Standard "ASTM F564-17 Spesifikasi standard dan kaedah ujian untuk staples tulang logam" yang dibangunkan oleh American Society for Testing and Materials (ASTM) menerangkan kaedah ujian untuk menentukan pencirian reka bentuk dan fungsi mekanikal staples logam yang digunakan dalam penetapan dalaman sistem muskuloskeletal. Piawaian ini tidak bertujuan untuk menentukan atau menentukan reka bentuk khusus untuk tumbukan tulang logam.
Piawaian ini termasuk empat kaedah ujian berikut untuk mengukur sifat mekanikal tumbukan tulang logam:
Staples yang mematuhi piawaian ini mesti dilengkapkan dan dikenal pasti mengikut "Amalan Standard ASTM F86-21 untuk penyediaan permukaan dan penandaan implan pembedahan logam."
Staples yang dihasilkan mengikut piawaian "ASTM F75-23 Spesifikasi standard untuk tuangan aloi kobalt-28 kromium-6 molibdenum dan aloi tuangan untuk implan pembedahan" hendaklah diperiksa mengikut piawaian "ASTM F601-18 Amalan standard untuk pemeriksaan penembus pendarfluor" implan pembedahan metalik" atau sinar-X mengikut "Amalan Standard ASTM F629-20 untuk radiografi implan pembedahan logam tuang."
Staples mesti diselenggara dan digunakan mengikut "Amalan Standard ASTM F565-21 untuk penjagaan dan penggunaan implan dan instrumen ortopedik," mengikut mana yang berkenaan.
Piawaian "ASTM F2503-23 Amalan piawai untuk menanda peranti perubatan dan item lain untuk keselamatan dalam persekitaran resonans magnetik" dianggap untuk mengenal pasti potensi bahaya yang terhasil daripada interaksi antara peranti dan persekitaran MR dan untuk melabelkan peranti untuk keselamatan dalam persekitaran MR.
Staples tulang mesti dihasilkan daripada bahan logam yang direka untuk aplikasi implan pembedahan. Selain itu, bahan mestilah biokompatibel untuk aplikasi yang dimaksudkan. Bahan hendaklah dipilih berdasarkan keperluan reka bentuk peranti tertentu.
Kaedah ujian untuk ujian kelesuan lentur amplitud malar bagi staples tulang logam (Lampiran A1) meliputi prosedur untuk melaksanakan ujian keletihan amplitud malar bagi staples logam yang digunakan dalam penetapan dalaman sistem muskuloskeletal. Kaedah ujian ini boleh digunakan apabila menguji dalam udara pada suhu ambien atau dalam larutan akueus atau fisiologi.
Mengikut kaedah ujian ini, pukulan tulang logam diuji di bawah beban lentur sehingga sampel gagal atau bilangan kitaran yang telah ditetapkan digunakan. Ujian lenturan boleh dilakukan dalam salah satu daripada dua mod: lenturan tulen, dalam satah, atau ketegangan (atau mampatan) digabungkan dengan lenturan dalam satah. Ujian menggunakan mana-mana kaedah ini boleh dilakukan di bawah keadaan ambien atau dalam larutan akueus atau fisiologi (pada suhu bilik atau 37 darjah).
Kaedah ujian ini digunakan untuk menentukan rintangan keletihan tumbukan tulang logam apabila dikenakan beban berulang dalam berbilang kitaran. Maklumat ini juga boleh berguna untuk membandingkan kesan perubahan dalam bahan tebuk, geometri, keadaan permukaan atau reka letak dalam keadaan tertentu. Adalah penting untuk mewujudkan amalan kelesuan yang seragam supaya data kelesuan asas tersebut adalah setanding dan boleh dihasilkan semula serta boleh dikaitkan merentasi makmal.
Keputusan ujian keletihan adalah sesuai untuk aplikasi terus kepada reka bentuk hanya apabila keadaan perkhidmatan betul-betul selari dengan keadaan ujian. Kaedah ujian ini mungkin tidak sesuai untuk semua aplikasi penebuk tulang. Pengguna diberi amaran untuk mempertimbangkan kesesuaian kaedah ujian untuk bahan yang diuji dan potensi aplikasinya.
Di antara pelbagai kajian ujian, pengukuran, analisis dan penilaian yang disediakan untuk perniagaan dalam pelbagai sektor, organisasi kami juga menyediakan perkhidmatan ujian yang ditakrifkan dalam piawaian "Spesifikasi Standard ASTM F564-17 dan kaedah ujian untuk tumbukan tulang logam", dengan piawaian terlatih dan pakar. kakitangan dan peralatan teknologi canggih.
Anda boleh meminta kami mengisi borang kami untuk mendapatkan temujanji, mendapatkan maklumat terperinci atau meminta penilaian.
