DIN 50929-3 Kakisan Logam - Kemungkinan Kakisan Bahan Logam Apabila Terdedah kepada Kakisan Luaran - Talian Paip dan Komponen Struktur Terkubur dan Bawah Air

Spesifikasi yang diberikan dalam piawaian "DIN 50929-3 Kakisan logam - Kemungkinan kakisan bahan logam apabila terdedah kepada kakisan luaran - Saluran paip dan komponen struktur tertimbus dan bawah air" yang dibangunkan oleh Institut Penyeragaman Jerman (DIN) adalah untuk paip logam yang permukaan luar bersentuhan dengan tanah atau air permukaan Ia bertujuan untuk menyediakan asas untuk meramalkan kemungkinan kakisan garisan, vesel dan komponen struktur.

Kemungkinan kakisan unsur-unsur ini dikawal bukan sahaja oleh sifat bahan dan bahan menghakis, tetapi juga oleh reka bentuk, dimensi dan pengaruh elektrokimia luaran. Oleh kerana parameter ini tidak boleh selalu ditakrifkan dengan ketepatan yang mencukupi, kemungkinan tingkah laku kakisan hanya boleh dianggarkan. Selain memberikan maklumat tentang jenis dan tahap kakisan yang dijangkakan, ramalan tersebut juga menyediakan asas untuk menentukan langkah perlindungan yang boleh atau patut diambil. Piawaian semasa adalah berdasarkan maklumat yang diberikan dalam piawaian DIN 50929-1.

Untuk tujuan piawaian ini, konsep yang ditakrifkan dalam piawaian DIN 50900 serta konsep yang diberikan dalam piawaian DIN 50929-1 dan DIN 30676 adalah sah. Selain itu, takrifan berikut akan digunakan:

• Bahan yang boleh dicairkan ialah pecahan tanah liat dan kelodak tanah yang terdiri daripada zarah-zarah yang lebih kecil daripada 0,06 mm, dipisahkan dengan elutriasi dari bekas tertentu pada kadar aliran tertentu sehingga air yang melimpah menjadi jernih sepenuhnya.
• Kohesi ialah fungsi nisbah tanah liat kepada kelodak, iaitu kandungan bahan yang boleh dicairkan. Kesepaduan mencirikan tahap pengudaraan tanah.
• Komponen struktur ialah struktur tertanam seperti cerucuk kepingan, tapak tiang, cerucuk terdorong, dan struktur yang serupa.

Bahan yang diliputi dalam piawaian ini adalah yang dinyatakan dalam piawaian DIN 50929-1. Jika bahan lain digunakan, kepakaran diperlukan sama ada dan sejauh mana spesifikasi piawaian di atas digunakan.

Penilaian bahan menghakis dilakukan dengan memeriksa parameter dalam jadual yang diberikan dalam piawai dan berdasarkan penilaian yang dinyatakan di dalamnya. Penarafan ini digunakan dalam pelbagai cara untuk pelbagai jenis kakisan dan bahan tertentu.

Walaupun bahan ferus tanpa aloi dan aloi rendah yang bersentuhan dengan tanah mungkin mengalami penyahmukaan seragam akibat daripada kakisan, pitting yang meluas atau dalam adalah peraturan. Fenomena kakisan tempatan biasanya dikaitkan dengan pembentukan sel kakisan atau kesan katod arus yang digunakan. Tanah dibahagikan kepada kategori tanah berdasarkan kekakisannya. Dasar laut dan tasik tidak boleh dinilai berdasarkan maklumat yang diberikan di bawah.

Dengan ketiadaan sel kepekatan, terutamanya sel pengudaraan, kakisan bebas hampir tidak pernah ditemui. Sampel yang digunakan dalam ujian kakisan medan yang dilakukan dalam tanah homogen untuk menilai keagresifan tanah boleh mensimulasikan keadaan kakisan bebas homogen dengan pasti. Kadar penyingkiran adalah kira-kira 0,01 hingga 0,1 mm setahun dan secara amnya menurun dari semasa ke semasa apabila salutan terbentuk. Syarat-syarat ini juga terpakai, pada tahap yang terhad, kepada struktur bersaiz kecil jika risiko daripada mana-mana katod arus terkesan dikecualikan dan tanah adalah homogen. Ini termasuk saluran paip yang elemennya tidak bersambung secara geseran ke arah paksi, serta saluran paip yang dilengkapi dengan sarung rintangan tinggi yang menunjukkan kecacatan kecil.

Untuk menganggarkan kemungkinan kakisan, penarafan yang diberikan dalam jadual digunakan. Penarafan ini diperoleh daripada analisis tanah dan maklumat tentang faktor tempatan. Jumlah penilaian dikira daripada persamaan. Jumlah penarafan ini digunakan mengikut jadual untuk menganggarkan kebarangkalian kakisan bebas pada titik pensampelan yang berkaitan dan untuk mengelaskan tanah, tetapi tidak membenarkan sebarang sel kepekatan komprehensif yang mungkin terdapat dalam tanah heterogen.

Selalunya terdapat kemungkinan peningkatan kakisan disebabkan oleh sel kepekatan dalam tanah yang sangat tercemar (tanah yang tercemar dengan abu bahan api, sanga, serpihan arang batu, kok, sampah, runtuhan, air sisa) dan di mana sel terbentuk dengan kehadiran katod arus yang diresapi.

Pendek kata, kakisan, lebih khusus lagi, kakisan pitting, yang berlaku secara berlebihan dalam persekitaran marin, membawa kepada pengurangan ketara dalam hayat perkhidmatan bahan, mengakibatkan kerugian ekonomi yang besar dan juga bencana alam sekitar dan kehilangan nyawa.

Di antara pelbagai kajian ujian, pengukuran, analisis dan penilaian yang telah dijalankan oleh organisasi kami untuk perniagaan dalam pelbagai sektor, dengan kakitangan terlatih dan pakar serta peralatan teknologi termaju, "DIN 50929-3 Kakisan logam - Kemungkinan kakisan bahan logam apabila terdedah kepada kakisan luaran - Terkubur dan di bawah air Ia juga menyediakan perkhidmatan ujian yang ditakrifkan dalam piawaian "talian paip dan komponen struktur".