
تلخی عبارت است از اکسیداسیون کامل یا جزئی چربی ها یا روغن ها هنگام قرار گرفتن در معرض گرما، هوا، نور، رطوبت یا فعالیت باکتری. این اکسیداسیون باعث ایجاد طعم و بوی بد می شود.

بسیاری از غذاها فاسد شدنی هستند، از جمله روغن های گیاهی، روغن زیتون، روغن های جایگزین، کره، آجیل، غلات، محصولات پخته شده و غذاهای حیوانی. هر چه روغن بیشتر فرآوری شود، احتمال بدبو شدن آن بیشتر می شود. به عنوان مثال، چیپس سیب زمینی سرخ شده با دمای بالا یا کلوچه هایی که با کره یا روغن درست می شوند و پخته می شوند، همگی دارای روغن هایی هستند که در معرض حرارت هستند. این امر فرآیند اکسیداسیون را در مسیر ترشی سرعت می بخشد.
مقدار پراکسید رایج ترین استاندارد این تست ترشی در نظر گرفته می شود. مقدار پراکسید به عنوان مقدار اکسیژن پراکسید در هر کیلوگرم روغن یا چربی تعریف می شود. این تعیین اکسیژن پراکسید نشانگر اکسیداسیون لیپید است. به طور کلی، روغنهایی با مقدار پراکسید کمتر از 10 مگااکیوان، تازه و مقادیر بین 30 تا 40 مگااکیوان کهنه در نظر گرفته میشوند.
در مراحل اولیه ترشی، پراکسیدها به سرعت افزایش می یابند. بنابراین، مقدار پراکسید یک آزمایش مفید و موثر برای تعیین محل فرآیند فاسد شدن غذا است.
در آزمایش، تجزیه و تحلیل، اندازه گیری و مطالعات ارزیابی انجام شده در سازمان ما، استانداردهای ملی و بین المللی و مقررات قانونی قابل اجرا رعایت شده و نتایج قابل اعتماد و بی طرفانه به دست می آید. این مطالعات بر اساس آخرین تجهیزات تکنولوژیکی، کادر آموزش دیده و مجرب و روش های نوین انجام شده است. تست های کیفیت - خدمات تعیین مقدار پراکسید از جمله آزمایش های متعددی است که در این زمینه انجام می شود.
