
دیاستاز آنزیمی است که بهطور طبیعی در عسل یافت میشود و بهویژه زمانی که در معرض گرما قرار میگیرد تخریب میشود. از مقدار دیاستاز برای نشان دادن سن عسل و اینکه آیا در معرض گرما قرار گرفته است استفاده می شود. عسل، یک فرآورده بیولوژیکی طبیعی که از شهد به وجود آمده و دارای فواید زیادی هم به عنوان دارو و هم به عنوان غذا است، به شکلی در سراسر جهان مصرف می شود. عسل حاوی مقادیر کمی پروتئین، مواد معدنی، اسیدهای آلی و ویتامین ها و همچنین گلوکز، فروکتوز و آب است.

عسل حاصل از شانه و کندو دارای گرده، موم و سایر مواد نامطلوب برای کیفیت و ماندگاری بهتر محصول است. دو مرحله مهم فرآوری عسل فیلتراسیون و حرارت دادن است. جداسازی گرده، موم و سایر مواد معمولاً با فیلتراسیون و فیلتراسیون تحت فشار انجام می شود. عملیات حرارتی یا حرارتی عسل میکروارگانیسمهای مسئول فساد را از بین میبرد و میزان رطوبت آن را تا حد مطلوب کاهش میدهد.
آنزیم های اصلی موجود در عسل اینورتاز، آمیلاز (دیاستاز) و گلوکز اکسیداز هستند. محتوای آنزیم در عسل به عنوان فعالیت دیاستاز اندازه گیری می شود و بر حسب تعداد دیاستاز بیان می شود. استاندارد اروپا برای عسل حداقل تعداد دیاستازها در عسل فرآوری شده 8 است.
در آزمایش، تجزیه و تحلیل، اندازه گیری و مطالعات ارزیابی انجام شده در سازمان ما، استانداردهای ملی و بین المللی و مقررات قانونی قابل اجرا رعایت شده و نتایج قابل اعتماد و بی طرفانه به دست می آید. این مطالعات بر اساس آخرین تجهیزات تکنولوژیکی، کادر آموزش دیده و مجرب و روش های نوین انجام شده است. در میان آزمایشات متعدد انجام شده در این زمینه، خدمات آنالیز عدد دیاستاز عسل نیز وجود دارد.
