
هنگامی که مواد کامپوزیت پلاستیکی و پلیمری در خودرو در معرض روغنها و سوختهای مایع قرار میگیرند، شروع به خراب شدن میکنند و با گذشت زمان کارایی خود را از دست میدهند. استاندارد D47 1098 که توسط گروه PSA پژو سیتروئن، دومین خودروساز بزرگ اروپا توسعه یافته است، یک روش آزمایشی برای تعیین مقاومت سیال این مواد تعریف می کند. هدف از این روش آزمایش تعیین استحکام مواد در برابر سیالاتی مانند روغن و سوخت است.

در حین آزمایش، نمونه کامپوزیت پلاستیک و مواد پلیمری مورد استفاده در خودرو به مدت 70 ساعت در سوخت دیزل در دمای 24 درجه نگهداری می شود. یا در روغن موتور (15W-40) به مدت 80 ساعت در دمای 1 درجه نگهداری می شود. در پایان این دوره بررسی می شود که آیا خرابی یا تغییر قابل مشاهده ای در مواد وجود دارد یا خیر.
در عین حال نمونه را در بنزین 98 اکتان بدون سرب غوطه ور کرده و به مدت 70 ساعت در دمای 24 درجه نگهداری می شود. یا در روغن ترمز 85 درجه به مدت 1 ساعت نگهداری می شود. در این حالت انحلال جزئی نمونه انتظار می رود.
اهداف اصلی این روش تست عبارتند از:
این استاندارد فقط برای مواد فشرده مبتنی بر لاستیک ولکانیزه که در صفحات، نوارها، گوشهها، قطعات قالبگیری شده و موارد مشابه یافت میشود، اعمال میشود.
طبقه بندی ترکیبات کامپوزیت پلاستیک و پلیمری بر اساس معیارهایی با در نظر گرفتن خواص فیزیکی و شیمیایی آنها انجام می شود. ترکیبات بر اساس کاربرد آنها یا نوع الاستومر مشخص شده در ترکیب آنها طبقه بندی می شوند.
کامپوزیتهای پلیمری و پلاستیکی، پلاستیکهایی هستند که با الیاف، پرکنندهها، ذرات، پودرها و دیگر تقویتکنندههای زمینه تقویت شدهاند تا استحکام و سفتی بهتری ارائه کنند. به عنوان مثال، پلاستیک های تقویت شده با الیاف، ترکیبات قالب گیری ورق، ترکیبات قالب گیری فله، مواد از پیش آغشته شده و قطعات کامپوزیتی ساخته شده. از این مواد در صنعت خودروسازی برای مصارف مختلفی استفاده می شود.
در میان آزمایشها، اندازهگیریها، تحلیلها و ارزیابیهای متعددی که برای کسبوکارها در بخشهای مختلف انجام داده است، سازمان ما با کارکنان آموزشدیده و متخصص و تجهیزات فنآوری پیشرفته، هدف خود را تعیین مقاومت سیال پلاستیک و مواد پلیمری مرکب مورد استفاده در خودرو در برابر روغن و سوخت مایع، در محدوده استاندارد D47 1098. همچنین خدمات تست را برای
