DIN 51757 Pengujian Minyak Mineral dan Bahan Berkaitan - Penentuan Ketumpatan

Piawaian “DIN 51757 Pengujian minyak mineral dan bahan berkaitan - Penentuan ketumpatan,” yang diterbitkan oleh Institut Standardisasi Jerman (DIN), menerangkan prosedur untuk menentukan ketumpatan minyak mineral, produk petroleum, minyak mentah, bahan api, pelincir dan bahan serupa. Selama bertahun-tahun, piawaian ini telah menjadi rujukan penting dalam industri minyak dan petrokimia untuk kawalan kualiti, spesifikasi produk dan tujuan komersial.

Piawaian ini mentakrifkan beberapa kaedah untuk mengukur ketumpatan (kg/m³) produk minyak mineral cecair dan bahan berkaitan. Ia digunakan terutamanya dalam bidang berikut:

Minyak mentah dan pecahan minyak
Minyak bahan api (ringan dan berat)
Pelincir
Parafin dan bahan yang serupa

Piawaian ini merangkumi prosedur berikut:

Mengambil ukuran pada suhu ujian.
Menukar ketumpatan yang diukur kepada suhu rujukan 15 darjah (sangat biasa dalam industri minyak)
Tukarkan ketumpatan 15 darjah kepada unit lain jika perlu (cth., ketumpatan Institut Petroleum Amerika (API) dalam beberapa konteks, tetapi piawaian API proprietari juga wujud).

Piawaian ini mentakrifkan pelbagai teknik, yang secara amnya dikumpulkan seperti berikut:

Kaedah A Kaedah hidrometer (areometer): Kaedah manual klasik yang menggunakan hidrometer kaca di dalam silinder (serupa dengan piawaian ASTM D1298 dan ISO 3675).
Kaedah B Kaedah piknometer: Kaedah ketepatan tinggi menggunakan piknometer (botol kaca isipadu tinggi) untuk penentukuran dan pengukuran.
Varian lain/lama: Contohnya, neraca hidrostatik atau peranti pengukur ketumpatan lain (lebih banyak pilihan diterangkan dalam beberapa versi).

Piawaian ini merangkumi jadual pembetulan/penukaran suhu (sangat penting kerana ketumpatan hidrokarbon berubah dengan ketara mengikut suhu).

Banyak helaian data teknikal untuk minyak bahan api, pelarut atau pelincir menyenaraikan ketumpatan mengikut DIN 51757 pada 20 darjah atau 15 darjah, dengan nilai seperti 820-860 kg/m3 untuk produk seperti diesel atau sekurang-kurangnya 1000 kg/m3 untuk bahan api berat.

Piawaian DIN 51757 telah lama digunakan selari dengan atau sebagai rujukan kebangsaan untuk piawaian berikut:

ISO 3675 Minyak mentah dan produk petroleum cecair - Penentuan ketumpatan makmal - Kaedah hidrometer
ISO 12185 Minyak mentah dan produk petroleum - Penentuan ketumpatan - Kaedah tiub-U berayun (kini kaedah makmal moden yang paling biasa)
Kaedah hidrometer ASTM D1298 untuk ketumpatan, ketumpatan relatif (graviti tentu), atau ketumpatan API minyak mentah dan produk petroleum cecair.
Meter ketumpatan digital ASTM D4052 digunakan untuk mengukur ketumpatan, ketumpatan relatif dan ketumpatan API cecair.

Banyak makmal hari ini menggunakan densitometer tiub-U berayun automatik, mendakwa mematuhi kedua-dua piawaian DIN 51757 dan ISO/ASTM yang setara.

Beberapa implikasi praktikal piawaian ini disenaraikan di bawah:

Kawalan kualiti di kilang penapisan, terminal bahan api dan proses pengadunan.
Spesifikasi komersial dan pendaftaran komersial produk petroleum.
Penyelidikan dan pembangunan bahan api dan pelincir.
Kerap dirujuk dalam pensijilan produk, helaian data keselamatan dan dokumen bahan api marin.

Walaupun kaedah tiub-U berayun yang baharu sebahagian besarnya telah menggantikan hidrometer manual di makmal moden disebabkan oleh kelajuan dan ketepatannya, piawaian DIN 51757 terus digunakan sebagai rujukan dalam banyak spesifikasi.

Secara ringkasnya, DIN 51757 merangkumi kaedah untuk menentukan kandungan klorin dalam bahan api pepejal seperti arang bitumen, lignit (arang batu perang), kok dan bahan bahan api yang berkaitan. Klorin merupakan parameter penting dalam analisis bahan api kerana jumlah yang kecil pun boleh menyebabkan kakisan, pelepasan alam sekitar dan masalah operasi dalam sistem pembakaran.

