
مردم اغلب می پرسند که آیا عسل حرارت داده شده است، زیرا آنها نگران آنزیم ها هستند و فکر می کنند که گرما باعث از بین رفتن آنزیم های عسل می شود. اما آنزیم ها و عسل بسیار قوی تر از آن چیزی هستند که مردم تصور می کنند.

آنزیم ها مولکول های پروتئینی بزرگ، پیچیده و فعال بیوشیمیایی هستند و در فعالیت خود بسیار برجسته هستند. هرکدام دارای مکانهای فعال با شکل خاصی هستند که روی مولکولهای هدف خاصی قفل میشوند و آنها را به روشی خاص دستکاری میکنند تا آنها را جدا کنند.
سرعت و کارایی فعالیت آنزیم می تواند تحت تأثیر مواد شیمیایی یا دما یا pH یا غلظت مولکول ها باشد که همگی می توانند شکل محل فعال را تغییر دهند. علاوه بر این، هر یک از آنزیمها دمای بهینهای دارند که در بالاتر یا پایینتر از آن، فعالیت مؤثرتر است و در آن فعالیت مختل یا کاهش مییابد.
وقتی گرما اعمال میشود، آنزیم شروع به حل شدن میکند. اگر دما همچنان افزایش یابد، شکل جایگاه فعال تغییر میکند یا دناتوره میشود، که در این مرحله آنزیم غیرفعال میشود. با این حال، غیرفعال شدن آنزیمها با گرما لزوماً دائمی نیست و آنزیم میتواند با کاهش دما به شکل اولیه و عملکرد طبیعی خود بازگردد. اما اگر دما به طور قابل توجهی از نقطه دناتوراسیون فراتر رود و برای مدت زمانی حفظ شود، آنزیم تا حدی حل میشود که نمیتواند دوباره تشکیل شود. در این مرحله، آنزیم به طور دائم دناتوره میشود و به عنوان یک موجود بیوشیمیایی از عملکرد خود متوقف میشود. تحمل دمایی آنزیمها متغیر است.
در آزمایش، تجزیه و تحلیل، اندازه گیری و مطالعات ارزیابی انجام شده در سازمان ما، استانداردهای ملی و بین المللی و مقررات قانونی قابل اجرا رعایت شده و نتایج قابل اعتماد و بی طرفانه به دست می آید. در میان آزمایشات متعدد انجام شده در این زمینه، خدماتی برای تعیین فعالیت آنزیمی در عسل نیز وجود دارد.
