Plastik ISO 22088 - Penentuan Rintangan kepada Retak Tekanan Alam Sekitar (ESC)

Piawaian ISO 22088, yang dibangunkan oleh Pertubuhan Piawaian Antarabangsa (ISO), terdiri daripada subseksyen berikut di bawah tajuk utama "Plastik - Penentuan rintangan kepada keretakan tekanan persekitaran (ESC)":

ISO 22088-1 Bahagian 1: Panduan am
ISO 22088-2 Bahagian 2: Kaedah beban tegangan malar
ISO 22088-3 Bahagian 3: Kaedah jalur berpintal
ISO 22088-4 Bahagian 4: Kaedah menekan bola atau pin
ISO 22088-5 Bahagian 5: Kaedah ubah bentuk tegangan malar
ISO 22088-6 Bahagian 6: Kaedah kadar terikan perlahan

Apabila bahan plastik diregangkan di udara di bawah takat hasil, keretakan tegasan berlaku selepas masa yang sangat lama. Voltan ini boleh menjadi dalaman atau luaran, atau gabungan kedua-duanya. Pendedahan serentak kepada persekitaran kimia dan tekanan atau terikan mengakibatkan masa henti yang lebih singkat berbanding dengan persekitaran lengai. Keretakan tegasan alam sekitar (ESC) dipamerkan oleh banyak bahan, termasuk plastik. Regangan atau regangan jangka panjang yang dibenarkan boleh dikurangkan dengan ketara.

Secara umum, keretakan tegasan alam sekitar berlaku melalui proses berikut:

Pembentukan lompang mikro dalam sampel dengan kepekatan tegasan mikroskopik selepas tegasan dikenakan.
Pembentukan dan pertumbuhan seterusnya makrokaviti yang terhasil daripada pemecahan ikatan antara molekul dalam rongga yang dibentuk oleh tindakan persekitaran kimia, dan pembentukan retakan yang terdiri daripada rongga dan fibril yang saling berkaitan.
Pertumbuhan rekahan akibat pecahan fibrillar akibat tekanan yang dikenakan dan sentuhan dengan medium kimia.

Retak boleh menembusi sepenuhnya melalui ketebalan bahan, membelah bahan kepada dua atau lebih kepingan, atau terhenti apabila ia mencapai kawasan tekanan rendah atau morfologi bahan yang berbeza.

Menentukan keretakan tegasan persekitaran adalah rumit kerana ia dipengaruhi oleh banyak parameter, termasuk:

Uji saiz sampel
Keadaan spesimen ujian (orientasi, struktur, tegasan dalaman)
Penyediaan sampel
Sejarah haba sampel
tekanan dan ketegangan
Suhu ujian
Tempoh ujian
persekitaran kimia
Kaedah penggunaan tekanan dan terikan

Mengekalkan semua kecuali satu parameter tetap, kesan relatif parameter pembolehubah pada retak tegasan persekitaran dinilai. Tujuan utama pengukuran ini adalah untuk menentukan kesan relatif pendedahan kimia pada plastik.

Piawaian ISO 22088-1 menyediakan maklumat dan panduan umum mengenai pemilihan kaedah ujian yang digunakan untuk menentukan keretakan tegasan alam sekitar bahan termoplastik. Kaedah ujian yang diterangkan dalam bahagian lain hanya terpakai untuk bahan termoplastik. Ini pada asasnya adalah ujian penjujukan dan tidak bertujuan untuk menyediakan data untuk digunakan untuk reka bentuk atau ramalan prestasi.

Bagi tujuan piawaian ini,

Suhu ujian merujuk kepada suhu di mana spesimen ujian bersentuhan dengan persekitaran ujian semasa di bawah tekanan.
Tempoh percubaan merujuk kepada masa spesimen ujian bersentuhan dengan persekitaran ujian semasa di bawah tekanan.
Medium ujian merujuk kepada cecair, gas, pes, pepejal, atau medium kimia lain yang dipilih untuk sentuhan dengan spesimen ujian semasa ujian.
Indeks ESC menyatakan nisbah nilai ciri petunjuk ralat yang ditentukan dalam persekitaran ujian kepada nilai yang ditentukan dalam persekitaran rujukan (biasanya udara) yang diukur pada suhu ujian yang sama selepas tempoh ujian yang sama.
Indeks ESC menyatakan nisbah nilai voltan putus yang ditentukan dalam persekitaran ujian kepada nilai yang ditentukan dalam persekitaran rujukan (biasanya udara) untuk masa pendedahan yang sama.
Indeks ESC merujuk kepada nilai tegasan ricih yang dinormalkan, yang mengukur kerentanan keretakan tegasan alam sekitar bahan yang berbeza kepada persekitaran tertentu.

