EN 13834 ظروف پخت - ظروف پخت برای استفاده در فرهای خانگی معمولی

یک استاندارد اروپایی با عنوان «EN 13834 ظروف پخت و پز - ظروف فر برای استفاده در فرهای خانگی معمولی»، الزامات ایمنی و عملکرد ظروف فر را برای استفاده در فرهای خانگی شرح می‌دهد. این استاندارد صرف نظر از جنس یا روش تولید، در مورد ظروف فر اعمال می‌شود. این استاندارد برای محصولاتی که هم برای استفاده روی اجاق گاز و هم برای استفاده در فر طراحی شده‌اند، کاربرد دارد. با این حال، این استاندارد در مورد ظروف یکبار مصرف فر یا ظروف فر که فقط برای استفاده در اجاق‌های مایکروویو طراحی شده‌اند، صدق نمی‌کند.

برای اهداف این استاندارد، اصطلاحات و تعاریف زیر اعمال می شود:

• ظروف فر، ظروفی توخالی یا مسطح هستند که برای پخت غذاهای جامد یا مایع استفاده می‌شوند. ظروف پخت شامل موارد زیر می‌شوند، اما محدود به آنها نیستند:
  • گراتن و ماهیتابه‌های مورد استفاده در تهیه و پخت غذاهای سبزیجات و گوشت
  • قابلمه‌های سرامیکی که برای آماده‌سازی و پختن گوشت یا سبزیجات استفاده می‌شوند
  • ظروف پخت مورد استفاده در تهیه و پخت مخلوط‌های مختلف خمیر (ظروف پخت ممکن است از نظر شکل متفاوت باشند و ممکن است دارای قطعات جداشونده باشند)
  • قالب پاته که در تهیه و پخت پاته استفاده می‌شود
• سیستم بست، روش یا روش‌های بستی است که برای اتصال دسته به بدنه‌ی ظرف پخت یا اتصال یک دستگیره به درب، زمانی که دسته یا دستگیره جزء جدایی‌ناپذیر بدنه یا درب نیست، استفاده می‌شود.
• دستگیره‌ها و قطعاتی هستند که با استفاده از یک سیستم چفت و بست به بدنه یا درب ظروف فر متصل می‌شوند و برای تسهیل حمل و نگهداری ظرف در حالت عادی طراحی شده‌اند.
• مبلمان جداشدنی، مبلمانی هستند که طوری طراحی شده‌اند که بدون استفاده از ابزار، به بدنه یا درب ظروف فر متصل یا جدا شوند.
• گنجایش، حجم آبی است که وقتی ظرف پخت تا لبه پر شده و روی یک سطح صاف قرار دارد، در خود نگه می‌دارد.
• ظرفیت قابل استفاده دو سوم ظرفیت است. ظرفیت واقعی قابل استفاده ظروف فر بسته به غذایی که در آن پخته می‌شود متفاوت است. رقم ارائه شده در اینجا یک مقدار میانگین است که فقط برای استفاده در موقعیت‌های آزمایشی طراحی شده و برای اهداف اطلاع‌رسانی به مصرف‌کننده نیست.
• پوشش، رسوب یا پوششی است که برای دستیابی به ویژگی‌های عملکردی خاص، مستقل از خواص زیرلایه، روی یک زیرلایه اعمال می‌شود.
• پوشش نچسب، پوششی است که به داخل ماهیتابه اعمال می‌شود و ادعا می‌شود که در حین پخت و پز، خاصیت ضد چسبندگی ایجاد می‌کند و تمیز کردن آن را آسان‌تر می‌کند.
• پوشش آسان‌شو، پوششی است که روی قسمت داخلی ظرف پخت اعمال می‌شود و ادعا می‌شود که تمیز کردن آن را آسان‌تر می‌کند.
• مینای شیشه‌ای یک ماده غیرفلزی معدنی است که از مخلوطی از ترکیبات معدنی تشکیل شده است، که روی یک زیرلایه فلزی اعمال شده و در دمای بالا ذوب می‌شود تا یک پوشش همگن تشکیل دهد.
• لعاب ماده‌ای است که از ذوب یا پخت اجزای معدنی به دست می‌آید و برای تشکیل یک لایه سطحی ذوب شده یا قابل ذوب در یک یا چند لایه و با دمای پخت بیش از ۵۰۰ درجه طراحی شده است.
• پوشش آلی ماده‌ای است که از مخلوطی از رزین و پلیمر تشکیل شده است، که روی یک زیرلایه فلزی اعمال می‌شود و در دماهای پایین پخت می‌شود تا یک پوشش همگن تشکیل شود.

ظروف فر باید از موادی با نوع و خلوصی ساخته شوند که در شرایط عادی استفاده، خطر سمی ایجاد نکنند و به هیچ وجه بر کیفیت ارگانولپتیک غذای تهیه شده در آنها تأثیر نگذارند.

