MBN 51000-8 Bahan Berasaskan Polimer, Sistem Bahan dan Produk Separuh Siap - Bahagian 8: Ujian Analitik

Standard “MBN 51000-8 Bahan berasaskan polimer, sistem bahan dan produk separuh siap - Bahagian 8: Ujian analisis” yang dibangunkan oleh Kumpulan Mercedes Benz menerangkan prosedur ujian untuk bahan berasaskan polimer, sistem bahan dan produk separuh siap yang digunakan dalam aplikasi automotif. Piawaian ini memberi tumpuan kepada ujian analisis untuk menilai prestasi dan kesesuaian bahan-bahan ini dalam pelbagai keadaan.

Piawaian MBN 51000-8 merangkumi pelbagai kaedah analisis untuk menilai sifat bahan. Sebagai contoh, satu subseksyen membincangkan penentuan nilai rujukan sejuk menggunakan kalorimetri pengimbasan pembezaan (DSC), yang penting untuk memahami kelakuan suhu rendah elastomer.

Piawaian ini terpakai kepada pelbagai bahan berasaskan polimer, termasuk elastomer, termoplastik dan komposit, yang biasa digunakan dalam komponen automotif. Malah, piawaian ini adalah sebahagian daripada suit piawaian MBN yang lebih luas yang merangkumi aspek ujian yang berbeza. Contohnya, MBN 51000-4 memberi tumpuan kepada ujian haba, MBN 51000-5 pada ujian rintangan cuaca, MBN 51000-6 pada ujian mekanikal dan MBN 51000-7 pada ujian kekuatan.

Pengeluar dan pembekal automotif menggunakan standard MBN 51000-8 untuk memastikan bahan memenuhi keperluan prestasi ketat komponen kenderaan. Dengan mematuhi kaedah ujian standard ini, syarikat boleh mengesahkan sifat material, memastikan kualiti dan mengekalkan konsistensi merentas produk.

Terdapat banyak ujian yang berbeza dalam standard MBN 51000-8. Contohnya

• Pengukuran nilai rujukan sejuk: Pengukuran ini biasanya dilakukan dengan kaedah kalorimetri pengimbasan pembezaan (DSC). Ujian ini amat penting untuk menilai kelakuan suhu rendah bahan berasaskan polimer seperti elastomer. Nilai rujukan sejuk menerangkan kelakuan elastomer berhampiran atau di bawah suhu peralihan kacanya. Nilai ini digunakan untuk menentukan sama ada bahan itu boleh mengekalkan fleksibilitinya dalam keadaan iklim sejuk. Dalam industri automotif, pengedap getah, penebat dan bahagian elastomer yang serupa juga mesti berfungsi pada suhu rendah. Terima kasih kepada ujian ini, bahan yang berisiko menjadi rapuh pada minus 40 darjah, sebagai contoh, dikesan dan dihapuskan.
• Analisis struktur kimia: Analisis ini biasanya dilakukan dengan kaedah spektroskopi inframerah transformasi Fourier (FTIR). Kaedah ini digunakan khusus untuk menentukan komposisi kimia polimer dan elastomer. Kaedah ini mengkaji interaksi cahaya inframerah dengan jirim untuk memahami struktur molekul sesuatu bahan. Setiap molekul mempunyai ciri corak penyerapan cahaya inframerah, seperti cap jari. Dengan kaedah ini, jenis polimer, bahan tambahan (plasticizer, pengisi, penstabil) dan perubahan kimia (pengoksidaan, silang silang, tanda-tanda degradasi) ditentukan. Kaedah ini menyemak sama ada bahan daripada pembekal serasi dengan polimer yang diisytiharkan. Ia juga digunakan untuk memeriksa perubahan kimia bahagian selepas digunakan. Ia juga menilai risiko keserasian acuan/bahan apabila bahan yang berbeza perlu digunakan bersama.
• Tingkah laku degradasi terma: Ujian ini biasanya dilakukan oleh analisis termogravimetrik (TGA). Analisis ini mengukur kehilangan jisim bahan semasa dipanaskan, mendedahkan kestabilan terma dan komposisinya. Analisis ini menganalisis proses degradasi haba sampel dengan mengukur perubahan jisimnya pada julat suhu tertentu. Ini amat berharga dalam sistem berbilang komponen seperti polimer dan elastomer. Dengan kaedah ini, suhu penguraian, susunan penguraian komponen yang berbeza, nisbah pengisian, kandungan bahan meruap, nisbah sisa karbon/silikat dan komponen manakah yang terurai pada suhu dalam sistem berbilang lapisan atau berbilang komponen ditentukan. Analisis ini digunakan secara meluas untuk kawalan kualiti dan perbandingan polimer, untuk perbandingan degradasi dalam analisis bahan lama, untuk menentukan kriteria rintangan haba dalam pemilihan bahan, atau untuk analisis kandungan struktur komposit (cth. nisbah gentian kaca, pengisi karbon).
• Pengukuran kadar aliran cair: Ujian ini dilakukan dengan kaedah indeks aliran cair. Pengukuran ini digunakan untuk menilai kebolehprosesan termoplastik. Ujian ini amat penting dalam proses seperti pengacuan suntikan dan penyemperitan. Indeks aliran cair mengukur berapa banyak gram bahan termoplastik cair yang mengalir dalam 10 minit di bawah suhu dan beban tertentu. Indeks aliran leburan yang lebih tinggi menunjukkan kelikatan yang lebih rendah. Bahan mengalir dengan mudah, yang baik untuk bahagian berdinding yang lebih nipis, tetapi rintangan hentaman mungkin berkurangan. Indeks aliran leburan yang lebih rendah menunjukkan kelikatan yang lebih tinggi. Bahan ini sukar untuk mengalir, tetapi secara amnya lebih kuat dan lebih tahan lama. Dengan mengukur kadar aliran cair, ia ditentukan sama ada sifat aliran plastik yang dibekalkan memenuhi jangkaan dari segi kawalan bahan mentah. Dari segi keserasian acuan suntikan, ditentukan sama ada ia sesuai untuk aliran yang sesuai mengikut mesin dan acuan. Dari segi kawalan kitar semula, perubahan tingkah laku aliran bahan kitar semula dikesan. Tetapan perkadaran ditentukan dalam formulasi baru dari segi penentuan nisbah campuran.

Piawaian MBN 51000-8 juga menerangkan kaedah ujian seperti pengukuran ketumpatan dan ujian mudah terbakar. Pengukuran ketumpatan membantu memahami sifat struktur bahan. Ujian kemudahbakaran menentukan kelakuan mudah terbakar bahan.

Organisasi kami, yang telah cuba menyokong perniagaan dari setiap sektor dengan pelbagai ujian, pengukuran, analisis dan kajian penilaian yang telah dijalankan selama bertahun-tahun, mempunyai kakitangan yang kukuh yang mengikuti perkembangan dunia dalam bidang sains dan teknologi dan sentiasa memperbaiki dirinya. Dalam konteks ini, perkhidmatan ujian juga disediakan kepada perniagaan mengikut piawaian "Bahan berasaskan Polimer MBN 51000-8, sistem bahan dan produk separuh siap - Bahagian 8: Ujian analitikal".