ایرباس که در زمینه طراحی و تولید هواپیماهای تجاری فعالیت می کند، دارای بخش های دفاعی، فضایی و هلیکوپتری نیز می باشد. استاندارد "AITM 2.0007A Smoke Density - Flame only mode" که توسط این سازمان در محدوده آزمایش های آتش سوزی و اشتعال پذیری ایجاد شده است، روشی را برای تعیین چگالی دود در حالت فقط شعله در یک آتش سوزی احتمالی توصیف می کند. در استاندارد دیگری که در همین محدوده توسعه یافته است، استاندارد "2007B Smoke density - Flame and flameless mode"، حالت های شعله و بدون شعله با هم در نظر گرفته شده اند.
به طور کلی، آزمایش تراکم دود توسط صنایع هوانوردی و حمل و نقل (راه آهن) برای تعیین خواص دود زایی مواد در هنگام احتراق استفاده می شود. هنگام انجام چنین آزمایشاتی، نمونه آزمایشی در یک محفظه قرار می گیرد و در معرض حرارت تابشی (حالت بدون شعله) یا گرمای تابشی با شعله (حالت شعله) قرار می گیرد. نمونه برای مدت زمان مشخصی (معمولاً 4 یا 20 دقیقه) در معرض حرارت یا شعله قرار می گیرد که در طی آن یک سیستم فتومتریک مقادیر عبور نور را برای تعیین چگالی نوری ثبت می کند. دود نباید از حداکثر مقدار چگالی نوری دود تجاوز کند که بسته به مشخصات تست مورد استفاده متفاوت است.
محصولات دسته‌بندی هواپیما وقتی در محفظه‌ای که مسافران آن را اشغال می‌کنند، نیاز به آزمایش چگالی دود دارند. اگرچه برخی استثناها وجود دارد، این محصولات معمولاً عبارتند از:
برخی از تولیدکنندگان، به‌ویژه ایرباس و بوئینگ، به هر دو حالت شعله و بدون شعله در محصولات اضافی که در اینجا فهرست نشده‌اند، نیاز دارند.
در سال 1966، دفتر ملی استاندارد ایالات متحده (NBS) مقاله ای را در مورد روش آزمایش آتش برای اندازه گیری دود ناشی از سوختن مواد ارائه کرد. متعاقباً، روش تست تشریح شده در استاندارد «روش تست استاندارد ASTM E662-21 برای چگالی نوری خاص دود تولید شده توسط مواد جامد» توسط انجمن تست و مواد آمریکا (ASTM) به عنوان روش تست استاندارد پذیرفته شد.
این روش تست وسیله ای برای تعیین چگالی نوری خاص دود تولید شده توسط نمونه های مواد و مونتاژ در شرایط نوردهی مشخص فراهم می کند. مقادیر تعیین‌شده توسط این آزمایش مختص نمونه یا مجموعه‌ای از فرم و ضخامت آزمایش شده است و نباید ویژگی‌های اساسی ذاتی ماده مورد آزمایش را در نظر گرفت. بنابراین، زمانی که ضخامت نمونه، چگالی یا سایر متغیرها درگیر هستند، بعید است که بتوان از آزمایش‌های یک ماده خاص، نتایج تجربی تکرارپذیر یا تکرارپذیر را انتظار داشت. مقیاس فتومتریک مورد استفاده برای اندازه گیری دود با این روش آزمایشی مشابه مقیاس چگالی نوری است که برای بینایی انسان استفاده می شود. با این حال، جنبه های فیزیولوژیکی مرتبط با بینایی با این روش آزمایش اندازه گیری نمی شود. هیچ ارتباطی با اندازه گیری های انجام شده توسط سایر روش های آزمایش ایجاد نشده است. این روش آزمون ساختار پیچیده ای دارد و داده های به دست آمده نسبت به تغییراتی که ممکن است در روش های دیگر آزمون ناچیز تلقی شوند حساس هستند.
استاندارد ASTM E662-21 بعداً توسط اداره هوانوردی فدرال (FAA) از طریق اصلاحیه ای در "14 CFR 25.853 فضای داخلی کوپه" به تصویب رسید. بخش جدید 25.853(d) به مواد خاصی نیاز دارد که در ساخت اجزای داخلی مورد استفاده قرار می گیرند تا الزامات انتشار دود جدید مشخص شده در استاندارد 14 CFR 25 را برآورده کنند.
سازمان هایی مانند ایرباس (USA0031/AITM 2.0007)، بوئینگ (BSS 7238)، مک دانل داگلاس (DMS 1500) و ASTM International (ASTM F814) نیز نسخه های داخلی خود را از آزمایش تراکم دود هوانوردی منتشر کرده اند.
در میان آزمایش‌ها، اندازه‌گیری‌ها، تحلیل‌ها و ارزیابی‌های متعددی که برای کسب‌وکارها در بخش‌های مختلف ارائه می‌کند، سازمان ما همچنین خدمات تست تعریف شده در استاندارد «AITM 2.0007A Smoke density - Flame only mode» را با کادری آموزش‌دیده و متخصص و فناوری پیشرفته ارائه می‌کند. تجهیزات
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
