
روش OECD 203 یک روش تست سمیت حاد است که سمیت یک ماده آزمایشی را بر روی گونه های مختلف ماهی ارزیابی می کند. در آزمایشات استانداردی که تحت این روش انجام می شود، ماهی به مدت 96 ساعت در معرض یک ماده آزمایشی قرار می گیرد. مرگ و میر در ساعت های 24، 48، 72 و 96 ثبت می شود و غلظت هایی که در صورت امکان نیمی از ماهی ها را می کشند مشخص می شود. حداقل پنج غلظت آزمون در طول آزمایش تجزیه و تحلیل می شود. یک تست فاصله یاب برای کمک به تعیین غلظت مناسب آزمایش انجام می شود.

متداول ترین ارگانیسم آزمایشی درخواستی برای این آزمایش ها گورخرماهی است. با این حال، روش آزمایش را می توان بر روی گونه های مختلف ماهی تایید شده انجام داد.
رویه 203 سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) به عنوان یک تحلیل اولیه برای مطالعات سمشناسی توصیه میشود. پس از آزمایش حاد، بسیاری از مشتریان ملزم به انجام آزمایش سمیت مزمن و مطالعات تجمع زیستی هستند. برای تجزیه و تحلیل کامل اثرات اکولوژیکی و پیامدهای زیستمحیطی، مشتریان درخواست تعیین تجزیهپذیری زیستی، آزمایش سمشناسی حاد و مزمن و تجزیه و تحلیل تجمع زیستی را دارند. این سه دسته در کنار هم، چارچوب جامعی از چگونگی تأثیر یک نمونه یا محصول آزمایشی بر محیط زیست در حین استفاده و پس از دفع و چگونگی تداوم این تأثیر ارائه میدهند. آزمایش سمشناسی اغلب برای ادعاهای برچسبگذاری محصول که از نظر زیستمحیطی قابل قبول هستند، مورد نیاز است.
بر اساس رویه 203 OECD، آزمایش سمیت حاد ماهی برای موادی که به آسانی و کم محلول و فرار هستند اعمال می شود. هدف از این آزمایش تعیین اثرات سمی حاد مواد شیمیایی بر روی ماهی است. اصولاً طی این آزمایش، ماهی ها در آزمایش حدی با غلظت 100 میلی گرم در لیتر یا در مدت زمان 50 ساعت در پنج محدوده غلظت در مطالعه کامل (آزمون LC96) در معرض ماده آزمایش قرار می گیرند.
این تست ها دو نوع محدودیت دارند:
در میان آزمایشها، اندازهگیریها، تجزیه و تحلیلها و ارزیابیهای متعددی که برای کسبوکارها در بخشهای مختلف ارائه میکند، سازمان ما همچنین خدمات تست سمیت حاد ماهی و ماهی را در محدوده OECD Procedure 203 با کارکنان آموزشدیده و متخصص و تجهیزات فنآوری پیشرفته خود ارائه میکند.
