AOAC 991.43 فیبر غذایی کل، محلول و نامحلول در مواد غذایی - روش آنزیمی-وزنی MES-TRIS Bufler A

طبق استاندارد «AOAC 991.43 کل فیبر غذایی، محلول و نامحلول در غذاها - روش وزنی-آنزیمی MES-TRIS Bufler A» که توسط انجمن رسمی شیمیدانان تحلیلی (AOAC) تدوین شده است، دو نمونه از هر یک از غذاهای خشک (در صورت داشتن بیش از 10٪ چربی، چربی‌زدایی شده) تحت هضم آنزیمی متوالی با آلفا-آمیلاز، پروتئاز و آمیلوگلوکوزیداز مقاوم به حرارت قرار می‌گیرند تا نشاسته و پروتئین از آنها حذف شود. برای کل فیبر غذایی، محصول هضم آنزیمی قبل از فیلتراسیون با الکل تیمار می‌شود تا فیبر غذایی محلول رسوب کند و کل باقیمانده فیبر غذایی با الکل و استون شسته، خشک و وزن می‌شود. برای فیبر غذایی نامحلول و محلول، محصول هضم آنزیمی فیلتر می‌شود و فیبر غذایی نامحلول باقیمانده با آب گرم شسته، خشک و وزن می‌شود. برای فیبر غذایی محلول، فیلتر ترکیبی و باقیمانده با الکل رسوب داده می‌شوند، فیلتر، خشک و وزن می‌شوند. مقادیر باقیمانده فیبر غذایی کل، فیبر غذایی نامحلول و محلول برای پروتئین، خاکستر و فضای خالی اصلاح می‌شوند.

در آزمایش‌ها از تجهیزات زیر استفاده می‌شود:

• بشر: ۴۰۰ یا ۶۰۰ میلی‌لیتر (به هر شکلی).
• بوته فیلترینگ: دیسک متخلخل، دانه درشت، اندازه منافذ ASTM 40-60 Hm، 60 میلی لیتر پیرکس. به شرح زیر تهیه می‌شود: یک شب در کوره خاکستر با دمای 525 درجه سوزانده می‌شود. قبل از برداشتن بوته‌ها، اجازه داده می‌شود دمای کوره به زیر 130 درجه کاهش یابد. سپس بوته‌ها به مدت 1 ساعت در محلول تمیزکننده 2٪ در دمای اتاق خیس می‌خورند.

بوته‌ها با آب معمولی و سپس با آب دیونیزه شسته می‌شوند. 15 میلی‌لیتر استون برای شستشوی نهایی استفاده می‌شود و سپس در هوا خشک می‌شوند. تقریباً 1,0 گرم سلیت به بوته‌های خشک اضافه شده و در دمای 130 درجه تا رسیدن به وزن ثابت خشک می‌شوند. بوته تقریباً به مدت 1 ساعت در یک خشک‌کن خنک می‌شود و وزن بوته به علاوه سلیت با دقت 0,1 میلی‌گرم ثبت می‌شود.

• سیستم خلاء: پمپ خلاء یا آسپیراتور با دستگاه تنظیم. بطری فیلتر ۱ لیتری با دیواره ضخیم و بازوهای جانبی. آداپتورهای حلقه‌ای لاستیکی برای استفاده با فیلتراسیون. ماسک.
• حمام‌های آب لرزان: با تایمر روشن/خاموش خودکار، می‌تواند دمای ۹۸ درجه سانتیگراد (به علاوه/منهای ۲ درجه) را حفظ کند. دمای ثابت را می‌توان روی ۶۰ درجه تنظیم کرد.
• ترازو: تحلیلی، دقت مثبت/منفی ۰.۱ میلی‌گرم.
• فر مافلی: می‌تواند دمای ۵۲۵ درجه فارنهایت (به علاوه/منهای ۵ درجه) را حفظ کند.
• فر: می‌تواند دمای بین ۱۰۵ تا ۱۳۰ درجه سانتیگراد +/- ۳ درجه را حفظ کند.
• ماده خشک‌کننده: دی‌اکسید سیلیکون یا ماده خشک‌کننده معادل آن. هر دو هفته یکبار، ماده خشک‌کننده به مدت یک شب در دمای ۱۳۰ درجه خشک می‌شود.
• pH متر: جبران‌ساز دما، مقادیر pH استاندارد شده با محلول‌های بافر 4، 0، 7، 0 و 10، 0.
• پیپت‌ها: با نوک یکبار مصرف. ظرفیت ۱۰۰ تا ۳۰۰ میکرولیتر و ۵ میلی‌لیتر.
• توزیع کنندگان.
• همزن‌های مغناطیسی و میله‌های همزن.

