
افزودنی های غذایی موادی هستند که به غذاها اضافه می شوند تا طعم غذا را حفظ کنند، ظاهر آن را بهبود بخشند یا شروع فساد را کاهش دهند. قرن هاست که از مکمل های غذایی طبیعی استفاده می شود. به عنوان مثال، سرکه در ترشی، نمک برای نگهداری بیکن، شکر و عسل برای نگهداری میوه و شیرینی و دی اکسید گوگرد در شراب استفاده می شد.

انواع مختلفی از افزودنی های غذایی، طبیعی و مصنوعی وجود دارد. به عنوان مثال، ویتامین C یک آنتی اکسیدان است که اثرات اکسیژن بر روی غذا را مهار می کند و به عنوان یک نگهدارنده عمل می کند که برای سلامتی نیز مفید است. نشاسته عاملی است که به غذا طعم نمی دهد اما حجم آن را افزایش می دهد. افزودنی های رنگی رنگ غذاها را بهبود می بخشند و افزودنی های طعم دهنده بوی را بهبود می بخشند. امولسیفایرها مانند سس مایونز، بستنی و شیر همگن اجازه می دهند آب و روغن ها در یک امولسیون مخلوط شوند. افزودنی های نگهدارنده از رشد قارچ ها، باکتری ها و سایر میکروارگانیسم هایی که باعث فساد در غذاها می شوند جلوگیری می کند.
طبق گفته سازمان هایی مانند سازمان غذا و کشاورزی (FAO) و سازمان بهداشت جهانی (WHO)، افزودنی های غذایی مواد غیر مغذی هستند که برای بهبود ظاهر، طعم، ساختار سازمانی یا ذخیره سازی به غذاها اضافه می شوند. افزودنی های غذایی که تعداد آنها به هزاران می رسد، به روش های مختلف طبقه بندی می شوند.
در آزمایش، تجزیه و تحلیل، اندازه گیری و بررسی های انجام شده در سازمان ما، استانداردهای ملی و بین المللی و مقررات قانونی قابل اجرا رعایت شده و نتایج قابل اعتماد و بی طرفانه به دست می آید. خدمات آنالیز مواد افزودنی غذایی از جمله آزمایشات متعددی است که در این زمینه انجام شده است.