Piawaian ISO 22088-2 menerangkan kaedah ujian untuk penentuan rekahan tekanan persekitaran termoplastik apabila dikenakan beban tegangan yang berterusan dengan kehadiran bahan kimia. Piawaian ini boleh digunakan untuk menguji spesimen yang disediakan melalui pengacuan atau pemesinan dan digunakan untuk penilaian retak tegasan alam sekitar bagi kedua-dua bahan plastik yang terdedah kepada persekitaran yang berbeza dan bahan plastik berbeza yang terdedah kepada persekitaran tertentu. Ini terutamanya ujian kedudukan dan tidak bertujuan untuk menyediakan data untuk digunakan untuk reka bentuk atau ramalan prestasi.

Piawaian ISO 22088-3 menerangkan kaedah ujian untuk menentukan rintangan keretakan tegasan persekitaran termoplastik apabila tertakluk kepada tegasan lentur yang berterusan dengan kehadiran bahan kimia. Keretakan tegasan alam sekitar ditunjukkan oleh perubahan sifat penunjuk yang dipilih dengan sewajarnya bagi spesimen yang ditegaskan dalam persekitaran untuk tempoh masa tertentu. Kaedah ujian ini sesuai untuk menentukan rintangan plat dan spesimen ujian rata, terutamanya kerentanan kawasan permukaan setempat spesimen kepada retak tegasan persekitaran.

Piawaian ISO 22088-4 menerangkan kaedah menekan bola atau pin untuk menentukan tingkah laku rekahan tekanan alam sekitar plastik melalui ujian tegasan berterusan. Kaedah ini boleh digunakan untuk produk siap dan spesimen ujian yang disediakan melalui pengacuan atau pemesinan, dan boleh digunakan untuk menentukan keretakan tegasan alam sekitar serta menilai tingkah laku retak tegasan alam sekitar produk atau bahan plastik yang terdedah kepada persekitaran yang berbeza.

Piawaian ISO 22088-5 menerangkan kaedah untuk menentukan tingkah laku rekahan tekanan persekitaran termoplastik apabila mengalami ubah bentuk tegangan yang berterusan dengan kehadiran persekitaran kimia. Ia boleh digunakan untuk menguji spesimen yang disediakan melalui pengacuan atau pemesinan, dan boleh digunakan untuk menilai tingkah laku retak tegasan alam sekitar bahan plastik yang terdedah kepada persekitaran yang berbeza, serta untuk menentukan tingkah laku retak tegasan alam sekitar bahan plastik berbeza yang terdedah kepada tertentu. persekitaran.

Piawaian ISO 22088-6 menerangkan prosedur untuk menilai kerentanan keretakan tegasan alam sekitar bahan polimer dalam persekitaran kimia dengan meningkatkan tegasan yang dikenakan pada spesimen tegangan secara perlahan pada kadar tetap. Ia boleh digunakan untuk menguji spesimen yang disediakan melalui pengacuan atau pemesinan dan boleh digunakan untuk menilai kerentanan keretakan tegasan persekitaran relatif bagi bahan yang terdedah kepada persekitaran yang berbeza atau kerentanan retak tegasan persekitaran relatif bagi plastik berbeza yang terdedah kepada persekitaran tertentu.

Antara pelbagai ujian, pengukuran, analisis dan penilaian yang disediakan oleh organisasi kami untuk perniagaan dalam pelbagai sektor, kami juga menawarkan perkhidmatan ujian untuk menentukan rintangan plastik terhadap keretakan tekanan persekitaran, selaras dengan piawaian ISO 22088, hasil daripada kakitangan kami yang terlatih dan pakar serta peralatan teknologi canggih.