استاندارد ISO 489 Plastics - تعیین ضریب شکست، که توسط سازمان بین‌المللی استانداردسازی (ISO) منتشر شده است، دو روش آزمایشی را که برای تعیین ضریب شکست پلاستیک‌ها استفاده می‌شود، شرح می‌دهد:
ضریب شکست یک ویژگی اساسی است که می‌تواند برای کنترل خلوص و ترکیب، شناسایی مواد و طراحی اجزای نوری مورد استفاده قرار گیرد. تغییر ضریب شکست با دما می‌تواند نشانه‌ای از نقاط گذار مواد باشد.
آماده سازی نمونه های آزمایشی:
برای حداکثر دقت، سطح نمونه آزمایشی در تماس با منشور (سطح اندازه‌گیری) باید از نظر نوری صاف و به خوبی صیقل داده شده باشد. پلیسه‌های ناشی از برش یا هرگونه آلودگی چسبیده به نمونه باید برداشته شوند. تماس رضایت‌بخش بین نمونه و منشور با خط جداکننده بین نیمه‌های روشن و تاریک میدان دید چشمی که تیز و مستقیم به نظر می‌رسد، نشان داده می‌شود. لبه نمونه (عمود بر لبه اول) باید از نظر نوری صاف و نسبتاً خوب صیقل داده شده باشد. دو سطح صیقل داده شده باید در امتداد یک خط تیز و بدون هیچ لبه مورب یا گردی از هم عبور کنند. برای نمونه‌های فیلم، ضخامت باید ضخامت واقعی فیلم باشد.
برای ورق‌ها یا فیلم‌ها، پنج نمونه مورد نیاز است. برای پودرها، گلوله‌ها و گرانول‌ها، تعداد کافی نمونه برای انجام پنج اندازه‌گیری مورد نیاز است.
مگر اینکه در مشخصات مواد مربوطه طور دیگری مشخص شده باشد، نمونه‌ها باید حداقل به مدت ۸۸ ساعت قبل از آزمایش در دمای ۲۳ درجه ± ۲ درجه سانتیگراد و رطوبت نسبی ۵۰ درصد ± ۵ درصد، مطابق با استاندارد ISO 291، در شرایط مناسب قرار گیرند. دستگاه آزمایش باید در محیطی با دمای ۲۳ درجه ± ۲ درجه سانتیگراد و رطوبت نسبی ۵۰ درصد ± ۵ درصد نصب شود.
به طور خلاصه، استاندارد ISO 489 در دسته آزمایش پلاستیک (ICS 83.080.01) قرار می‌گیرد و به طور گسترده در علم مواد، کنترل کیفیت و ساخت محصولات پلاستیکی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
ضریب شکست میزان خم شدن نور هنگام عبور از یک ماده از خلاء (یا هوا) را اندازه‌گیری می‌کند. این ضریب به صورت نسبت سرعت نور در خلاء به سرعت نور در ماده تعریف می‌شود. این ویژگی برای پلاستیک‌ها بسیار مهم است زیرا به موارد زیر کمک می‌کند:
ضریب شکست بالاتر عموماً به معنای توانایی بیشتر در خم کردن نور است که می‌تواند به طور غیرمستقیم بر شفافیت، رنگ و حتی خواص مکانیکی تأثیر بگذارد.
این استاندارد دو روش آزمون اساسی برای تعیین ضریب شکست را مشخص می‌کند:
نمونه باید سطح صاف و صیقلی برای تماس با منشور رفراکتومتر داشته باشد. نور تک رنگ (به عنوان مثال، سدیم D-line در 589 نانومتر) معمولاً برای حساسیت استفاده می‌شود.
هر دو روش شرایط کنترل‌شده (مثلاً دما مطابق با استاندارد ISO 291) را توصیه می‌کنند و برای دقت بیشتر، نتایج را تا چهار رقم اعشار گزارش می‌دهند.
در صنعت، رعایت استاندارد ISO 489، توصیف منسجم مواد را تضمین می‌کند. این استاندارد به عنوان مرجع در برگه‌های اطلاعات تأمین‌کنندگان (و آزمایشگاه‌های ارائه‌دهنده خدمات آزمایش) استفاده می‌شود. به عنوان مثال، این استاندارد در تأیید پلاستیک‌های درجه نوری برای عینک، پنجره یا نمایشگرهای الکترونیکی بسیار مهم است. استاندارد ISO 489 نقشی آرام اما حیاتی در توسعه مواد پلاستیکی قابل اعتماد برای محصولات روزمره ایفا می‌کند.
سال‌هاست که سازمان ما با کادری متخصص و باتجربه، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات آزمایش پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه می‌دهد و در ایجاد، پیاده‌سازی و بهبود سیستم‌های مدیریتی به آنها کمک می‌کند. در این چارچوب، ما همچنین خدمات آزمایش را مطابق با استاندارد "ISO 489 Plastics - تعیین ضریب شکست" به مشاغل ارائه می‌دهیم.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
