Piawaian “EN ISO 14125 Komposit plastik bertetulang gentian – Penentuan sifat lenturan”, yang dibangunkan oleh Pertubuhan Piawaian Antarabangsa (ISO) dan kemudiannya diterbitkan sebagai piawaian Eropah dalam skop usaha pengharmonian, menerangkan kaedah untuk menentukan sifat lenturan komposit plastik bertetulang gentian di bawah pemuatan tiga titik (Kaedah A) dan empat titik (Kaedah B). Spesimen ujian piawai ditakrifkan, tetapi parameter untuk saiz spesimen alternatif ditambah untuk kegunaan di mana sesuai. Piawaian ini juga merangkumi pelbagai kelajuan ujian.
Kaedah ini tidak sesuai untuk menentukan parameter reka bentuk, tetapi ia boleh digunakan untuk menyaring bahan atau sebagai ujian kawalan kualiti. Contohnya, modulus lenturan hanyalah nilai modulus keanjalan Young tegangan yang sesuai kerana ujian ini bukan untuk pesongan tambahan akibat tegasan ricih yang membawa kepada nilai modulus lenturan yang lebih rendah, tetapi menggunakan nisbah apertur/ketebalan sampel ujian yang meminimumkan kesan ini. Perbezaan antara sifat tegangan dan lenturan juga timbul daripada struktur dan lapisan bahan.
Kaedah ini sesuai untuk komposit termoplastik dan plastik termoset bertetulang gentian. Plastik tidak bertetulang dan berisi zarah, serta plastik bertetulang gentian pendek (iaitu, kurang daripada 1 mm), diliputi oleh ISO 178.
Kaedah ini dilakukan menggunakan sampel yang dimesin dari bahagian tengah spesimen ujian pelbagai guna standard yang boleh dibentuk mengikut dimensi terpilih (piawaian ISO 3167), atau sampel yang dimesin daripada produk separa siap atau siap seperti acuan atau lamina.
Kaedah ini menentukan dimensi pilihan untuk sampel. Ujian yang dilakukan ke atas sampel dengan dimensi berbeza atau sampel yang disediakan di bawah keadaan berbeza mungkin memberikan hasil yang tiada tandingan. Faktor lain, seperti kelajuan ujian dan pengkondisian sampel, juga boleh mempengaruhi keputusan. Bagi bahan yang tidak homogen di sepanjang keratan rentas atau di atas zon tindak balas elastik linear, keputusan hanya sah untuk ketebalan dan struktur yang diuji. Oleh itu, faktor-faktor ini mesti dikawal dan direkodkan dengan teliti apabila data perbandingan diperlukan.
EN ISO 14125 adalah berdasarkan ISO 178 tetapi secara khusus menangani komposit plastik bertetulang gentian. Oleh itu, ia mengekalkan syarat ujian yang berkenaan untuk sistem bertetulang gentian kaca. Syarat ujian telah diperluas untuk merangkumi geometri pemuatan tiga titik (Kaedah A) dan empat titik (Kaedah B), serta syarat untuk komposit berdasarkan gentian yang lebih baharu seperti gentian karbon dan aramid, selaras dengan piawaian ISO 178.
Pada prinsipnya, spesimen ujian, yang disokong sebagai rasuk, dipesongkan pada kadar malar sehingga spesimen patah atau ubah bentuk mencapai nilai yang telah ditentukan. Semasa proses ini, daya yang dikenakan pada spesimen dan pesongan diukur.
Kaedah ini digunakan untuk mengkaji kelakuan lenturan spesimen ujian dan untuk menentukan kekuatan lenturan, modulus lenturan dan aspek lain hubungan tegasan/terikan lenturan di bawah keadaan yang ditetapkan. Ia boleh digunakan untuk rasuk yang disokong bebas yang dimuatkan dengan lenturan tiga atau empat titik. Geometri ujian dipilih untuk menghadkan ubah bentuk ricih dan mencegah patah ricih antara lapisan.
Geometri pembebanan empat titik memberikan momen lenturan yang malar antara elemen pembebanan pusat. Tegasan sentuhan mampatan yang terhasil daripada dua elemen pembebanan pusat adalah lebih rendah berbanding tegasan yang dijana di bawah satu elemen pembebanan dalam ujian tiga titik. Geometri empat titik dipilih supaya rentang pusat bersamaan dengan satu pertiga daripada rentang luar. Memandangkan jarak antara titik sokongan luar adalah sama seperti dalam kes pembebanan tiga titik yang setara, spesimen yang sama boleh digunakan.
Secara ringkasnya, EN ISO 14125 ialah piawaian antarabangsa yang mentakrifkan kaedah untuk menentukan sifat lenturan (kekuatan lenturan dan modulus) komposit plastik bertetulang gentian. Piawaian ini terpakai kepada kedua-dua komposit termoset dan termoplastik bertetulang gentian searah dan berbilang arah, termasuk laminat, kepingan acuan dan profil pultrusi.
Ujian lenturan (lenturan tiga titik atau empat titik) merupakan salah satu ujian mekanikal yang paling kerap dilakukan pada komposit kerana,
Piawaian EN ISO 14125 merangkumi komposit yang diperkukuh dengan kaca, karbon, aramid atau gentian lain seperti berikut:
Piawaian ini secara eksplisit mengecualikan struktur sandwic teras tebal (ini diliputi oleh ISO 14125 untuk permukaan sahaja, atau oleh piawaian berasingan seperti ISO 1922 atau ASTM C393 untuk keseluruhan sandwic).
Piawaian EN ISO 14125 mentakrifkan tiga kelas kaedah ujian bergantung pada mod kegagalan yang dijangkakan dan geometri sampel:
Kelas I adalah yang paling biasa digunakan. Kelas II dipilih apabila kekakuan ricih melintang bahan adalah rendah (cth., laminat tebal atau matriks modulus rendah). Kelas III dan IV memberikan penghampiran yang lebih dekat bagi modulus tegangan/mampatan sebenar dalam lenturan dengan menghapuskan kebanyakan kesan ricih.
Semasa menjalankan ujian EN ISO 14125,
Selama bertahun-tahun, organisasi kami, dengan kakitangannya yang cekap dan berpengalaman, telah memahami keperluan pelanggannya, menyediakan perkhidmatan ujian lanjutan yang mereka perlukan, dan membantu dalam penubuhan, pelaksanaan dan penambahbaikan sistem pengurusan. Dalam rangka kerja ini, kami juga menyediakan perkhidmatan ujian kepada perniagaan mengikut piawaian "EN ISO 14125 Komposit plastik bertetulang gentian - Penentuan sifat lenturan".
Anda boleh meminta kami mengisi borang kami untuk mendapatkan temujanji, mendapatkan maklumat terperinci atau meminta penilaian.
