تعیین رطوبت (رطوبت) در عسل

عسل تولید شده از شهد یا عسلک، حاوی مقدار مشخصی آب (تقریباً ۱۷ درصد) است. تغییر در میزان آب عسل بر کیفیت، پایداری، قابلیت فرآوری و نگهداری آن تأثیر می‌گذارد. میزان رطوبت عسل معمولاً با تعیین ضریب شکست آن اندازه‌گیری می‌شود. سپس درصد از این مقدار اندازه‌گیری شده با استفاده از یک فرمول تجربی یا جدول تبدیل محاسبه می‌شود. یک روش جایگزین، تیتراسیون کارل فیشر است. این روش که توسط کارل فیشر برای تعیین میزان رطوبت عسل ابداع شده است، روشی جدیدتر و ساده‌تر است و قابل اعتماد در نظر گرفته می‌شود.

میزان رطوبت عسل یک معیار کیفیت مهم است که توانایی عسل را برای پایدار ماندن و مقاومت در برابر فساد توسط تخمیر مخمر تعیین می کند. زیرا امکان تخمیر عسل در انبار با رطوبت بیشتر می شود. ضریب شکست مقداری است که با افزایش مقدار آب کاهش می یابد و بنابراین برای تعیین میزان رطوبت در عسل استفاده می شود.

عسل پراکندگی آبی ذرات، یون های معدنی، مواد آلی و مهمتر از همه قندها است. بیشتر خواص فیزیکی عسل با غلظت و ترکیب کربوهیدرات ها تعریف می شود.

هر چه میزان رطوبت نمونه عسل با دقت بیشتری آنالیز شود، میزان رطوبت مطلق دسته آنالیز شده با دقت بیشتری محاسبه می شود. با وضوح حداکثر شش رقمی، رطوبت عسل با دقت بسیار بالایی، حتی در دسته های بزرگ، تجزیه و تحلیل می شود. میزان رطوبت بسیار مهم است زیرا کیفیت و خواص نگهداری عسل را تعیین می کند.

در آزمایش، تجزیه و تحلیل، اندازه گیری و بررسی های انجام شده در سازمان ما، استانداردهای ملی و بین المللی و مقررات قانونی قابل اجرا رعایت شده و نتایج قابل اعتماد و بی طرفانه به دست می آید. از جمله آزمایشات متعددی که در این زمینه انجام شده است، خدمات تعیین رطوبت (رطوبت) در عسل نیز وجود دارد.