Ujian Pekali Penyerapan Bunyi

Pekali penyerapan bunyi bahan ialah kuantiti yang menentukan berapa banyak keamatan bunyi yang masuk tidak dipantulkan oleh bahan. Pekali penyerapan bunyi digunakan untuk menilai kecekapan penyerapan bunyi bahan. Nilai ini ialah nisbah tenaga yang diserap kepada tenaga masuk dan dilambangkan dengan "α". Jika tenaga akustik boleh diserap sepenuhnya, nilai “α” ialah 1.

Pekali penyerapan bunyi bahan adalah berkaitan frekuensi dan berbeza-beza pada frekuensi yang berbeza. Lengkung ciri frekuensi pekali penyerapan bunyi boleh digunakan untuk menunjukkan sepenuhnya ciri-ciri penyerapan bunyi bagi frekuensi yang berbeza. Oleh kerana ia tidak mudah untuk membandingkan dan menentukan, purata pekali penyerapan bunyi, iaitu purata pekali penyerapan bahan akustik pada set frekuensi tertentu, digunakan untuk memudahkan.

Kapasiti penyerapan bunyi bagi elemen bangunan tertentu ditakrifkan oleh pekali penyerapan bunyi, yang sama dengan hasil darab pekali penyerapan bunyi dan luas permukaan penyerap bunyi.

Parameter yang paling menggambarkan penyerapan bunyi bahan ialah pekali serapan "α". Ia ditakrifkan sebagai nisbah tenaga bunyi yang diserap oleh permukaan kepada kejadian tenaga bunyi pada permukaan itu dan mengambil nilai antara 0 dan 1. Pekali penyerapan bunyi bergantung pada sudut kejadian. Walau bagaimanapun, apabila terdapat medan bunyi meresap memanjang ke atas permukaan, diandaikan bahawa gelombang bunyi berkemungkinan sama melanda permukaan dari semua arah. Parameter ini juga bergantung pada kekerapan gelombang bunyi, dan oleh itu dalam literatur nilai ditunjukkan untuk jalur frekuensi standard. Penyerap berliang dan berserabut adalah paling cekap pada frekuensi yang lebih tinggi, tetapi juga berfungsi dengan baik pada frekuensi pertengahan dan rendah jika cukup tebal atau disokong oleh jurang udara.

Penyerapan bunyi bahan berserabut boleh diukur dengan dua cara: dalam ruang bergema atau dalam tiub impedans. Kaedah masa berkumandang menyerupai keadaan yang dihadapi dalam bangunan. Dalam piawaian "ISO 354 Acoustics - Measurement of sound absorption in a reverberation chamber" yang dibangunkan oleh International Organization for Standardization (ISO), ia bertujuan untuk mengukur pekali penyerapan bunyi bahan akustik yang digunakan sebagai aplikasi dinding atau siling dalam ruang gema. atau kawasan serapan bunyi yang setara bagi objek seperti perabot, orang atau penyerap ruang Satu kaedah ujian diterangkan. Kaedah ini tidak bertujuan untuk digunakan untuk mengukur sifat penyerapan resonator yang dilembapkan lemah. Keputusan yang diperolehi boleh digunakan untuk tujuan perbandingan dan pengiraan reka bentuk dari segi akustik bilik dan kawalan hingar.

Mengikut piawaian ini, ujian mesti dijalankan di dalam ruang gema dengan volum 200 m3 untuk mencipta medan bunyi herotan yang cukup meresap. Luas sampel ujian yang hendak diletakkan di dalam bilik hendaklah antara 10 m2 dan 12 m2. Pemasangan spesimen ujian bergantung pada jenis atau penggunaan bahan dan beberapa pemasangan diseragamkan dalam piawaian ini. Memandangkan masa gema adalah berkadar songsang dengan penyerapan, pekali penyerapan bunyi dikira daripada ukuran masa gema. Masa dengung diukur dengan dan tanpa sampel ujian untuk membolehkan pengiraan penyerapan yang disediakan oleh sampel. Dengan membahagikan penyerapan dengan luas sampel, nilai pekali penyerapan "α" per unit luas diperolehi.

