مدت زمان ماندگاری مواد غذایی به عنوان زمان پس از پردازش و بسته بندی تعریف می شود که طی آن محصول غذایی پایین ترین سطح قابل قبول کیفیت را برای مصرف حفظ می کند. استراتژی های ارزیابی عمر مفید با در نظر گرفتن اصالت محصول با دقت طراحی شده اند. به طور کلی، آزمایش‌های ماندگاری در ابتدا بر روی رویدادهای حیاتی کلیدی متمرکز می‌شوند که بر پایداری محصولات و عواملی که میزان خرابی را کنترل می‌کنند، تأثیر می‌گذارند. استراتژی‌های ارزیابی ماندگاری با تعیین محدودیت‌های قابل قبولی که توسط شاخص‌ها و روش‌های مناسب برای آزمایش ماندگاری در شرایط ذخیره‌سازی واقعی و تسریع شده تعریف شده‌اند، ایجاد می‌شوند.
به طور خلاصه، ماندگاری دوره ای است که طی آن یک ماده غذایی سالم می ماند و خواص حسی، شیمیایی، فیزیکی و بیولوژیکی مورد نظر را تحت شرایط نگهداری خاص حفظ می کند. واکنش های اکسیداتیو شایع ترین رویدادی است که منجر به پایان ماندگاری می شود.
ماندگاری به مکانیسم تخریب یک محصول خاص مربوط می‌شود. بسیاری از محصولات می‌توانند تحت تأثیر عوامل مختلفی قرار گیرند: قرار گرفتن در معرض نور، گرما و رطوبت، انتقال گازها، فشارهای مکانیکی و آلودگی توسط میکروارگانیسم‌ها.
ماندگاری محصولات فاسد شدنی پس از نگهداری در سرد اغلب متغیر است زیرا به شرایط محصول در زمان برداشت، شرایط نگهداری مورد استفاده، بسته بندی، زمان نگهداری و شرایط محیطی در آن زمان بستگی دارد.
در آزمایش، تجزیه و تحلیل، اندازه گیری و بررسی های انجام شده در سازمان ما، استانداردهای ملی و بین المللی و مقررات قانونی قابل اجرا رعایت شده و نتایج قابل اعتماد و بی طرفانه به دست می آید. در میان آزمایش‌های متعددی که در این زمینه انجام شده است، خدمات تست ماندگاری در غذاها نیز وجود دارد.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
