Kaedah Ujian Standard ASTM D3763-15 untuk Sifat Tusukan Berkelajuan Tinggi Plastik Menggunakan Penderia Beban dan Anjakan

Standard "ASTM D3763-15 Kaedah ujian standard untuk sifat tusukan berkelajuan tinggi plastik menggunakan sensor beban dan anjakan" yang dibangunkan oleh American Society for Testing and Materials (ASTM) menerangkan kaedah ujian untuk menentukan sifat tusukan plastik tegar di bawah julat kelajuan ujian. Data ujian yang diperolehi melalui kaedah ujian ini adalah relevan dan sesuai digunakan dalam reka bentuk kejuruteraan.

Untuk tujuan piawaian ini, terma dan takrifan yang diberikan dalam "ASTM D883-22 Istilah standard untuk plastik" dan "ASTM D1600-18 Istilah standard untuk istilah singkatan untuk plastik" adalah sah.

Kaedah ujian ini direka bentuk terutamanya untuk memberikan tindak balas ubah bentuk beban plastik pada halaju hentaman di bawah keadaan ubah bentuk berbilang paksi. Kaedah ujian ini juga menyediakan ukuran sensitiviti halaju bahan terhadap hentaman.

Tindak balas hentaman berbilang paksi, walaupun sebahagiannya bergantung pada ketebalan, tidak semestinya mempunyai korelasi linear dengan ketebalan spesimen. Oleh itu, melainkan formula ketebalan tindak balas khusus telah ditetapkan untuk bahan, keputusan harus dibandingkan hanya untuk spesimen dengan ketebalan yang sama.

Bagi kebanyakan bahan, mungkin terdapat spesifikasi yang memerlukan kaedah ujian ini digunakan, tetapi mungkin terdapat beberapa perubahan prosedur yang diutamakan apabila mematuhi spesifikasi. Oleh itu, adalah disyorkan untuk merujuk spesifikasi bahan tersebut sebelum menggunakan kaedah ujian ini.

Mesin yang digunakan dalam ujian hendaklah terdiri daripada dua pemasangan, satu tetap dan satu lagi didorong oleh kaedah yang sesuai (kuasa hidraulik, pneumatik, mekanikal atau graviti) untuk mendapatkan halaju hentaman yang diperlukan.

• Pemasangan pengapit terdiri daripada dua plat tegar selari, setiap satu dengan lubang diameter 76,0 mm tambah/tolak 3,0 mm di tengah. Tepi lubang hendaklah dibulatkan kepada jejari 0,8 mm tambah/tolak 0,4 mm. Daya yang mencukupi mesti digunakan (secara mekanikal, pneumatik atau hidraulik) untuk mengelakkan spesimen daripada tergelincir dalam pengapit semasa hentaman.
• Pemasangan omboh terdiri daripada rod keluli berdiameter 12,70 mm tambah/tolak 0,13 mm dengan hujung hemisfera dengan diameter yang sama, diletakkan berserenjang dan berpusat di lubang pengapit.
• Dimensi yang diberikan dalam piawai ini mestilah geometri piawai. Jika saiz omboh atau gerek lain digunakan, ia harus diserlahkan dalam laporan. Korelasi antara pelbagai geometri belum ditentukan.
• Sistem pengesan beban ialah sel beban dengan frekuensi resonan semula jadi yang cukup tinggi, yang digunakan dengan rangkaian penentukuran untuk melaraskan sensitiviti beban.
• Sistem pengukur anjakan omboh adalah satu cara untuk memantau anjakan pemasangan bergerak semasa pemuatan dan penembusan penuh sampel. Ini boleh dicapai menggunakan penukar atau potensiometer yang sesuai yang disambungkan terus ke sistem. Sistem fotografi atau optik juga boleh digunakan untuk mengukur anjakan. Sebagai alternatif, anjakan boleh dikira sebagai fungsi halaju dan jumlah tenaga yang ada pada impak awal, bersama-sama dengan kenaikan beban berbanding masa, menggunakan mikropemproses. Sesetengah mesin menggunakan pecutan yang outputnya digunakan untuk mengira kedua-dua beban dan anjakan.
• Sebarang paparan dan peranti rakaman boleh digunakan untuk memaparkan dan merekod data yang dibangunkan daripada sistem penderiaan beban dan anjakan, selagi ciri tindak balas mencukupi untuk membentangkan data deria dengan herotan yang minimum. Perakam merekodkan beban dan anjakan secara serentak. Peranti yang paling primitif ialah osiloskop sinar katod dengan kamera. Pendekatan ini juga memerlukan polarimeter atau peranti lain yang sesuai yang boleh mengukur kawasan di bawah surih anjakan beban acara dengan ketepatan 65 peratus. Sistem yang lebih maju tersedia secara komersial. Kebanyakannya melibatkan pengurangan data berkomputer dan output keputusan automatik.

Sampel mestilah cukup besar untuk digenggam secukupnya dalam pengapit. Secara umum, dimensi sisi minimum hendaklah sekurang-kurangnya 13 mm lebih besar daripada diameter lubang dalam pengapit. Sampel boleh dipotong daripada logam lembaran acuan suntikan, tersemperit atau mampatan acuan, atau tuang atau acuan mengikut saiz.

Melainkan dinyatakan sebaliknya dalam kontrak atau spesifikasi bahan ASTM yang berkenaan, spesimen ujian dikondisikan mengikut Prosedur A ASTM D618. Toleransi suhu dan kelembapan hendaklah mengikut piawaian ini dan ASTM D618 melainkan dinyatakan sebaliknya dalam kontrak atau spesifikasi bahan ASTM yang berkaitan. Ujian dilakukan pada suhu dan kelembapan yang sama yang digunakan untuk penyaman udara dengan toleransi mengikut piawaian ini. Dengan penyaman untuk kadar ujian tertentu dan mengubah suhu ujian secara terkawal, suhu di mana peralihan daripada kemuluran kepada kerapuhan berlaku boleh ditentukan untuk kebanyakan plastik.

Untuk memudahkan pemprosesan tinggi di luar suhu ambien semasa ujian automatik, selalunya diperlukan untuk menyusun sampel dalam lajur tanpa aliran udara di antaranya. Untuk memastikan pematuhan dengan piawaian ASTM D618, masa untuk mencapai keseimbangan bagi bahan tertentu mesti ditentukan. Termokopel boleh diletakkan di tengah-tengah timbunan sampel yang ketinggiannya sama dengan lebar minimumnya. Masa untuk mencapai keseimbangan pada suhu ujian yang dikehendaki ditentukan.

Organisasi kami, yang telah cuba menyokong perniagaan dari setiap sektor dengan pelbagai ujian, pengukuran, analisis dan kajian penilaian yang telah dijalankan selama bertahun-tahun, mempunyai kakitangan yang kukuh yang mengikuti perkembangan dunia dalam bidang sains dan teknologi dan sentiasa memperbaiki dirinya. Dalam konteks ini, perkhidmatan ujian juga disediakan kepada perniagaan mengikut piawaian "Kaedah ujian Standard ASTM D3763-15 untuk sifat tusukan berkelajuan tinggi plastik menggunakan penderia beban dan anjakan".