استاندارد AOAC 991.43 یکی از شناخته‌شده‌ترین و از نظر تاریخی مهم‌ترین روش‌های رسمی برای تعیین فیبر غذایی در مواد غذایی است. از زمان انتشار اولیه آن در سال ۱۹۹۱، این روش سنگ بنای تجزیه و تحلیل فیبر غذایی بوده است. قبل از این استاندارد، فیبر غذایی عموماً فقط به عنوان فیبر خام اندازه‌گیری می‌شد. روشی که در استاندارد AOAC 920.86 شرح داده شده است، محتوای واقعی فیبر غذایی را به شدت کمتر از مقدار واقعی تخمین می‌زند و تنها بخش کوچکی از سلولز و لیگنین را در نظر می‌گیرد و در عین حال بیشتر همی‌سلولز، پکتین، صمغ و نشاسته مقاوم را از دست می‌دهد.

استاندارد AOAC 991.43 برای ارائه اندازه‌گیری فیزیولوژیکی دقیق‌تر که بهتر منعکس‌کننده آنچه که در روده کوچک انسان در برابر هضم مقاومت می‌کند (تعریف فیزیولوژیکی فیبر غذایی) باشد، تدوین شده است و به مبنای مقادیر فیبر غذایی در میلیون‌ها برچسب تغذیه‌ای در سراسر جهان تبدیل شده است.

این روش ترکیبی از هضم آنزیمی و تعیین وزنی را به کار می‌برد:

• آماده‌سازی نمونه: نمونه‌های آزمایش دوگانه با آلفا-آمیلاز مقاوم به حرارت ژلاتینه می‌شوند.
• هضم آنزیمی: آنزیم‌های پروتئاز (برای حذف پروتئین) و آمیلوگلوکز (برای هیدرولیز نشاسته قابل هضم به گلوکز) شرایط گوارشی انسان (pH، دما و مدت زمان مشابه در دهان، معده و روده کوچک) را شبیه‌سازی می‌کنند.
• رسوب فیبر غذایی: اتانول (۴ حجم) برای رسوب پلیمرهای فیبر غذایی محلول و حذف مواد هضم شده اضافه می‌شود.
• فیلتر کردن و شستشو: باقیمانده (حاوی کل فیبر غذایی) فیلتر شده، با اتانول و استون شسته شده، خشک شده و وزن می‌شود.
• تصحیح پروتئین و خاکستر: یک جفت نمونه برای پروتئین باقیمانده و جفت دیگر برای خاکستر آنالیز می‌شوند؛ این دو از هم کم می‌شوند تا کل فیبر غذایی تصحیح‌شده به دست آید.
• جداسازی اختیاری فیبرهای محلول و نامحلول: قبل از رسوب با اتانول، محصول هضم شده را می‌توان فیلتر کرد. باقیمانده پس از فیلتراسیون = فیبر غذایی نامحلول. سپس محلول فیلتر شده با اتانول رسوب داده می‌شود تا فیبر غذایی محلول بازیابی شود. کل فیبر غذایی = فیبر غذایی نامحلول + فیبر غذایی محلول.

ویژگی‌های اساسی این روش به شرح زیر است:

• این دستگاه هم فیبر غذایی محلول و هم فیبر غذایی نامحلول را اندازه‌گیری می‌کند.
• این ماده حاوی نشاسته مقاوم است که در برابر هضم آنزیمی مقاوم است.
• DP حاوی بیشتر الیگوساکاریدهای غیرقابل هضم است که کمترین آنها مربوط به 10 مورد برتر است (زیرا در اتانول 78٪ رسوب می‌کنند).
• DP شامل الیگوساکاریدهای غیرقابل هضم 3-9 نمی‌شود که به روش‌های جداگانه‌ای نیاز دارند.

مزایای این روش به شرح زیر است:

• تجهیزات نسبتاً ساده (بدون نیاز به HPLC).
• نتایج قوی و تکرارپذیر در آزمایشگاه‌های مختلف.
• داده‌های جامع اعتبارسنجی و مطالعات بین آزمایشگاهی.
• این روش، فیبرهای فیزیولوژیکی مرتبط را اندازه‌گیری می‌کند.

کاربرد عملی فعلی:

• این روش هنوز هم به عنوان یک روش مرجع در بسیاری از کشورهایی که تعریف جدید Codex/FDA را نپذیرفته‌اند، مورد استفاده قرار می‌گیرد.
• این روش اغلب در تحقیقات هنگام مقایسه داده‌های تاریخی استفاده می‌شود.
• روش‌های جدید، که در آن‌ها تفاوت‌ها حداقل هستند، توسط بسیاری از آزمایشگاه‌ها برای محصولات غلات، سبزیجات و غذاهای سنتی با فیبر بالا ترجیح داده می‌شوند.

سال‌هاست که سازمان ما با کادری مجرب و متخصص، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات آزمایش پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه می‌دهد و در ایجاد، اجرا و بهبود سیستم‌های مدیریتی یاری می‌رساند. در این چارچوب، ما همچنین خدمات آزمایش را مطابق با استاندارد "AOAC 991.43 کل فیبر غذایی محلول و نامحلول در مواد غذایی - روش وزنی-آنزیمی MES-TRIS Bufler A" به مشاغل ارائه می‌دهیم.