
روش OECD 202 یک روش آزمایش سم شناسی تثبیت حاد است که غلظت ماده ای را تعیین می کند که گونه های دافنی را بی حرکت می کند. گونه های دافنی این یک طعمه زنده محبوب است که در پرورش ماهی های گرمسیری و دریایی استفاده می شود.

آزمایشهای استانداردی که در چارچوب این روش انجام میشود، با قرار دادن دافنیهای جوان در معرض غلظتهای مختلف ماده آزمایشی در یک دوره 48 ساعته انجام میشود. بیحرکتی در 24 ساعت و 48 ساعت ثبت و با مقادیر کنترل مقایسه می شود. غلظت های آزمایش شده در یک سری هندسی هستند. بالاترین غلظت آزمایش شده ترجیحاً باید به 100 درصد بی اثری منجر شود. کمترین غلظت آزمایش شده ترجیحاً نباید اثر قابل مشاهده ای بدهد. غلظت ها یا قابل اندازه گیری هستند یا اسمی، یعنی بر اساس مقدار مواد استفاده شده در تهیه محلول محاسبه می شوند.
محلول ها ترجیحاً بدون استفاده از حلال ساخته می شوند. محلولهای مواد آزمایشی با حلالیت کم در آب با پراکندگی مکانیکی یا در صورت لزوم با استفاده از حلالهای آلی، امولسیفایرها یا وسایلی با سمیت کم برای دافنی تهیه میشوند. غلظت حلال های آلی، امولسیفایرها یا پخش کننده ها نباید بیش از 100 میلی گرم در لیتر باشد.
آب رقیقسازی قبل از افزودن مادهی مورد آزمایش، هوادهی میشود و غلظت اکسیژن محلولهای کنترل و آزمایش در ابتدا و انتهای آزمایش اندازهگیری میشود. مواد فرار در ظروف کاملاً پر و دربسته که به اندازهی کافی بزرگ هستند تا از کمبود اکسیژن جلوگیری شود، آزمایش میشوند. pH محلولهای کنترل و آزمایش در ابتدا و انتهای آزمایش اندازهگیری میشود؛ pH محلولهای آزمایش نباید تنظیم شود.
در عمل OECD رویه 202،
در میان آزمایشها، اندازهگیریها، تحلیلها و ارزیابیهای متعددی که برای مشاغل در بخشهای مختلف ارائه میکند، سازمان ما همچنین خدمات تست عدم فعالیت حاد Daphnia sp. را در محدوده OECD Procedure 202 با کارکنان آموزشدیده و متخصص و تجهیزات فنآوری پیشرفته ارائه میدهد.
