
اسید بنزوئیک و اسید سوربیک از رایج ترین نگهدارنده های غذایی هستند که برای حفظ ماندگاری محصولات غذایی مورد استفاده قرار می گیرند. تغییرات میکروبی، آنزیمی یا شیمیایی در طول نگهداری باعث کاهش ماندگاری مواد غذایی می شود. بنابراین با افزودن مواد نگهدارنده به غذاها، ماندگاری آنها افزایش یافته، در برابر فساد محافظت می شود و از رشد میکروارگانیسم های بیماری زا جلوگیری می شود. استفاده از مواد نگهدارنده مانند اسید بنزوئیک و سوربات پتاسیم در کنترل رشد میکروب ها و افزایش عمر مفید محصول اهمیت فزاینده ای پیدا کرده است.

هر دو اسید سوربیک و بنزوئیک اسید به طور گسترده ای در مواد غذایی، نوشیدنی، لوازم آرایشی، خمیر دندان، دارو و غیره استفاده می شود. با این حال، مصرف دوزهای بالای مواد ضد عفونی کننده به سلامت انسان آسیب می رساند. حداکثر میزان مجاز مواد نگهدارنده در مقررات قانونی تعیین شده است تا میزان آنها در غذاها محدود شود. مصرف روزانه اسید سوربیک و اسید بنزوئیک 5 میلی گرم بر کیلوگرم توسط FAO و 25 میلی گرم بر کیلوگرم توسط WHO توصیه می شود. بیش از حد مجاز می تواند برخی از عوارض جانبی از جمله آسم متابولیک و واکنش های آلرژیک را ایجاد کند.
روشهای تحلیلی زیادی مانند حسگر زیستی، الکتروفورز مویرگی، کروماتوگرافی گازی و کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا برای تشخیص بنزوئیک اسید و سوربیک اسید در غذاها وجود دارد. رایج ترین روشی که امروزه در صنایع غذایی استفاده می شود، کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا است.
مطالعات تحلیلی انجام شده در موسسه ما مبتنی بر تجهیزات پیشرفته، کارکنان آموزش دیده و باتجربه و روشهای مدرن است. از جمله آزمایشهای متعددی که در این حوزه انجام میشود، میتوان به تعیین افزودنیها - خدمات تجزیه و تحلیل اسید سوربیک و اسید بنزوئیک - اشاره کرد.
