Plastik ISO 11358 - Termogravimetri (TG) Polimer

Piawaian “ISO 11358 Plastik - Termogravimetri (TG) Polimer”, yang dibangunkan oleh Pertubuhan Piawaian Antarabangsa (ISO), pada asasnya terdiri daripada tiga bahagian berikut yang diterbitkan di bawah tajuk yang sama:

• “ISO 11358-1 Bahagian Piawaian 1: Prinsip am” menerangkan syarat umum untuk analisis polimer menggunakan kaedah termogravimetrik. Ia sah untuk cecair atau pepejal. Bahan pepejal boleh dalam bentuk pelet, butiran atau serbuk. Bentuk buatan yang telah dikurangkan kepada saiz sampel yang sesuai juga boleh dianalisis dengan kaedah ini. Piawaian ini menentukan kaedah untuk menyiasat kesan fizikal dan tindak balas kimia yang dikaitkan dengan perubahan suhu dan piawaian ini. penguraian polimer dan untuk mengukur jumlah bahan meruap, bahan tambahan dan pengisi yang terkandung di dalamnya Selain itu, piawaian ini sah untuk pengukuran dalam mod dinamik (suhu atau masa mengikut perubahan jisim di bawah keadaan suhu yang diprogramkan) atau mod isoterma (masa mengikut perubahan jisim pada suhu malar, seperti pengasingan penguraian pengoksidaan dalam atmosfera).

Untuk tujuan piawaian ini, terma dan takrifan berikut digunakan:

• Penentuan perubahan jisim dinamik ialah teknik merekod perubahan jisim sampel ujian dengan suhu apabila ia berubah pada kadar yang diprogramkan.
• Penentuan perubahan jisim isoterma ialah teknik merekod perubahan jisim sampel ujian dengan masa pada suhu malar.
• Suhu Curie merujuk kepada suhu di mana bahan feromagnetik beralih daripada keadaan feromagnetik kepada keadaan paramagnet atau sebaliknya.

Sampel ujian dipanaskan pada kadar yang ditentukan oleh program suhu terkawal dan perubahan jisim diukur sebagai fungsi suhu (penentuan perubahan jisim dinamik). Sebagai alternatif, sampel disimpan pada suhu malar tertentu dan perubahan jisim diukur sebagai fungsi masa dalam tempoh masa tertentu (penentuan perubahan jisim isoterma).

Semasa pengukuran, sampel ujian dikekalkan dalam suasana lengai, pengoksidaan atau sebaliknya reaktif terkawal. Secara umum, tindak balas yang menyebabkan jisim sampel ujian berubah ialah tindak balas penguraian atau pengoksidaan atau penyejatan komponen. Dalam sesetengah kes, pengukuran dengan gas tindak balas khas juga boleh dibuat.

Perubahan jisim lawan suhu atau masa direkodkan sebagai lengkung termogravimetrik (TG). Perubahan jisim bahan dengan suhu dan tahap perubahan ini adalah penunjuk kestabilan haba bahan. Oleh itu, data termogravimetrik boleh digunakan untuk menilai kestabilan haba relatif polimer dalam keluarga am yang sama dan interaksi polimer-polimer atau polimer-tambahan menggunakan pengukuran yang dibuat di bawah keadaan ujian yang sama.

• Piawaian "ISO 11358-2 Bahagian 2: Penentuan tenaga pengaktifan" menerangkan kaedah ujian yang digunakan untuk menentukan tenaga pengaktifan dalam formula Arrhenius untuk pengasingan polimer menggunakan teknik termogravimetrik. Kaedah ini hanya terpakai jika tindak balas diteruskan dengan satu mekanisme. Kaedah ini boleh digunakan untuk tindak balas berbilang peringkat jika tindak balas terdiri daripada langkah satu peringkat yang dipisahkan dengan jelas.

Untuk tujuan piawaian ini, terma dan takrifan berikut digunakan:

• Formula Arrhenius ialah formula yang mewakili pergantungan suhu pemalar kadar tindak balas.
• Tenaga pengaktifan ialah tenaga di atas keadaan asas yang mesti ditambah kepada sistem atom atau molekul untuk membolehkan proses tertentu berlaku.
• Darjah penukaran merujuk kepada jumlah produk yang hadir pada masa dan suhu tertentu semasa tindak balas berbanding dengan jumlah produk akhir.

Sampel ujian dipanaskan pada beberapa kadar pemanasan yang berbeza dan perubahan jisim diukur sebagai fungsi suhu. Bagi setiap kadar pemanasan, suhu yang sepadan dengan darjah penukaran yang diberikan ditentukan. Untuk tahap penukaran tertentu, logaritma kadar pemanasan diplotkan terhadap songsangan suhu mutlak dan tenaga pengaktifan dikira daripada cerun garisan yang diperolehi.

• Dalam piawai "ISO 11358-3 Bahagian 3: Penentuan tenaga pengaktifan menggunakan carta Ozawa-Friedman dan analisis kinetik tindak balas", kaedah analisis yang digunakan untuk menentukan tenaga pengaktifan menggunakan carta Ozawa-Friedman dijelaskan. Selain itu, piawaian ini menentukan penyediaan graf induk untuk pengesahan kinetik tindak balas yang ditentukan oleh termogravimetri. Plot Ozawa-Friedman (logaritma kadar kehilangan jisim pada kehilangan jisim tertentu dikali songsang suhu mutlak) ialah kaedah terbitan dalam analisis haba yang boleh digunakan pada data yang diperoleh dengan sebarang mod perubahan suhu. Contohnya, isoterma, kadar pemanasan malar, analisis haba terkawal sampel, lonjakan suhu dan sapuan suhu berulang.

Penukaran, masa umum dan formula nisbah penukaran umum yang digunakan untuk tujuan piawaian ini diberikan dalam piawaian. Selain itu, konsep keluk induk merujuk kepada graf yang boleh digunakan untuk menilai keputusan dan menyiasat model kinetik tindak balas. Contoh keluk induk termasuk masa umum lwn transformasi, kadar penukaran umum lwn transformasi dan kadar penukaran umum lwn masa.

Sampel ujian dipanaskan menggunakan sebarang profil suhu dan perubahan jisim diukur sebagai fungsi suhu dan masa. Untuk penjelmaan tertentu, logaritma kadar penjelmaan dibandingkan dengan songsangan suhu mutlak dan tenaga pengaktifan dikira daripada cerun garis lurus yang dipasang pada data yang diperolehi. Sekurang-kurangnya dua daripada lengkung induk memberikan pengesahan analisis kinetik tindak balas.

Organisasi kami, yang telah cuba menyokong perniagaan dari setiap sektor dengan pelbagai ujian, pengukuran, analisis dan kajian penilaian yang telah dijalankan selama bertahun-tahun, mempunyai kakitangan yang kukuh yang mengikuti perkembangan dunia dalam bidang sains dan teknologi dan sentiasa memperbaiki dirinya. Dalam konteks ini, perkhidmatan ujian juga disediakan kepada perniagaan mengikut piawaian "Plastik ISO 11358 - Termogravimetri (TG) polimer".