Piawaian ini dibangunkan dalam skop siri piawaian DIN 51700, yang memberi tumpuan kepada ujian analitikal bahan api pepejal. Objektif utama piawaian ini adalah seperti berikut:

Untuk menentukan jumlah kandungan klorin secara kuantitatif.
Untuk menyediakan kaedah makmal yang boleh dihasilkan semula.
Menyokong keserasian alam sekitar.
Untuk membantu menilai risiko kakisan dalam dandang dan loji janakuasa.

Klorin dalam bahan api boleh membentuk hidrogen klorida semasa pembakaran, yang boleh menyebabkan:

Ia boleh menyebabkan kakisan dalam penukar haba.
Ia boleh menyebabkan kerosakan pada sistem gas serombong.
Ia boleh meningkatkan kos penyelenggaraan.
Ia boleh menyumbang kepada pelepasan gas asid.

Piawaian DIN 51757 terpakai kepada yang berikut:

arang batu keras
Lignit
Kok
Briket
Bahan api fosil pepejal lain

Sementara itu, piawaian DIN 51757 digunakan terutamanya dalam bidang berikut:

Loji janakuasa
Loji pembakaran perindustrian
Makmal ujian bahan api
Institusi penyelidikan

Kaedah yang diterangkan secara amnya mengikuti langkah-langkah berikut:

Penyediaan sampel
Pengeringan dan pengisaran sampel bahan api.
penyeragaman
Pembakaran atau penguraian
Sampel tersebut sama ada dibakar dalam atmosfera oksigen atau diuraikan di bawah keadaan terkawal.
Klorin ditukar kepada ion hidrogen klorida atau klorida.
Penyerapan
Gas pembakaran diserap dalam larutan yang sesuai (biasanya air atau larutan alkali).
Penentuan: Kepekatan klorida diukur menggunakan kaedah berikut:
Titrasi (cth., kaedah perak nitrat)
Elektrod selektif ion
Kromatografi ion (dalam penyesuaian moden)

Peralatan yang biasa digunakan dalam ujian termasuk yang berikut:

Relau pembakaran (suhu tinggi)
Sistem bekalan oksigen
Kapal penyerapan
Neraca analitik (ketepatan tinggi)
Peralatan titrasi atau penganalisis ion

Piawaian DIN 51757 mentakrifkan perkara berikut dari segi ketepatan dan kejituan:

Had kebolehulangan
Had kebolehulangan
Saiz sampel yang diperlukan
Prosedur penentukuran

Ini memastikan keputusan daripada makmal yang berbeza kekal setanding.

Penentuan klorin adalah sangat penting atas sebab-sebab berikut:

Kawalan kakisan: Tahap klorin yang tinggi mempercepatkan kakisan dalam keadaan berikut:
Dandang:
Pemanas lampau
Saluran gas serombong
Keserasian alam sekitar: Klorin menyumbang kepada:
Pelepasan hidrogen klorida
Pembentukan dioksin dan furan di bawah keadaan tertentu.
Impak ekonomi: Pengukuran klorin yang tepat membantu untuk:
Mengoptimumkan pemilihan bahan api
Mengurangkan kos penyelenggaraan
Untuk mengelakkan penutupan yang tidak dirancang.

Walaupun banyak makmal kini menggunakan penganalisis automatik dan kromatografi ion, piawaian DIN 51757 mengekalkan kepentingannya atas sebab-sebab berikut:

Kaedah rujukan
Spesifikasi perundangan atau kontrak
Penanda aras untuk mengesahkan teknik baharu.

Kesimpulannya, piawaian DIN 51757 memainkan peranan penting dalam analisis bahan api pepejal dengan menyediakan kaedah yang piawai dan boleh dipercayai untuk menentukan kandungan klorin. Aplikasinya membantu industri mengawal kakisan, mematuhi peraturan alam sekitar dan memastikan kualiti bahan api.

Selama bertahun-tahun, organisasi kami, dengan kakitangannya yang cekap dan berpengalaman, telah memahami keperluan pelanggannya, menyediakan perkhidmatan ujian lanjutan yang mereka perlukan, dan membantu mereka dalam penubuhan, pelaksanaan dan penambahbaikan sistem pengurusan. Dalam rangka kerja ini, kami juga menyediakan perkhidmatan ujian mengikut piawaian DIN 51757.