MBN 51000-7 Bahan Berasaskan Polimer, Sistem Bahan dan Produk Separuh Siap - Bahagian 7: Ujian Rintangan

Standard "Bahan berasaskan polimer MBN 51000-7, sistem bahan dan produk separuh siap - Bahagian 7: Ujian rintangan" yang dibangunkan oleh Kumpulan Mercedes Benz menerangkan kaedah ujian untuk menilai rintangan bahan berasaskan polimer seperti plastik, buih, tekstil dan kulit yang digunakan dalam bahagian dalaman automotif terhadap pelbagai kesan alam sekitar dan kimia.

Kaedah ujian utama yang diterangkan dalam piawaian ini ialah:

• Ujian rintangan lelasan terhadap produk penjagaan: Ujian ini menilai ketahanan bahan terhadap lelasan yang disebabkan oleh produk penjagaan.

Ujian rintangan lelasan terhadap produk penyelenggaraan bertujuan untuk menilai rintangan bahan dalaman automotif terhadap lelasan yang boleh disebabkan oleh produk kimia yang digunakan semasa pembersihan dan penyelenggaraan. Ujian ini amat terpakai kepada bahan berasaskan polimer seperti plastik, kulit, kulit tiruan dan tekstil. Tujuan ujian ini adalah untuk menentukan sama ada permukaan di dalam kenderaan mengalami kemerosotan struktur atau visual akibat sentuhan dengan produk pembersihan dan penyelenggaraan yang kerap digunakan oleh pengguna (cth. pembersih kokpit, pengilat, pembasmi kuman). Pada akhir ujian, tiada kemerosotan dalam rupa atau kefungsian bahan harus diperhatikan pada tahap yang akan menjejaskan hayat perkhidmatannya. Piawaian menyatakan secara terperinci bagaimana penilaian ini dijaringkan atau dikelaskan.

• Rintangan retak tegasan bagi komponen plastik yang tidak dicat: Ujian ini menentukan rintangan komponen plastik yang tidak dicat terhadap keretakan tegasan alam sekitar berdasarkan piawaian "Plastik ISO 22088-3 - Penentuan rintangan kepada keretakan tegasan alam sekitar (ESC) - Bahagian 3: Kaedah jalur bengkok". Piawaian ISO 22088-3 ialah piawaian antarabangsa untuk menentukan rintangan plastik terhadap keretakan tegasan alam sekitar dan menyediakan asas untuk ujian rintangan retak tegasan pada bahagian plastik yang tidak dicat.

Ujian rintangan retak tekanan pada bahagian plastik yang tidak dicat ialah ujian yang digunakan untuk menilai rintangan komponen plastik terhadap retak tegasan di bawah pengaruh persekitaran (terutamanya daripada kelembapan dan perubahan suhu) dan tegasan mekanikal. Ujian ini adalah kritikal dalam industri automotif untuk memastikan jangka hayat komponen dalaman.

Pada akhir ujian, jika tiada keretakan tegasan berlaku pada bahan plastik yang tidak dicat atau jika keretakan yang berlaku adalah cukup minimum untuk tidak menjejaskan hayat bahan secara serius, ujian itu dianggap berjaya. Keretakan yang berlebihan, pecah atau ubah bentuk bahan plastik akan menyebabkan ujian dianggap tidak berjaya.

Bahagian plastik yang tidak dicat mungkin terdedah kepada pelbagai faktor luaran dalam bahagian dalam kenderaan. Ujian ini bertujuan untuk mengukur rintangan bahan terhadap tegasan persekitaran dan tahap ketahanannya terhadap keretakan. Secara khususnya, diperhatikan bagaimana plastik berkelakuan semasa pembersihan atau penyelenggaraan atau apabila terdedah kepada cahaya matahari langsung, kelembapan atau perubahan suhu.

Ujian ini digunakan secara khusus dalam bidang berikut:

• Komponen plastik yang digunakan dalam permukaan dalaman kenderaan (dalaman pintu, papan pemuka, stereng, dsb.)
• Bahan plastik yang terdedah kepada perubahan suhu dan kelembapan (cth. plastik di sekeliling tingkap kereta atau sistem penghawa dingin)
• Ia adalah ujian penting untuk pengeluar automotif yang ingin menentukan ketahanan dalam penggunaan jangka panjang.

Ujian rintangan lelasan dan sentuhan terhadap bahan ujian pelindung matahari bertujuan untuk menilai lelasan dan ubah bentuk yang mungkin berlaku pada bahan dalaman automotif akibat sentuhan dengan produk seperti pelindung matahari. Ujian ini digunakan untuk menguji rintangan plastik dalaman kenderaan, kulit, fabrik dan permukaan lain terhadap bahan kimia seperti pelindung matahari. Jenis bahan kimia ini adalah bahan yang boleh kerap bersentuhan dengan bahagian dalam kenderaan dan merupakan ujian penting untuk ketahanan bahan jangka panjang.

Pelindung matahari biasanya mengandungi minyak, alkohol, dan pelbagai bahan kimia. Apabila bahan ini bersentuhan dengan bahan di dalam kenderaan, ia boleh menyebabkan kesan buruk seperti permukaan melembutkan, perubahan warna, lelasan atau ubah bentuk. Ujian ini dilakukan untuk menentukan sejauh mana ketahanan bahan terhadap kesan kimia tersebut.

Ujian ini dianggap berjaya jika tiada kesan buruk seperti haus berlebihan, perubahan warna atau ubah bentuk diperhatikan pada bahan, atau jika kesan ini kekal pada tahap yang tidak menjejaskan kefungsian bahan. Memerhati kerosakan atau ubah bentuk yang minimum pada permukaan menunjukkan bahawa ujian itu berjaya.

Ujian ini amat penting untuk permukaan dalam bahagian dalam kenderaan:

• Panel plastik (dalaman pintu, papan pemuka, dll.)
• Permukaan kulit atau kulit tiruan (tempat duduk, stereng, kemasan pintu)
• Permukaan tekstil (fabrik tempat duduk, bahan upholsteri)

Ujian ini digunakan secara meluas dalam industri automotif untuk menentukan ketahanan bahan yang bersentuhan dengan produk kimia seperti pelindung matahari.

Piawaian MBN 51000-7 digunakan untuk tujuan kawalan kualiti dan penilaian kesesuaian bahan yang digunakan dalam industri automotif, terutamanya dalam bahagian dalaman kenderaan. Piawaian ini membantu mereka bentuk produk yang tahan lama dan selamat dengan menguji ketahanan bahan terhadap kesan kimia dan fizikal yang mungkin dihadapi dalam penggunaan harian.

Organisasi kami, yang telah cuba menyokong perniagaan dari setiap sektor dengan pelbagai ujian, pengukuran, analisis dan kajian penilaian yang telah dijalankan selama bertahun-tahun, mempunyai kakitangan yang kukuh yang mengikuti perkembangan dunia dalam bidang sains dan teknologi dan sentiasa memperbaiki dirinya. Dalam konteks ini, perkhidmatan ujian juga disediakan kepada perniagaan mengikut piawaian "bahan berasaskan polimer MBN 51000-7, sistem bahan dan produk separuh siap - Bahagian 7: Ujian rintangan".