تجزیه و تحلیل اسید آلفا و بتا در روغن

اسیدهای بتا جزء رزین‌های رازک هستند که مسئول افزودن خواص آروماتیک فرار به پروفایل‌های طعم آبجو هستند. اسیدهای بتا به تلخی کمک نمی کنند. از آنجایی که آنها فرارتر از اسیدهای آلفا هستند، برای استخراج آنها نیازی به گرما ندارند. در واقع، اسیدهای آلفا و بتا مسئول تمام تلخی رازک و در نهایت آبجو هستند.

تنوع زیاد عطر، طعم و تلخی رازک به دلیل تفاوت در محتوای اسید و اسانس است. اسیدهای آلفا و بتا دو ترکیب اصلی آلی هستند که تلخی، طعم و ماندگاری آبجو را تعیین می کنند. اسانس ها طعم بی نظیری رازک را می دهند که شناخته شده و دوست داشتنی است.

اسیدهای آلفا به صورت درصدی از وزن کل رازک بیان می شوند و منبع اصلی تلخی هستند. سه آلفا اسید اصلی وجود دارد و هر کدام به روشی متفاوت در خواص تلخی نقش دارند: هومولون، آدومولون و کوهومولون. برای برآوردن پتانسیل تلخ رازک، رازک را می جوشانند تا اسیدهای آلفا دچار تغییر شیمیایی در ساختار خود شده و حل شوند. این اسیدهای آلفا تلخی خود را از دست می دهند و فاسد می شوند، چه زمانی که رازک در حین ذخیره سازی اکسید می شود و یا با کهنه شدن آبجو.

اسیدهای بتا نیز به صورت درصدی از وزن کل رازک بیان می شوند. آنها در آبجو نامحلول هستند و تا زمانی که اکسید نشوند تلخی ندارند. مانند اسیدهای آلفا، اجزای اسید بتا شامل لوپولون، آدلوپولون و کلوپولون هستند. با این حال، تفاوت های کوچک در ساختار مولکولی آنها باعث می شود اسیدهای بتا در هنگام جوشیدن ایزومریزه نشوند. نسبت اسیدهای آلفا به بتا تعیین می کند که با اکسید شدن رازک و کهنه شدن آبجو چقدر تلخی کاهش می یابد. نسبت های نزدیک به یک به یک ارزشمند هستند.

اگرچه آنها تنها 0,5-3 درصد از وزن کل رازک را تشکیل می دهند، اسانس ها مسئول دسته گل پیچیده ای از گل ها، گیاهان، تند و همه نت های مرکبات هستند. با توجه به طعم غیر اختصاصی و عمومی رازک، میرسن (سبز، تازه، گل و مرکبات) احتمالاً در اولویت قرار می گیرد. اما به دلیل فرار شدید همه اسانس ها، بیشتر این طعم در آبجو باقی نمی ماند.

سازمان ما همچنین خدمات آنالیز اسید آلفا و بتا در روغن را با کارکنان آموزش دیده و متخصص و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته خود در میان مطالعات آزمایشی، اندازه گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی متعددی که برای مشاغل در بخش های مختلف ارائه می دهد، ارائه می دهد.