مگر اینکه خلاف آن ذکر شده باشد، تمام اندازه‌گیری‌ها باید با ظروف فر استفاده نشده در دمای محیط ۲۳ درجه سانتیگراد به اضافه/منهای ۵ درجه انجام شود.

ساختار کلی ظروف پخت و پز در این استاندارد به شرح زیر تعریف شده است:

• پایداری: محصول باید وقتی خالی و بدون درب روی سطح شیب‌دار ۵ درجه در نامطلوب‌ترین حالت قرار می‌گیرد، پایدار باشد، یعنی نباید کج شود، پایه آن باید در تماس مطلوب با سطح باشد.
• بهداشت: تمام سطوحی که در تماس با مواد غذایی هستند باید در شرایط عادی به راحتی قابل تمیز کردن باشند. هنگام استفاده از ماشین ظرفشویی برای تمیز کردن، الزامات استاندارد EN 12875-1 باید رعایت شود.
• خطرات مکانیکی: تمام اجزا باید عاری از هرگونه براده، تراشه یا لبه‌های تیز باشند که می‌توانند باعث آسیب یا ناراحتی کاربر شوند.
• موقعیت دسته ظروف فر دسته‌ها باید بالای مرکز ثقل ظروف فر قرار گیرند، زمانی که کاملاً از شن پر شده‌اند.
• طراحی پوشش: پوشش باید بتواند از هر موقعیتی در دمای محیط با استفاده از نیرویی برابر با وزن پوشش به علاوه ۲ نیوتن از بدنه جدا شود. این آزمایش باید قبل و بعد از اینکه محصول، تا ظرفیت قابل استفاده‌اش با آب پر شده، به مدت ۱ ساعت در معرض دمای ۲۰ درجه بالاتر از حداکثر دمای توصیه شده توسط سازنده قرار گیرد و به مدت ۱۰ دقیقه در ترکیبی از محیط‌ها خنک شود، انجام شود. این آزمایش همچنین باید زمانی انجام شود که محصول تا دمای محیط سرد شده باشد. اگر حداکثر دما توصیه نمی‌شود، دمای مورد استفاده باید ۲۵۰ درجه باشد. پوشش باید در تمام مراحل گرمایش و سرمایش در جای خود باقی بماند. اگر پوشش مجهز به وسیله قفل کننده باشد، این آزمایش باید با غیرفعال بودن وسیله انجام شود.
• طراحی دستگیره درب: باید بتوان هنگام استفاده از دستکش فر یا پارچه، از دستگیره برای کاربرد معمول آن استفاده کرد. همچنین پس از قرار گرفتن در معرض دمایی ۲۰ درجه بالاتر از حداکثر دمای توصیه شده توسط سازنده به مدت ۱ ساعت، یا ۲۵۰ درجه در صورت عدم توصیه، دستگیره باید محکم به درب متصل بماند.
• مقاومت در برابر شوک حرارتی مواد شکننده: تمام ظروف و درب‌های سرامیکی، شیشه‌ای-سرامیکی و شیشه‌ای فر باید مطابق با استاندارد EN 1183، روش B آزمایش شوند. آزمایش باید روی سه نمونه با اختلاف دمای ۱۸۰ درجه انجام شود. نمونه‌هایی که دارای تراشه، ترک، شکستگی یا ترک‌خوردگی باشند، در آزمون مردود تلقی می‌شوند. اگر سه نمونه از آزمون عبور کنند، آزمایش اضافی لازم نیست. اگر یکی از آنها رد شود، باید 180 نمونه دیگر آزمایش شود.
• مقاومت در برابر حرارت: پس از آزمایش به مدت ۱ ساعت در دمای ۲۰ درجه بالاتر از حداکثر دمای توصیه شده توسط سازنده، یا در دمای ۲۵۰ درجه اگر حداکثر دما مشخص نشده باشد، ظرف پخت نباید هیچ آسیبی ببیند.
• مقاومت در برابر نشتی: طراحی ظروف فر، از جمله ظروفی که درزهای تا شده و کف شل دارند، باید به گونه‌ای باشد که هنگام آماده‌سازی طبق دستورالعمل سازنده و پر کردن آنها با هرگونه ماده‌ای که قرار است در آنها پخته شود، نشتی نداشته باشند.

این استاندارد همچنین الزامات مربوط به مبلمان، پوشش‌ها و آزمایش‌های پایداری و تغییر شکل را شرح می‌دهد.

سازمان ما که سال‌هاست با طیف گسترده‌ای از مطالعات آزمایش، اندازه‌گیری، تحلیل و ارزیابی که انجام می‌دهد، سعی در حمایت از کسب‌وکارها از هر بخشی دارد، دارای کارکنانی قوی است که از نزدیک تحولات جهان در زمینه علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً خود را بهبود می‌بخشند. در این زمینه، خدمات آزمایش نیز مطابق با استاندارد «EN 13834 Cookware - Ovenware مورد استفاده در فرهای خانگی سنتی» به مشاغل ارائه می‌شود.