) piawaian berikut:

ISO 589 Arang batu keras - Penentuan jumlah kelembapan (kaedah dua peringkat)
Siri CEN/TS 14774: Biobahan api pepejal – Penentuan kandungan lembapan (kaedah pengeringan ketuhar)

Banyak makmal dan sistem pensijilan (contohnya, pensijilan bioarang Eropah, piawaian bioarang C-Sink global) secara eksplisit mengiktiraf piawaian DIN 51718 (khususnya Kaedah A) sebagai prosedur yang diterima atau setara di samping versi ISOnya.

Aplikasi praktikal semasa piawaian ini adalah seperti berikut:

Makmal arang batu dan kok
Kawalan kualiti biojisim dan pelet kayu.
Pengeluaran dan pensijilan bioarang (sering merujuk kepada piawaian DIN 51718 untuk kandungan bahan kering/kelembapan)
Pemeriksaan bahan api di loji janakuasa
Penyelidikan dan pembangunan dalam bidang pemprosesan bahan api pepejal.

Secara ringkasnya, piawaian DIN 51718 menggariskan kaedah untuk menentukan kandungan air (kelembapan) bahan api mineral pepejal seperti arang batu dan kok. Kandungan kelembapan merupakan salah satu parameter terpenting yang mempengaruhi kualiti bahan api, nilai kalori, sifat penyimpanan dan kecekapan pembakaran.

Piawaian DIN 51718 terutamanya terpakai kepada perkara berikut:

arang batu keras
Lignit (arang batu perang)
Kok
Briket
Bahan api mineral pepejal lain

Piawaian ini mentakrifkan prosedur untuk menentukan jumlah kelembapan atau kandungan kelembapan analitikal melalui pengeringan terkawal di bawah keadaan tertentu. Penentuan adalah berdasarkan:

Menimbang sampel bahan api yang telah disediakan.
Pengeringan di bawah keadaan kelembapan dan suhu terkawal.
Menimbang semula sampel yang telah kering.
Dikira sebagai kehilangan jisim.

Kandungan lembapan dinyatakan sebagai peratusan daripada jisim sampel asal.

Langkah-langkah kaedah ini secara amnya adalah seperti berikut:

Penyediaan sampel (penghancuran dan penghomogenan)
Menimbang sampel ujian
Pengeringan ketuhar (biasanya sekitar 105 darjah di bawah keadaan atmosfera)
Penyejukan dalam desikator
Penimbangan terakhir
Pengiraan kelembapan

Penentuan kandungan lembapan dianggap penting atas sebab-sebab berikut:

Pembetulan nilai kalori: Air tidak menyumbang kepada tenaga pembakaran. Kelembapan yang lebih tinggi mengurangkan nilai haba berkesan.
Penyimpanan dan pengangkutan: Kelembapan berlebihan:
Ia meningkatkan kos pengangkutan.
Ia menggalakkan degradasi biologi (terutamanya dalam lignit).
Meningkatkan risiko pemanasan spontan.
Kawalan proses: Loji janakuasa dan dandang perindustrian memerlukan kualiti bahan api yang konsisten untuk pembakaran yang stabil.

Piawaian DIN 51718 digunakan secara meluas dalam bidang berikut:

Loji pengeluaran tenaga
Makmal perdagangan arang batu dan kawalan kualiti
Kemudahan pengeluaran Coke
tumbuhan simen
industri keluli

Piawaian DIN 51718 adalah sebahagian daripada siri piawaian DIN 51700 yang lebih luas yang merangkumi pengujian bahan api pepejal. Secara teknikalnya, ia serasi dengan piawaian antarabangsa berikut:

ISO 589 Arang batu keras - Penentuan kelembapan total
ASTM D3173 Kaedah ujian piawai untuk menentukan kandungan lembapan dalam sampel analisis arang batu.

Walaupun kaedahnya serupa, terdapat sedikit perbezaan dalam suhu pengeringan, penyediaan sampel atau prinsip pelaporan.

Penentuan kelembapan yang tepat membolehkan perkara berikut:

Amalan perdagangan adil
Pengiraan prestasi tenaga yang boleh dipercayai
Pematuhan dengan peraturan perundangan
Kecekapan pembakaran yang dioptimumkan

Kesimpulannya, piawaian DIN 51718 kekal sebagai piawaian asas dalam analisis bahan api, yang memberikan nilai kelembapan yang boleh dipercayai dan setanding untuk bahan api pepejal. Walaupun terdapat norma khusus biobahan api yang lebih baharu, ia masih banyak disebut dan digunakan hari ini. Memandangkan kelembapan secara langsung mempengaruhi nilai tenaga, tingkah laku pengendalian dan prestasi perindustrian, piawaian ini memainkan peranan penting dalam makmal ujian bahan api dan industri pengeluaran tenaga.

Selama bertahun-tahun, organisasi kami, dengan kakitangannya yang cekap dan berpengalaman, telah memahami keperluan pelanggannya, menyediakan perkhidmatan ujian lanjutan yang mereka perlukan, dan membantu mereka dalam penubuhan, pelaksanaan dan penambahbaikan sistem pengurusan. Dalam rangka kerja ini, kami juga menyediakan perkhidmatan ujian mengikut piawaian DIN 51718.