Untuk tujuan piawaian ini, terma dan takrifan berikut digunakan:

• Lengkung pereputan ialah perwakilan grafik pereputan tahap tekanan bunyi dalam bilik dari semasa ke semasa selepas sumber bunyi berhenti.
• Masa gema ialah masa dalam saat yang diperlukan untuk tahap tekanan bunyi menurun sebanyak 60 dB selepas sumber bunyi berhenti. Takrifan T, iaitu pengurangan 60 dB dalam tahap tekanan bunyi, boleh dipenuhi dengan ekstrapolasi linear bagi selang penilaian yang lebih pendek. Takrifan ini adalah berdasarkan andaian bahawa secara idealnya terdapat hubungan linear antara tahap tekanan bunyi dan masa dan tahap hingar latar belakang adalah cukup rendah.
• Kaedah hingar terputus ialah kaedah mendapatkan lengkung pengecilan dengan merekodkan secara terus pereputan tahap tekanan bunyi selepas merangsang bilik dengan hingar jalur lebar atau jalur terhad.
• Kaedah tindak balas impuls bersepadu ialah kaedah mendapatkan lengkung pereputan dengan penyepaduan masa songsang bagi tindak balas impuls segi empat sama.
• Tindak balas impuls ialah evolusi temporal tekanan bunyi yang diperhatikan pada satu titik di dalam bilik akibat daripada impuls Dirac pada satu titik dalam bilik yang merambat pada titik lain. Dalam amalan, adalah mustahil untuk menjana dan menyebarkan fungsi delta Dirac sebenar, tetapi transien pendek boleh menawarkan anggaran yang cukup hampir untuk pengukuran praktikal.
• Kawasan serapan bunyi yang setara bagi sebuah bilik ialah kawasan hipotesis bagi permukaan yang menyerap sepenuhnya tanpa kesan pembelauan.
• Kawasan serapan bunyi yang setara bagi sampel ujian ialah perbezaan antara kawasan serapan bunyi setara ruang dengung dengan dan tanpa sampel ujian.
• Kawasan sampel ujian ialah kawasan lantai atau dinding yang diliputi oleh sampel ujian.
• Pekali serapan bunyi ialah nisbah luas serapan bunyi setara sampel ujian dibahagikan dengan luas sampel ujian. Bagi penyerap dengan kedua-dua belah terdedah, pekali penyerapan bunyi ialah luas serapan bunyi yang setara bagi sampel ujian dibahagikan dengan luas kedua-dua belah sampel ujian. Pekali serapan bunyi yang dinilai daripada ukuran masa dengung boleh mempunyai nilai lebih daripada 1,0.

Semasa menguji, pada dasarnya, purata masa gema dalam ruang gema diukur dengan dan tanpa sampel ujian dimasukkan. Daripada masa bergema ini, kawasan serapan bunyi yang setara bagi sampel ujian dikira menggunakan persamaan Sabine.

Dalam kes sampel ujian yang meliputi permukaan secara rata (penyerap rata atau susunan objek ujian tertentu), pekali penyerapan bunyi diperoleh dengan membahagikan kawasan penyerapan bunyi dengan kawasan permukaan yang dirawat.

Jika sampel ujian terdiri daripada beberapa objek yang sama, luas serapan bunyi yang setara bagi satu objek ditemui dengan membahagikan kawasan serapan bunyi dengan bilangan objek.

Pengukuran dibuat dalam jalur oktaf satu pertiga dengan frekuensi tengah diberikan dalam standard dalam hertz yang dinyatakan dalam standard ISO 266. Pengukuran tambahan boleh dibuat dalam satu pertiga jalur oktaf yang frekuensi pusatnya ditentukan oleh standard ISO 266 berada di luar julat ini. Terutama pada frekuensi rendah (di bawah 100 Hz), ia boleh menjadi sangat sukar untuk mendapatkan hasil pengukuran yang tepat kerana ketumpatan mod rendah ruang gema.

Di antara pelbagai ujian, pengukuran, analisis dan kajian penilaian yang disediakan untuk perniagaan dalam pelbagai sektor, organisasi kami juga menyediakan perkhidmatan ujian pekali penyerapan yang baik dengan kakitangan terlatih dan pakar serta peralatan teknologi canggih.